Διαβάστε τη Σελίδα 127 του Κορανίου

قَالَ عِيسَى ٱبْنُ مَرْيَمَ ٱللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَنزِلْ عَلَيْنَا مَآئِدَةًۭ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًۭا لِّأَوَّلِنَا وَءَاخِرِنَا وَءَايَةًۭ مِّنكَ ۖ وَٱرْزُقْنَا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلرَّٰزِقِينَ ﴿114﴾

Είπε ο Ιησούς, ο γιος της Μαρίας: «Ω, Αλλάχ, Κύριέ μας! Κατέβασε σε μας ένα τραπέζι (με φαγητό) από τον ουρανό, το οποίο θα είναι γιορτή για μας, για όσους ζουν σήμερα και γι' εκείνους που θα έρθουν μετά από μας, και θα είναι ένα σημάδι από Σένα (που επιβεβαιώνει την αποστολή μου). Και στείλε μας αγαθά, πράγματι Εσύ είσαι ο Καλύτερος απ' αυτούς που παρέχουν αγαθά.»

قَالَ ٱللَّهُ إِنِّى مُنَزِّلُهَا عَلَيْكُمْ ۖ فَمَن يَكْفُرْ بَعْدُ مِنكُمْ فَإِنِّىٓ أُعَذِّبُهُۥ عَذَابًۭا لَّآ أُعَذِّبُهُۥٓ أَحَدًۭا مِّنَ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿115﴾

Ο Αλλάχ είπε: «Πράγματι, θα το κατεβάσω σε σας, αλλά όποιος από σας αρνηθεί την πίστη μετά απ' αυτό, σίγουρα θα τον τιμωρήσω με ένα μαρτύριο που δε θα τιμωρήσω μ' αυτό κανέναν άλλον στον κόσμο (από το πόσο δυνατό θα είναι).»

وَإِذْ قَالَ ٱللَّهُ يَـٰعِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ءَأَنتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ ٱتَّخِذُونِى وَأُمِّىَ إِلَـٰهَيْنِ مِن دُونِ ٱللَّهِ ۖ قَالَ سُبْحَـٰنَكَ مَا يَكُونُ لِىٓ أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِى بِحَقٍّ ۚ إِن كُنتُ قُلْتُهُۥ فَقَدْ عَلِمْتَهُۥ ۚ تَعْلَمُ مَا فِى نَفْسِى وَلَآ أَعْلَمُ مَا فِى نَفْسِكَ ۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّـٰمُ ٱلْغُيُوبِ ﴿116﴾

Και (ανάφερε, ω, Μωχάμμαντ) όταν ο Αλλάχ θα πει (την Ημέρα της Κρίσεως): «Ω, Ιησού, υιέ της Μαρίας! Εσύ είπες στους ανθρώπους: «Πάρτε εμένα και τη μητέρα μου ως δύο θεούς, εκτός από τον Αλλάχ.»;» Θα πει (ο Ιησούς): «Δόξα Σοι! Δεν μου επιτρέπεται να πω κάτι για το οποίο δεν έχω δικαίωμα να πω. Αν είχα πει κάτι τέτοιο, Εσύ σίγουρα θα το γνώριζες. Γνωρίζεις τι βρίσκεται στον εαυτό μου, ενώ εγώ δε γνωρίζω τι βρίσκεται στον Εαυτό Σου. Πράγματι, Εσύ είσαι ο Παντογνώστης των αοράτων.

مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَآ أَمَرْتَنِى بِهِۦٓ أَنِ ٱعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ رَبِّى وَرَبَّكُمْ ۚ وَكُنتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًۭا مَّا دُمْتُ فِيهِمْ ۖ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِى كُنتَ أَنتَ ٱلرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ ﴿117﴾

Δεν τους είπα παρά μόνο αυτό που Εσύ με διέταξες να πω, ότι: «Να λατρεύετε τον Αλλάχ, τον Κύριό μου και τον Κύριό σας.» Και ήμουν μάρτυρας σ’ αυτούς όσο έζησα ανάμεσά τους, μα όταν Εσύ με πήρες πάνω, Εσύ ήσουν ο Παρατηρητής σ’ αυτούς. Πράγματι, Εσύ είσαι ο Μάρτυρας στα πάντα.

إِن تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ ۖ وَإِن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ ﴿118﴾

Αν τους τιμωρήσεις, είναι οι δούλοι Σου. Κι αν τους συγχωρέσεις, Εσύ είσαι πράγματι ο Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμος, Ανίκητος), ο Αλ-Χακείμ (Πάνσοφος).»

قَالَ ٱللَّهُ هَـٰذَا يَوْمُ يَنفَعُ ٱلصَّـٰدِقِينَ صِدْقُهُمْ ۚ لَهُمْ جَنَّـٰتٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۚ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿119﴾

Ο Αλλάχ θα πει: «Αυτή είναι η Ημέρα κατά την οποία οι ειλικρινείς θα επωφεληθούν από την ειλικρίνειά τους. Θα έχουν κήπους (στον Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα κατοικήσουν εκεί μέσα για πάντα. Ο Αλλάχ είναι Ευχαριστημένος μ’ αυτούς και αυτοί είναι ευχαριστημένοι μ’ Αυτόν. Αυτή είναι η υπέρτατη επιτυχία.»

لِلَّهِ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا فِيهِنَّ ۚ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ قَدِيرٌۢ ﴿120﴾

Στον Αλλάχ ανήκει όλη η κυριαρχία των ουρανών και της Γης και όλων όσων βρίσκονται μέσα τους. Πράγματι, Αυτός είναι για τα πάντα Ικανός.