Διαβάστε τη Σελίδα 604 του Κορανίου

قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Άχαντ (Ένας, Μοναδικός και Αδιαίρετος).

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿٢﴾

Ο Αλλάχ, ο Ασ-Σάμαντ (ο Αυτάρκης, που δεν έχει ανάγκη τίποτε από τα πλάσματα Του, αλλά αυτά έχουν ανάγκη απ' Αυτόν, και Αυτός ούτε τρώει, ούτε πίνει, ούτε πεθαίνει).

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ﴿٣﴾

Δε γέννησε, ούτε γεννήθηκε.

وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدٌۢ ﴿٤﴾

Και κανένας δεν είναι ίσος ή συγκρίσιμος μ' Αυτόν.»

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ ﴿١﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αναζητώ καταφύγιο στον Κύριο της Χαραυγής,

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾

Από το κακό (που προέρχεται) από τα δημιουργήματα που έπλασε,

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾

Και το κακό της νύχτας με το βαθύ σκοτάδι της όταν διαχέεται (και καλύπτει τα πάντα),

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَـٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ ﴿٤﴾

Και το κακό εκείνων (των μαγισσών) που φυσούν στους κόμπους,

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾

Και το κακό του ζηλόφθονου όταν ματιάζει.»

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αναζητώ καταφύγιο στον Κύριο των ανθρώπων,

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾

Τον Βασιλιά των ανθρώπων,

إِلَـٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾

Το Θεό των ανθρώπων,

مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ ﴿٤﴾

Από το κακό του ύπουλου ψιθυριστή (του διαβόλου, που ψιθυρίζει το κακό στις καρδιές των ανθρώπων), που αποσύρεται (από τον ψίθυρό του, μόλις κάποιος μνημονεύσει τον Αλλάχ),

ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾

Που ψιθυρίζει (το κακό) στα στήθη (και στις καρδιές) των ανθρώπων,

مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾

Και από (το κακό που προέρχεται από) τα τζινν και τους ανθρώπους.