خواندن رکوع 520 قرآن

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

آنگاه که پروردگارش او را در وادی مقدس «طوی» ندا درداد:

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

«به سوی فرعون برو که وی سر برداشته است؛

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

و بگو: آیا سر آن داری که به پاکیزگی گرایی،

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿١٩﴾

و تو را به سوی پروردگارت راه نمایم تا پروا بداری؟»

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٢٠﴾

پس معجزه بزرگ [خود] را بدو نمود.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

و[لی فرعون‌] تکذیب نمود و عصیان کرد.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿٢٢﴾

سپس پشت کرد [و] به کوشش برخاست،

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

و گروهی را فراهم آورد [و] ندا درداد،

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٤﴾

و گفت: «پروردگار بزرگتر شما منم!»

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾

و خدا [هم‌] او را به کیفر دنیا و آخرت گرفتار کرد.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿٢٦﴾

در حقیقت، برای هر کس که [از خدا] بترسد، در این [ماجرا] عبرتی است.