خواندن رکوع 546 قرآن

وَيْلٌۭ لِّكُلِّ هُمَزَةٍۢ لُّمَزَةٍ ﴿١﴾

وای بر هر بدگوی عیبجویی،

ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًۭا وَعَدَّدَهُۥ ﴿٢﴾

که مالی گرد آورد و برشمردش.

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ ﴿٣﴾

پندارد که مالش او را جاوید کرده،

كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ ﴿٤﴾

ولی نه! قطعاً در آتش خردکننده فرو افکنده خواهد شد.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ ﴿٥﴾

و تو چه دانی که آن آتش خردکننده چیست؟

نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ ﴿٦﴾

آتش افروخته خدا[یی‌] است.

ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ ﴿٧﴾

[آتشی‌] که به دلها می‌رسد.

إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌۭ ﴿٨﴾

آنان را در میان فرامی‌گیرد.

فِى عَمَدٍۢ مُّمَدَّدَةٍۭ ﴿٩﴾

[آتشی که‌] در ستونهایی دراز است.