سوره الرحمن واژه به واژه

ٱلرَّحْمَـٰنُ

[خدای] رحمان

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ

قرآن را تعلیم داد.

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ

انسان را آفرید؛

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ

به او بیان آموخت؛

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ

خورشید و ماه با حسابی [منظم و دقیق] روانند؛

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ

و گیاه و درخت همواره [برای او] سجده می کنند؛

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ

و آسمان را برافراشت و [برای سنجش هر امر معنوی و مادی] ترازو نهاد؛

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ

تا در [سنجیدن با] ترازو طغیان روا مدارید [و از مرز عدالت و انصاف مگذرید.]

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ

و ترازو را به عدالت برپا دارید و از ترازو مکاهید؛

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ

و زمین را برای [زندگی] مردم نهاد؛

فِيهَا فَـٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ

در آن میوه ها و نخل ها با خوشه های غلاف دار است؛

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ

و دانه های با سبوس و کاه و گیاهان خوشبوست،

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس [ای انس و جن!] کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِن صَلْصَـٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ

انسان را از گلی خشکیده مانند سفال آفرید.

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ

و جن را از آمیزه ای [از شعله های مختلف] آتش به وجود آورد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ

پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ

دو دریای [شیرین و شور] را روان ساخت در حالی که همواره باهم تلاقی و برخورد دارند؛

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ

[ولی] میان آن دو حایلی است که به هم تجاوز نمی کنند [درنتیجه باهم مخلوط نمی شوند!]

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ

از آن دو دریا لؤلؤ و مرجان بیرون می آید.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَـٰمِ

و او را در دریا کشتی های بادبان برافراشته چون کوه هاست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ

همه آنان که روی این زمین هستند، فانی می شوند.

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَـٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ

و تنها ذات باشکوه و ارجمند پروردگارت باقی می ماند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ

هر که در آسمان ها و زمین است از او درخواست [حاجت] می کند، او هر روز در کاری است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ

ای انس و جن! به زودی به [حساب] شما می پردازیم.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

يَـٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَـٰنٍۢ

ای گروه جن و انس! اگر می توانید از کرانه ها و نواحی آسمان ها و زمین بیرون روید، پس بیرون روید؛ نمی توانید بیرون روید مگر با نوعی توانایی و قدرت.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ

بر شما شعله هایی از آتش بی دود و دود آتش آلود فرستاده خواهد شد، در نتیجه نمی توانید یکدیگر را [برای دفع عذاب] یاری دهید!

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ

و ناگهان آسمان بشکافد و چون چرمی سرخ رنگ و گلگون شود.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ

پس در آن روز [به علت سرعت فوق العاده حسابرسی و روشن بودن همه امور] هیچ انس و جنّی را از گناهش نپرسند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَـٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ

گناهکاران به نشانه هایشان شناخته می شوند، پس آنان را به موهای پیش سرو به پاهایشان می گیرند [و به آتش می اندازند.]

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

هَـٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ

این همان دوزخی است که گنهکاران آن را دروغ می پنداشتند.

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ

آنان در میان آتش و آب جوشان رفت و آمد می کنند

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ

و برای کسی که از مقام پروردگارش [که احاطه و تسلّط او بر ظاهر و باطن هستی است] بترسد دو بهشت است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ

[دو بهشتی که] دارای درختان و شاخسارهای باطراوت و انبوه است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ

در آن دو بهشت دو چشمه ای است که همواره جاری است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَـٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ

در آن دو بهشت از هر میوه ای دو نوع فراهم است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ

[بهشتیان] بر بسترهایی که آستر آنها از حریر درشت بافت است، تکیه می زنند، و میوه های رسیده آن دو بهشت [به آسانی] در دسترس است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

فِيهِنَّ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ

در آن بهشت ها زنانی هستند که فقط به همسرانشان عشق می ورزند، و پیش از آنان دست هیچ انس و جنی به آنان نرسیده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ

گویی آن زنان بهشتی یاقوت و مرجان اند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَـٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَـٰنُ

آیا پاداش نیکی جز نیکی است؟

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ

و جز آن دو بهشت، دو بهشت دیگر [هم] هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

مُدْهَآمَّتَانِ

آن [دو بهشت دیگر] در نهایت سرسبزی اند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ

در آن دو بهشت دو چشمه همواره جوشان و در حال فوران است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

فِيهِمَا فَـٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ

در آنها میوه های فراوان و درخت خرما و انار است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ

در آنها زنانی نیکو سیرت و زیبا صورت اند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ

حوریانی که در سراپرده ها مستورند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ

پیش از همسران بهشتی شان دست هیچ انس و جنّی به آنان نرسیده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ

بر بالش های سبز و فرش های زیبا تکیه می زنند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

تَبَـٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَـٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ

همیشه سودمند و با برکت است نام پروردگار با شکوه و ارجمندت.