Czytać stronę 592 Koranu

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿١٦﴾

Lecz wy wolicie życie tego świata,

وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ﴿١٧﴾

Tymczasem życie ostateczne jest lepsze i bardziej trwałe.

إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ﴿١٨﴾

Zaprawdę, to jest w dawnych księgach,

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾

Księgach Abrahama i Mojżesza!

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَـٰشِيَةِ ﴿١﴾

Czy doszło do ciebie opowiadanie o oszałamiającym wydarzeniu?

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَـٰشِعَةٌ ﴿٢﴾

Twarze, tego Dnia, pokornie spuszczone,

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ﴿٣﴾

Utrudzone, udręczone

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ﴿٤﴾

Będą narażone na ogień palący,

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ﴿٥﴾

Będą pojone ze źródła wrzącego.

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ﴿٦﴾

Pożywieniem ich będą tylko suche ciernie,

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ﴿٧﴾

Które nikogo nie utuczą i nie zaspokajają głodu.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ﴿٨﴾

Tego Dnia twarze uszczęśliwione

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ﴿٩﴾

I z własnych gorliwości zadowolone

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿١٠﴾

Będą w Ogrodzie wyniosłym,

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَـٰغِيَةًۭ ﴿١١﴾

Gdzie nie usłyszą pustej gadaniny.

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ﴿١٢﴾

Tam będzie źródło płynące,

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ﴿١٣﴾

Tam będą łoża podniesione,

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ﴿١٤﴾

Puchary postawione,

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ﴿١٥﴾

Poduszki w rząd ułożone

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿١٦﴾

I kobierce rozesłane.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿١٧﴾

Czyż oni nie popatrzą na wielbłądy, jak one zostały stworzone?

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿١٨﴾

I na niebo, jak ono zostało wzniesione?

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿١٩﴾

I na góry, jak one zostały utwierdzone?

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿٢٠﴾

I na ziemię, jak ona została rozpostarta?

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ﴿٢١﴾

Przypominaj więc, bo ty jesteś tylko napominającym,

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿٢٢﴾

A nie jesteś żadnym ich władcą.

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿٢٣﴾

Tylko tego, kto się odwróci i pozostaje niewiernym,

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ﴿٢٤﴾

Ukarze Bóg karą największą!

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ﴿٢٥﴾

Zaprawdę, do Nas oni powrócą!

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ﴿٢٦﴾

Potem, zaprawdę, Nam wypadnie zażądać od nich rachunku!