Czytać surę An-Naziat

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

Oto wezwał go Pan w świętej dolinie Tuwa:

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

"Idź do Faraona - on się zbuntował -

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

I powiedz: "Czy ty jesteś gotów się oczyścić?

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿١٩﴾

Wtedy ja poprowadzę cię do twego Pana, a ty okażesz bojaźń Bożą."

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٢٠﴾

I pokazał mu znak największy,

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

Lecz on uznał to za kłamstwo i zbuntował się.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿٢٢﴾

Następnie odwrócił się plecami, działając pośpiesznie.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

I zebrał lud, i obwieścił,

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٤﴾

Mówiąc: "Ja jestem waszym panem najwyższym!"

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾

Wtedy Bóg dosięgną go karą w życiu ostatecznym i pierwszym.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿٢٦﴾

Zaprawdę, w tym jest przykład pouczający dla tego, kto jest bogobojny.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾

Czy was trudniej było stworzyć, czy niebo, które On zbudował?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾

Wzniósł On wysoko jego sklepienie i ukształtował je harmonijnie.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾

On zaciemnił jego noc i On wyprowadził światłość poranną.

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾

Następnie rozpostarł ziemię.

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿٣١﴾

Wyprowadził z niej wodę i pastwiska jej.

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿٣٢﴾

I On utwierdził solidnie góry -

مَتَـٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ﴿٣٣﴾

Na pożytek wam i waszych trzód.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٣٤﴾

Lecz kiedy przyjdzie bardzo wielkie nieszczęście,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾

W tym Dniu przypomni sobie człowiek, nad czym się trudził;

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾

I pokazany będzie ogień piekielny temu, kto potrafi widzieć.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾

Wtedy, dla tego, kto się zbuntował

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿٣٨﴾

I wolał życie tego świata,

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٣٩﴾

Zaprawdę, dla niego miejscem schronienia będzie ogień piekielny.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿٤٠﴾

Lecz dla tego, kto się lękał stawienia się przed swoim Panem i powstrzymywał duszę od namiętności,

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٤١﴾

To, zaprawdę, dla niego Ogród będzie miejscem schronienia!

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿٤٢﴾

Będą cię pytać o Godzinę: "Kiedyż nadejdzie?"

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾

Jak możesz wspominać o niej?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾

Do twojego Pana należy jej ostateczny termin.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿٤٥﴾

Ty jesteś tylko ostrzegającym dla tego, kto się obawia.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾

W Dniu, kiedy oni zobaczą ową Godzinę - to wyda im się, jakby trwali tylko jeden wieczór lub jeden ranek.