ผู้ที่ยอมให้เกิดอันตราย

ชื่อ “ผู้ที่ยอมให้ทำอันตราย” หมายถึง ผู้ที่ความลำบากในกฤษฎีกาเกิดขึ้น ย่อมมีปัญญาอันสมบูรณ์อยู่เสมอ เป็นการยืนยันถึงความสมบูรณ์แบบที่เป็นของอัลลอฮ์โดยไม่มีข้อบกพร่อง จำกัด หรือคล้ายคลึงกับการสร้างสรรค์ ในมุมมองของอัล-ฆอซาลี ผู้ศรัทธาไม่เคยอ้างว่าตนแบ่งปันคุณลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ในความเป็นจริงของตน แทน ชื่อให้ปฐมนิเทศที่เหมาะสมกับสภาพของคนรับใช้ การนั่งสมาธิในพระนามนี้เรียกร้องให้ผู้ศรัทธาแสวงหามาตรการที่ถูกต้อง พิจารณาผลที่ตามมา และมอบความไว้วางใจต่ออัลลอฮ์ไม่ว่าสติปัญญาใด ๆ ก็ตามที่ซ่อนเร้นอยู่ ความรู้เกี่ยวกับพระนามจึงกลายเป็นการสักการะ การปรับแต่งอุปนิสัย และความวางใจในอัลลอฮ์เท่านั้น