ผู้ประทาน

ชื่อ “ผู้ประทาน” หมายถึง ผู้ให้อย่างล้นเหลือโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน เป็นการยืนยันถึงความสมบูรณ์แบบที่เป็นของอัลลอฮ์โดยไม่มีข้อบกพร่อง จำกัด หรือคล้ายคลึงกับการสร้างสรรค์ ในมุมมองของอัล-ฆอซาลี ผู้ศรัทธาไม่เคยอ้างว่าตนแบ่งปันคุณลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ในความเป็นจริงของตน แทน ชื่อให้ปฐมนิเทศที่เหมาะสมกับสภาพของคนรับใช้ การนั่งสมาธิในพระนามนี้เรียกร้องให้ผู้ศรัทธาให้โดยไม่แสดง รับรู้ทุกพรที่มาจากอัลลอฮ์ และรับใช้สิ่งสร้างอย่างไม่เห็นแก่ตัว ความรู้เกี่ยวกับพระนามจึงกลายเป็นการสักการะ การปรับแต่งอุปนิสัย และความวางใจในอัลลอฮ์เท่านั้น