พระมหากษัตริย์

ชื่อ "พระมหากษัตริย์" หมายถึง: องค์อธิปไตยที่สมบูรณ์ซึ่งเป็นเจ้าของและควบคุมทุกสิ่ง เป็นการยืนยันถึงความสมบูรณ์แบบที่เป็นของอัลลอฮ์โดยไม่มีข้อบกพร่อง จำกัด หรือคล้ายคลึงกับการสร้างสรรค์ ในมุมมองของอัล-ฆอซาลี ผู้ศรัทธาไม่เคยอ้างว่าตนแบ่งปันคุณลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ในความเป็นจริงของตน แทน ชื่อให้ปฐมนิเทศที่เหมาะสมกับสภาพของคนรับใช้ การใคร่ครวญชื่อนี้เรียกร้องให้ผู้ศรัทธาควบคุมกิเลสตัณหา รับผิดชอบอย่างยุติธรรม และจำไว้ว่าอำนาจทั้งหมดเป็นของอัลลอฮ์อย่างแท้จริง ความรู้เกี่ยวกับพระนามจึงกลายเป็นการสักการะ การปรับแต่งอุปนิสัย และความวางใจในอัลลอฮ์เท่านั้น