Διαβάστε το Ρουκού 274 του Κορανίου

وَلَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَـٰرُونُ مِن قَبْلُ يَـٰقَوْمِ إِنَّمَا فُتِنتُم بِهِۦ ۖ وَإِنَّ رَبَّكُمُ ٱلرَّحْمَـٰنُ فَٱتَّبِعُونِى وَأَطِيعُوٓا۟ أَمْرِى ﴿٩٠﴾

Πράγματι, ο Ααρών τους είπε πριν (έρθει ο Μωυσής): «Ω, λαέ μου! Στ' αλήθεια, μόνο παραπλανηθήκατε μ' αυτό (το άγαλμα, και αυτή είναι μία δοκιμασία για σας). Πράγματι, ο Κύριός σας είναι ο Αρ-Ραχμάν (Παντελεήμονας), γι' αυτό ακολουθήστε με και υπακούστε την εντολή μου.»

قَالُوا۟ لَن نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عَـٰكِفِينَ حَتَّىٰ يَرْجِعَ إِلَيْنَا مُوسَىٰ ﴿٩١﴾

Είπαν: «Δε θα σταματήσουμε να το λατρεύουμε (το άγαλμα) μέχρι να επιστρέψει ο Μωυσής σε μας.»

قَالَ يَـٰهَـٰرُونُ مَا مَنَعَكَ إِذْ رَأَيْتَهُمْ ضَلُّوٓا۟ ﴿٩٢﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Ω, Ααρών! Τι σε εμπόδισε, όταν τους είδες να παραστρατούν,

أَلَّا تَتَّبِعَنِ ۖ أَفَعَصَيْتَ أَمْرِى ﴿٩٣﴾

από το να με ακολουθήσεις (εσύ και όσοι δε λάτρευαν το άγαλμα, για να μου πεις και να γυρίσω); Παράκουσες την εντολή μου (να πάρεις τη θέση μου, να διορθώσεις και να μη ακολουθήσεις τους κακούς);»

قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِى وَلَا بِرَأْسِىٓ ۖ إِنِّى خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِى ﴿٩٤﴾

(Ο Ααρών) είπε: «Ω, γιε της μητέρας μου! (Παρακαλώ) μη τραβάς τα γένιά μου, ούτε το κεφάλι μου! Φοβόμουν (αν τους άφηνα και ερχόμουν σε σένα) ότι θα έλεγες: «Άφησες τα παιδιά του Ισραήλ να διαιρεθούν, και δε διατήρησες τα λόγια μου!»

قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يَـٰسَـٰمِرِىُّ ﴿٩٥﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Τι συμβαίνει με σένα, ω, Σάμιρεϊ (Σαμίρη);»

قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوا۟ بِهِۦ فَقَبَضْتُ قَبْضَةًۭ مِّنْ أَثَرِ ٱلرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتْ لِى نَفْسِى ﴿٩٦﴾

(Ο Ασ-Σάμιρεϊ -Σαμίρης-) Είπε: «Έμαθα αυτό που δεν έμαθαν, οπότε πήρα μία χούφτα από τα σημάδια του Αγγελιαφόρου και την έριξα. Έτσι με ώθησε ο εαυτός μου (να κάνω).»

قَالَ فَٱذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِى ٱلْحَيَوٰةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَ ۖ وَإِنَّ لَكَ مَوْعِدًۭا لَّن تُخْلَفَهُۥ ۖ وَٱنظُرْ إِلَىٰٓ إِلَـٰهِكَ ٱلَّذِى ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًۭا ۖ لَّنُحَرِّقَنَّهُۥ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُۥ فِى ٱلْيَمِّ نَسْفًا ﴿٩٧﴾

(Ο Μωυσής) είπε: «Φύγε! Θα έχεις ως τιμωρία σ' αυτή τη ζωή ότι θα πεις: «Μη με αγγίζει κανείς (ούτε να αγγίζω κανέναν)» [δηλ. θα ζει απόκληρος]. Και θα έχεις μία καθορισμένη ώρα (την Ημέρα της Κρίσεως), που δε θα της ξεφύγεις. Κοίτα τον λεγόμενο θεό σου, που τον λάτρεψες, θα τον κάψουμε και μετά θα τον σκορπίσουμε στο νερό (και δε θα υπάρχει κανένα ίχνος γι' αυτόν).»

إِنَّمَآ إِلَـٰهُكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ وَسِعَ كُلَّ شَىْءٍ عِلْمًۭا ﴿٩٨﴾

(Ω, άνθρωποι), πράγματι, ο Θεός σας είναι μόνο ο Αλλάχ. Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός. Περικλείει τα πάντα με τη γνώση Του.

كَذَٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنۢبَآءِ مَا قَدْ سَبَقَ ۚ وَقَدْ ءَاتَيْنَـٰكَ مِن لَّدُنَّا ذِكْرًۭا ﴿٩٩﴾

Έτσι (όπως σε πληροφορήσαμε, ω, Μωχάμμαντ, για τον Μωυσή και τον λαό του με τον Φαραώ), σε πληροφορούμε από τις ιστορίες που πέρασαν (στο παρελθόν). Πράγματι, σου έχουμε δώσει από Εμάς μία Υπενθύμιση (το Κορ’άν, για να λάβουν οι άνθρωποι μία νουθεσία).

مَّنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُۥ يَحْمِلُ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ وِزْرًا ﴿١٠٠﴾

Όποιος αποστρέφεται απ' αυτό (το Κορ’άν), την Ημέρα της Ανάστασης θα κουβαλήσει ένα μεγάλο φορτίο (αμαρτιών).

خَـٰلِدِينَ فِيهِ ۖ وَسَآءَ لَهُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَـٰمَةِ حِمْلًۭا ﴿١٠١﴾

(Και τέτοιοι άνθρωποι) θα μείνουν σ' αυτό (το φορτίο και το μαρτύριο) για πάντα. Τι άθλιο είναι αυτό το φορτίο την Ημέρα της Ανάστασης!

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ ۚ وَنَحْشُرُ ٱلْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍۢ زُرْقًۭا ﴿١٠٢﴾

Την Ημέρα όπου θα φυσηχτεί το Κέρας (Σάλπιγγα, για την ανάσταση), και θα συγκεντρώσουμε τους κακούς (άπιστους, που έγιναν) μπλε (από τη φρίκη τους).

يَتَخَـٰفَتُونَ بَيْنَهُمْ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا عَشْرًۭا ﴿١٠٣﴾

Θα ψιθυρίσουν ο ένας στον άλλο: «Πράγματι, δε μείνατε (στην εγκόσμια ζωή) περισσότερο από δέκα (μέρες).»

نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذْ يَقُولُ أَمْثَلُهُمْ طَرِيقَةً إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا يَوْمًۭا ﴿١٠٤﴾

Εμείς ξέρουμε καλύτερα τι θα πουν (μεταξύ τους)! Και ο πιο λογικός ανάμεσά τους θα πει: «Πράγματι, δε μείνατε (στην εγκόσμια ζωή) περισσότερο από μία μέρα!»