Διαβάστε το Ρουκού 300 του Κορανίου

قُل رَّبِّ إِمَّا تُرِيَنِّى مَا يُوعَدُونَ ﴿93﴾

Πες (ω, Προφήτη): «Κύριέ μου! Αν με κάνεις να δω αυτή (την τιμωρία) για την οποία έλαβαν υπόσχεση (και προειδοποίηση),

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِى فِى ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿94﴾

τότε, Κύριέ μου, μη με κάνεις να βρίσκομαι ανάμεσα στον άδικο λαό (για να μη με πλήξει η τιμωρία).»

وَإِنَّا عَلَىٰٓ أَن نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقَـٰدِرُونَ ﴿95﴾

Πράγματι, Εμείς είμαστε Ικανοί στο (να επισπεύσουμε την τιμωρία τους, και) να σε κάνουμε (ω, Προφήτη) να δεις αυτή (την τιμωρία) που τους υποσχεθήκαμε, (γι' αυτό μη λυπάσαι από τη διάψευσή τους, τους δίνουμε μία αναβολή μέχρι την προκαθορισμένη ώρα τους).

ٱدْفَعْ بِٱلَّتِى هِىَ أَحْسَنُ ٱلسَّيِّئَةَ ۚ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَصِفُونَ ﴿96﴾

Απώθησε (ω, Προφήτη) το κακό με το καλό (και αν οι ειδωλολάτρες σε βλάψουν, μην αποκρούσεις το κακό τους με κακό, αλλά δείξε συγχώρεση και υπομονή). Εμείς γνωρίζουμε τι περιγράφουν (ψευδώς σε Μας, ότι έχουμε εταίρους, και σε σένα, ότι είσαι ποιητής ή μάγος ή παράφρων, και θα τους τιμωρήσουμε γι' αυτό).

وَقُل رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَـٰطِينِ ﴿97﴾

Και πες: «Κύριέ μου! Αναζητώ καταφύγιο σε Σένα από τους ψιθύρους των διαβόλων,

وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ ﴿98﴾

και αναζητώ καταφύγιο σε Σένα, Κύριέ μου, από το να παρουσιαστούν (οι διάβολοι σε οποιαδήποτε από τις υποθέσεις μου).»

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَهُمُ ٱلْمَوْتُ قَالَ رَبِّ ٱرْجِعُونِ ﴿99﴾

Ώσπου όταν έρθει ο θάνατος σε κάποιον απ' αυτούς (τους άπιστους, και δει ο άπιστος τους Αγγέλους, και τι έχει προετοιμαστεί γι' αυτόν), λέει (μετανιωμένος για τη ζωή του που πέρασε άσκοπα): «Κύριέ μου! Επιστρέψτε με στην εγκόσμια ζωή,

لَعَلِّىٓ أَعْمَلُ صَـٰلِحًۭا فِيمَا تَرَكْتُ ۚ كَلَّآ ۚ إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَآئِلُهَا ۖ وَمِن وَرَآئِهِم بَرْزَخٌ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿100﴾

ώστε να κάνω καλές πράξεις σ' αυτή (την εγκόσμια ζωή) που άφησα.» Όχι (δε θα επιστρέψει)! Αυτή είναι μόνο μία λέξη που την προφέρει (και αν επιστρεφόταν, δε θα τηρούσε την υπόσχεσή του). Και πίσω τους υπάρχει ένα φράγμα (από το να επιστρέψουν στην εγκόσμια ζωή) μέχρι την Ημέρα που θα αναστηθούν.

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ فَلَآ أَنسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ وَلَا يَتَسَآءَلُونَ ﴿101﴾

Όταν (ο Άγγελος Ισραφήλ) θα φυσήξει το Κέρας (Σάλπιγγα), εκείνη την Ημέρα δε θα υπάρχει καμία καύχηση μεταξύ τους για τη γενεολογία και την καταγωγή (όπως έκαναν στην εγκόσμια ζωή), ούτε θα ρωτήσει ο ένας τον άλλον (και ο καθένας θα είναι απασχολημένος μόνο με τον εαυτό του).

فَمَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْمُفْلِحُونَ ﴿102﴾

Όσο γι' εκείνους των οποίων η ζυγαριά (των καλών πράξεων) θα είναι βαριά, αυτοί θα είναι οι επιτυχημένοι.

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ فِى جَهَنَّمَ خَـٰلِدُونَ ﴿103﴾

Όσο γι' εκείνους των οποίων η ζυγαριά (των καλών πράξεων) θα είναι ελαφριά, εκείνοι θα είναι αυτοί που έχασαν τον εαυτό τους, θα παραμείνουν στην Κόλαση για πάντα.

تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ ٱلنَّارُ وَهُمْ فِيهَا كَـٰلِحُونَ ﴿104﴾

Η Φωτιά θα κάψει τα πρόσωπά τους, και θα παραμείνουν μέσα της συνοφρυωμένοι.

أَلَمْ تَكُنْ ءَايَـٰتِى تُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فَكُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿105﴾

(Θα ειπωθεί σ' αυτούς): «Δεν απαγγέλλονταν τα Εδάφιά Μου σε σας (κατά την εγκόσμια ζωή) και εσείς τα διαψεύδατε;»

قَالُوا۟ رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًۭا ضَآلِّينَ ﴿106﴾

Θα πουν: «Κύριέ μας! Μας κυρίευσαν οι πόθοι μας (που μας οδήγησαν στη δυστυχία και την αθλιότητα), και ήμασταν παραστρατημένοι άνθρωποι (από την αλήθεια).

رَبَّنَآ أَخْرِجْنَا مِنْهَا فَإِنْ عُدْنَا فَإِنَّا ظَـٰلِمُونَ ﴿107﴾

Κύριε μας! Βγάλε μας απ' αυτή (τη Φωτιά), και αν επιστρέψουμε (στην απιστία και την πλάνη), πράγματι, θα ήμαστε άδικοι.»

قَالَ ٱخْسَـُٔوا۟ فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ ﴿108﴾

(Ο Αλλάχ) θα πει: «Μείνετε εκεί (στη Φωτιά) περιφρονημένοι (και ατιμασμένοι), και μη Μου μιλάτε.

إِنَّهُۥ كَانَ فَرِيقٌۭ مِّنْ عِبَادِى يَقُولُونَ رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغْفِرْ لَنَا وَٱرْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿109﴾

Όταν μία ομάδα (πιστών) από τους δούλους Μου, έλεγε (στην εγκόσμια ζωή): «Κύριέ μας! Πιστεύουμε (σε Εσένα), συγχώρεσέ μας λοιπόν, και ελέησέ μας. Πράγματι, Εσύ είσαι ο Καλύτερος από τους ελεήμονες.»,

فَٱتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا حَتَّىٰٓ أَنسَوْكُمْ ذِكْرِى وَكُنتُم مِّنْهُمْ تَضْحَكُونَ ﴿110﴾

εσείς (ω, άπιστοι) τους κοροϊδεύατε, μέχρι που (οι χλευασμοί), σας έκαναν να ξεχάσετε την εξύμνησή Μου, και γελούσατε σ' αυτούς (τους πιστούς).

إِنِّى جَزَيْتُهُمُ ٱلْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوٓا۟ أَنَّهُمْ هُمُ ٱلْفَآئِزُونَ ﴿111﴾

Σήμερα, τους έχω ανταμείψει (τους πιστούς), για ό,τι υπέμεναν καρτερικά, με το να είναι αυτοί οι επιτυχημένοι (που κέρδισαν τον Παράδεισο).»

قَـٰلَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى ٱلْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ ﴿112﴾

(Ο Αλλάχ) θα πει (στους άπιστους για να δείξει πόσο ασήμαντη ήταν η εγκόσμια ζωή): «Πόσα χρόνια μείνατε στη γη;»

قَالُوا۟ لَبِثْنَا يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍۢ فَسْـَٔلِ ٱلْعَآدِّينَ ﴿113﴾

Θα πουν: «Μείναμε μία μέρα ή μέρος μίας ημέρας. Ρωτήστε (ω, Κύριε) εκείνους που μετρούν (και καταγράφουν).»

قَـٰلَ إِن لَّبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًۭا ۖ لَّوْ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿114﴾

(Ο Αλλάχ) θα πει: «Πράγματι, δε μείνατε (στην εγκόσμια ζωή) παρά μόνο λίγο, αν μόνο γνωρίζατε.

أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَـٰكُمْ عَبَثًۭا وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ ﴿115﴾

Νομίζατε ότι σας δημιουργήσαμε μάταια (και άσκοπα και για παιχνίδι), και ότι δε θα επιστρέφατε σε Μας;»

فَتَعَـٰلَى ٱللَّهُ ٱلْمَلِكُ ٱلْحَقُّ ۖ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلْعَرْشِ ٱلْكَرِيمِ ﴿116﴾

Ύψιστος είναι ο Αλλάχ (και Ανώτερος από ό,τι ατέλειες Του αποδίδουν οι άπιστοι), ο Αλ-Μάλικ (ο Βασιλιάς), ο Αλ-Χακκ (ο Ένας Αληθινός Θεός)! Δεν υπάρχει άλλος θεός που αξίζει να λατρεύεται παρά μόνον Αυτός, ο Κύριος του Ευγενούς Θρόνου.

وَمَن يَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ لَا بُرْهَـٰنَ لَهُۥ بِهِۦ فَإِنَّمَا حِسَابُهُۥ عِندَ رَبِّهِۦٓ ۚ إِنَّهُۥ لَا يُفْلِحُ ٱلْكَـٰفِرُونَ ﴿117﴾

Όποιος επικαλείται άλλον θεό εκτός του Αλλάχ, για τον οποίο δεν έχει καμία απόδειξη (ότι αξίζει τη λατρεία), η λογοδότησή του θα είναι ενώπιον του Κυρίου του (και θα τον τιμωρήσει γι' αυτό που έκανε)! Πράγματι, οι άπιστοι δε θα επιτύχουν ποτέ.

وَقُل رَّبِّ ٱغْفِرْ وَٱرْحَمْ وَأَنتَ خَيْرُ ٱلرَّٰحِمِينَ ﴿118﴾

Και πες (ω, Μωχάμμαντ): «Κύριέ μου! Συγχώρεσε και Ελέησε (με). Πράγματι, Εσύ είσαι ο Καλύτερος από τους ελεήμονες!»