Διαβάστε το Ρουκού 463 του Κορανίου

ٱقْتَرَبَتِ ٱلسَّاعَةُ وَٱنشَقَّ ٱلْقَمَرُ ﴿١﴾

Η Ώρα έχει πλησιάσει και το φεγγάρι έχει χωριστεί στα δύο. [Αφού οι άπιστοι στη Μάκκα ζήτησαν από τον Προφήτη να κάνει ένα θαύμα που θα το δουν με τα μάτια τους, έτσι χωρίστηκε το φεγγάρι στα δύο, και το είδαν με τα μάτια τους].

وَإِن يَرَوْا۟ ءَايَةًۭ يُعْرِضُوا۟ وَيَقُولُوا۟ سِحْرٌۭ مُّسْتَمِرٌّۭ ﴿٢﴾

Όταν (οι άπιστοι) βλέπουν κάποιο Σημάδι, απομακρύνονται και λένε: «Αυτή είναι μία (δυνατή) μαγεία που θα φύγει!»

وَكَذَّبُوا۟ وَٱتَّبَعُوٓا۟ أَهْوَآءَهُمْ ۚ وَكُلُّ أَمْرٍۢ مُّسْتَقِرٌّۭ ﴿٣﴾

Διέψευσαν (την αλήθεια) και ακολούθησαν τις επιθυμίες τους. Και πράγματι, κάθε ζήτημα (είτε καλό, είτε κακό) θα εγκατασταθεί (την Ημέρα της Κρίσεως, με τους ανθρώπους του, είτε στον Παράδεισο, είτε στην Κόλαση).

وَلَقَدْ جَآءَهُم مِّنَ ٱلْأَنۢبَآءِ مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ ﴿٤﴾

Πράγματι, τους ήρθαν ήδη κάποιες ιστορίες (των προηγούμενων άπιστων εθνών που καταστράφηκαν), οι οποίες (ιστορίες) είναι επαρκείς για να τους αποτρέψουν (από την απιστία και την αδικία τους).

حِكْمَةٌۢ بَـٰلِغَةٌۭ ۖ فَمَا تُغْنِ ٱلنُّذُرُ ﴿٥﴾

(Αυτό το Κορ’άν) είναι μία τέλεια σοφία, αλλά σε τι μπορούν να ωφελήσουν οι προειδοποιήσεις (έναν λαό που επιμένει στην απιστία);

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ۘ يَوْمَ يَدْعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَىْءٍۢ نُّكُرٍ ﴿٦﴾

Απομακρύνσου, λοιπόν, (ω, Προφήτη) απ' αυτούς. Την Ημέρα που ο καλών (ο Άγγελος Ισραφήλ θα φυσήξει το Κέρας -Σάλπιγγα- και) θα καλέσει για κάτι φρικτό (δηλ. για τον Απολογισμό),

خُشَّعًا أَبْصَـٰرُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌۭ مُّنتَشِرٌۭ ﴿٧﴾

τα μάτια τους θα είναι ταπεινωμένα, και οι ίδιοι θα βγουν από τους τάφους σαν σκορπισμένες ακρίδες,

مُّهْطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِ ۖ يَقُولُ ٱلْكَـٰفِرُونَ هَـٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌۭ ﴿٨﴾

σπεύδοντας και κοιτάζοντας προς τον καλούντα, και τότε οι άπιστοι θα πουν: «Αυτή είναι μία δύσκολη Ημέρα!»

۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍۢ فَكَذَّبُوا۟ عَبْدَنَا وَقَالُوا۟ مَجْنُونٌۭ وَٱزْدُجِرَ ﴿٩﴾

Ο λαός του Νώε διέψευσε (τον Προφήτη τους) πριν απ' αυτούς (τους άπιστους της Μάκκας). Διέψευσαν τον δούλο Μας (τον Νώε) και είπαν: «Αυτός είναι τρελός», και τον απείλησαν και τον έβρισαν.

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّى مَغْلُوبٌۭ فَٱنتَصِرْ ﴿١٠﴾

Έτσι, (ο Νώε) επικαλέστηκε τον Κύριό του: «Δεν έχω δύναμη απέναντί τους, γι' αυτό υποστήριξέ με!»

فَفَتَحْنَآ أَبْوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٍۢ مُّنْهَمِرٍۢ ﴿١١﴾

Έτσι, ανοίξαμε τις πύλες του ουρανού με πολύ νερό που χύνεται,

وَفَجَّرْنَا ٱلْأَرْضَ عُيُونًۭا فَٱلْتَقَى ٱلْمَآءُ عَلَىٰٓ أَمْرٍۢ قَدْ قُدِرَ ﴿١٢﴾

και κάναμε να αναβλύσουν πηγές από τη γη. Έτσι τα νερά (του ουρανού και της γης) συναντήθηκαν για ένα σκοπό που ορίστηκε.

وَحَمَلْنَـٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلْوَٰحٍۢ وَدُسُرٍۢ ﴿١٣﴾

Τον μεταφέραμε (τον Νώε) σε μία (Κιβωτό) που έχει σανίδες και καρφιά,

تَجْرِى بِأَعْيُنِنَا جَزَآءًۭ لِّمَن كَانَ كُفِرَ ﴿١٤﴾

η οποία πλέει υπό τα Μάτια Μας (την Όραση και τη προστασία Μας), ως υποστήριξη γι' εκείνον (τον Νώε) που απορρίφθηκε (από τον άπιστο λαό του).

وَلَقَد تَّرَكْنَـٰهَآ ءَايَةًۭ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿١٥﴾

Πράγματι, την έχουμε αφήσει (την τιμωρία -ή την Κιβωτό-) ως Σημάδι. Υπάρχει κάποιος που θα τη λάβει υπόψη (και θα λάβει νουθεσία);

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿١٦﴾

Πώς ήταν λοιπόν η τιμωρία Μου και οι προειδοποιήσεις Μου;

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿١٧﴾

Πράγματι, διευκολύναμε το Κορ’άν (και το εξηγήσαμε λεπτομερώς) για (όποιον θέλει) να το λάβει υπόψη (και να λάβει νουθεσία και υπενθύμιση). Υπάρχει κάποιος λοιπόν που θα το λάβει υπόψη (και θα λάβει νουθεσία);

كَذَّبَتْ عَادٌۭ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿١٨﴾

Η φυλή ‘Αντ διέψευσε (τον Προφήτη Χουντ). Πώς ήταν λοιπόν η τιμωρία Μου και οι προειδοποιήσεις Μου;

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًۭا صَرْصَرًۭا فِى يَوْمِ نَحْسٍۢ مُّسْتَمِرٍّۢ ﴿١٩﴾

Εμείς στείλαμε σ' αυτούς έναν βίαιο κρύο άνεμο με δυνατό ήχο, σε μία δυνατή κακή ημέρα (γι' αυτούς, λόγω της τιμωρίας), και συνέχισε (για επτά διαδοχικές νύχτες και οχτώ διαδοχικές ημέρες, και δεν άφησε κανέναν απ' αυτούς).

تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍۢ مُّنقَعِرٍۢ ﴿٢٠﴾

Ο οποίος (άνεμος) άρπαξε τους ανθρώπους (από τις θέσεις τους), σαν να ήταν κορμοί χουρμαδιών που ξεριζώθηκαν.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٢١﴾

Πώς ήταν λοιπόν η τιμωρία Μου και οι προειδοποιήσεις Μου;

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿٢٢﴾

Πράγματι, διευκολύναμε το Κορ’άν (και το εξηγήσαμε λεπτομερώς) για (όποιον θέλει) να το λάβει υπόψη (και να λάβει νουθεσία και υπενθύμιση). Υπάρχει κάποιος λοιπόν που θα το λάβει υπόψη (και θα λάβει νουθεσία);