Διαβάστε το Ρουκού 462 του Κορανίου

أَفَرَءَيْتَ ٱلَّذِى تَوَلَّىٰ ﴿٣٣﴾

Είδες (ω, Προφήτη) αυτόν που απομακρύνθηκε (από το Ισλάμ),

وَأَعْطَىٰ قَلِيلًۭا وَأَكْدَىٰٓ ﴿٣٤﴾

και έδωσε λίγα (χρήματα) και έπειτα έκοψε (αυτά που ήταν να ξαναδώσει); [Αναφέρθηκε ότι ο Αλ-Ουαλείντ μπιν Αλ-Μουγείρα αφού ασπάστηκε το Ισλάμ, είπε σε έναν άπιστο που τον επέπληξε: «Το έκανα επειδή φοβάμαι την τιμωρία του Αλλάχ», αλλά ο άπιστος του είπε ότι αν θα επιστρέψει στην ειδωλολατρία και του δώσει κάποια χρήματα, θα κουβαλήσει την τιμωρία αντ' αυτού στη Μέλλουσα Ζωή -αν θα υπάρχει-! Έτσι, ο Αλ-Ουαλείντ επέστρεψε στην ειδωλολατρία και του έδωσε λίγα χρήματα, αλλά μετά σταμάτησε και δεν του ξαναέδωσε]!

أَعِندَهُۥ عِلْمُ ٱلْغَيْبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ ﴿٣٥﴾

Έχει γνώση του αόρατου (ότι εκείνος ο άπιστος, όντως θα κουβαλήσει την τιμωρία αντ' αυτού), και έτσι βλέπει (ότι εκείνος ο άπιστος θα εκπληρώσει την υπόσχεσή του);

أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِى صُحُفِ مُوسَىٰ ﴿٣٦﴾

Ή μήπως δεν πληροφορήθηκε γι' αυτά που ήταν (γραμμένα) στις γραφές του Μωυσή (την Τορά),

وَإِبْرَٰهِيمَ ٱلَّذِى وَفَّىٰٓ ﴿٣٧﴾

και (στις γραφές) του Αβραάμ, ο οποίος (ο Αβραάμ) εκπλήρωσε (ό,τι διατάχθηκε από τον Αλλάχ);

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌۭ وِزْرَ أُخْرَىٰ ﴿٣٨﴾

Ότι δεν υπάρχει καμία (αμαρτωλή) ψυχή που να επωμιστεί την αμαρτία κάποιας άλλης.

وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَـٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ ﴿٣٩﴾

Και ότι ο άνθρωπος δε θα έχει παρά μόνο ό,τι έκανε (από καλές ή κακές πράξεις).

وَأَنَّ سَعْيَهُۥ سَوْفَ يُرَىٰ ﴿٤٠﴾

Και ότι οι πράξεις του θα φανούν,

ثُمَّ يُجْزَىٰهُ ٱلْجَزَآءَ ٱلْأَوْفَىٰ ﴿٤١﴾

και έπειτα θα λάβει (ο άνθρωπος) πλήρως γι' αυτές (τις πράξεις του, είτε ανταμοιβή, είτε τιμωρία).

وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلْمُنتَهَىٰ ﴿٤٢﴾

Και ότι προς τον Κύριό σου (ω, Προφήτη) θα είναι ο τελικός προορισμός.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَىٰ ﴿٤٣﴾

Και ότι είναι Αυτός που κάνει όποιον θέλει να γελάει, και κάνει όποιον θέλει να κλαίει.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْيَا ﴿٤٤﴾

Και ότι είναι Αυτός που αφαιρεί τη ζωή (όποιου θέλει) και δίνει ζωή (σε όποιον θέλει).

وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰ ﴿٤٥﴾

Και ότι είναι Αυτός που δημιούργησε τα ζευγάρια, το αρσενικό και το θηλυκό,

مِن نُّطْفَةٍ إِذَا تُمْنَىٰ ﴿٤٦﴾

από σταγόνες (εκκρίσεων των δύο φύλων) όταν βγαίνουν.

وَأَنَّ عَلَيْهِ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُخْرَىٰ ﴿٤٧﴾

Και ότι εναπόκειται σ' Αυτόν να επιφέρει τη δεύτερη δημιουργία (κατά την ανάσταση).

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغْنَىٰ وَأَقْنَىٰ ﴿٤٨﴾

Και ότι είναι Αυτός που δίνει (στον άνθρωπο) ό,τι (του) επαρκεί και τον κάνει ικανοποιημένο (-ή χαρίζει σ' αυτόν πλούτη που τα αποθηκεύει-).

وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعْرَىٰ ﴿٤٩﴾

Και ότι είναι Αυτός ο Κύριος του Σείριου (του αστεριού που λάτρευαν κάποιοι ειδωλολάτρες Άραβες).

وَأَنَّهُۥٓ أَهْلَكَ عَادًا ٱلْأُولَىٰ ﴿٥٠﴾

Και ότι Αυτός κατέστρεψε την πρώτη φυλή ‘Αντ (-ή την προηγούμενη φυλή ‘Αντ-, τον λαό του Προφήτη Χουντ),

وَثَمُودَا۟ فَمَآ أَبْقَىٰ ﴿٥١﴾

και (κατέστρεψε) τη φυλή Θαμούντ (τον λαό του Προφήτη Σάλιχ), και δεν άφησε κανέναν,

وَقَوْمَ نُوحٍۢ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَىٰ ﴿٥٢﴾

και (κατέστρεψε) τον λαό του (Προφήτη) Νώε πριν (από την φυλή ‘Αντ και τη φυλή Θαμούντ). Πράγματι, (οι άνθρωποι του Νώε) ήταν πιο άδικοι και πιο παραβάτες,

وَٱلْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَىٰ ﴿٥٣﴾

και έριξε στο έδαφος τις ανεστραμμένες κωμοπόλεις (των Σοδόμων, του λαού του Προφήτη Λωτ),

فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ ﴿٥٤﴾

και τις κάλυψε (ο Αλλάχ) με ό,τι τις κάλυψε (από πέτρες).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ ﴿٥٥﴾

Ποιες λοιπόν χάρες του Κυρίου σου (σε σένα, ω, άνθρωπε) αμφισβητείς;

هَـٰذَا نَذِيرٌۭ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلْأُولَىٰٓ ﴿٥٦﴾

Αυτός (ο Μωχάμμαντ) είναι ένας προειδοποιητής όπως οι προηγούμενοι προειδοποιητές.

أَزِفَتِ ٱلْـَٔازِفَةُ ﴿٥٧﴾

Πράγματι, πλησιάζει η Ημέρα που πλησιάζει,

لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ ﴿٥٨﴾

την οποία δεν μπορεί κανείς εκτός από τον Αλλάχ να την αποτρέψει (ή να την αποκαλύψει και να ξέρει την Ώρα της).

أَفَمِنْ هَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ ﴿٥٩﴾

Απορρίπτετε αυτά τα Λόγια (το Κορ’άν) και σας φαίνεται περίεργο (ότι είναι από τον Αλλάχ),

وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ ﴿٦٠﴾

και γελάτε (χλευάζοντας το Κορ’άν) και δεν κλαίτε (όταν ακούτε τις νουθεσίες και τις προειδοποιήσεις του),

وَأَنتُمْ سَـٰمِدُونَ ﴿٦١﴾

ενώ είστε αδιάφοροι (παίζοντας και τραγουδώντας);

فَٱسْجُدُوا۟ لِلَّهِ وَٱعْبُدُوا۟ ۩ ﴿٦٢﴾

Πέστε λοιπόν σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο στο έδαφος) ενώπιον του Αλλάχ και λατρέψτε (μόνο Αυτόν).