Αρχική > Προσευχή στον Προφήτη > Οι αρετές της προσευχής στον Προφήτη
Οι συλλογές χαντίθ έχουν αφιερώσει ολόκληρα κεφάλαια στις αρετές της προσευχής στον Προφήτη: ο Μουσλίμ στο Σαχίχ του, ο ατ-Τιρμίζι στο κεφάλαιο «αυτό που μεταφέρεται για τις αρετές της προσευχής στον Προφήτη», ο αλ-Μπαϊχάκι στο ας-Σουναν αλ-Κουμπρά, και ο αν-Ναουάουι στο Ριγιάζ ας-Σαλίχιν. Ιδού οι κύριες αναγγελίες, με τον βαθμό αυθεντικότητάς τους όπως τον δίνουν οι συλλογές.
Σε αυτή τη σελίδα
Ενημερώθηκε στις 05 Οκτώβριος 2026 στις 13h13
📖 1 λεπτά ανάγνωσηςΟ Προφήτης είπε: «Όποιος προσευχηθεί μία φορά σε μένα, ο Αλλάχ προσεύχεται δέκα φορές σε αυτόν.»
Ο Μουσλίμ στο Σαχίχ του (408)· ο ατ-Τιρμίζι (485): «χαντίθ χασάν σαχίχ»
Ο αλ-Χακίμ μεταφέρει μια εκδοχή που προσθέτει τη διαγραφή των αμαρτιών: «...ο Αλλάχ προσεύχεται δέκα φορές σε αυτόν και του διαγράφει δέκα αμαρτίες», και την κρίνει «αυθεντικού ισνάντ» (αλ-Μουσταδράκ, 2018). Ο ατ-Τιρμίζι μεταφέρει επίσης: «...και του καταγράφει δέκα καλές πράξεις». Ο αλ-Μπαϊχάκι τη μεταφέρει για την Παρασκευή ειδικά: «Πολλαπλασιάστε την προσευχή σε μένα την ημέρα της Παρασκευής και τη νύχτα της· όποιος προσευχηθεί μία φορά σε μένα, ο Αλλάχ προσεύχεται δέκα φορές σε αυτόν» (ας-Σουναν αλ-Κουμπρά, 5994).
«Οι άνθρωποι που αξίζουν περισσότερο την εγγύτητά μου την Ημέρα της Ανάστασης είναι εκείνοι που θα έχουν προσευχηθεί περισσότερο σε μένα.»
ατ-Τιρμίζι (484): «χαντίθ χασάν γκαρίμπ»· Ιμπν Χιμπμπάν στο Σαχίχ του· Ιμπν Αμπί Σαϊμπά στο αλ-Μουσαννάφ
Η εγγύτητα (ουαλιΐ) εδώ είναι εκείνη της τιμής και του αξιώματος, όχι εκείνη της συγγένειας: ο δρόμος πρόσβασης στον Προφήτη την Ημέρα της Κρίσης είναι η προσευχή σε αυτόν, ανοιχτή σε κάθε άνθρωπο της κοινότητάς του.
«Ο φιλάργυρος (μπαχίλ) είναι εκείνος κοντά στον οποίο αναφέρομαι χωρίς εκείνος να προσεύχεται σε μένα.»
ατ-Τιρμίζι (484): «χαντίθ χασάν σαχίχ»· Ριγιάζ ας-Σαλίχιν (1403)
Ο Προφήτης είπε επίσης: «Ας ακουμπήσει η μύτη του ανθρώπου στη σκόνη, εκείνος κοντά στον οποίο αναφέρομαι χωρίς εκείνος να προσεύχεται σε μένα» (ατ-Τιρμίζι, κρινόμενο «χαντίθ χασάν»· Ριγιάζ ας-Σαλίχιν, 1400): μια αραβική έκφραση που σηματοδοτεί τη μεγάλη βλάβη που προξενεί κανείς στον εαυτό του. Ο αλ-Χακίμ μεταφέρει το ίδιο νόημα με ισνάντ κρινόμενο αυθεντικό (αλ-Μουσταδράκ, 2015).
«Από τις καλύτερες ημέρες σας είναι η ημέρα της Παρασκευής: αυτήν δημιουργήθηκε ο Αδάμ, αυτήν πέθανε, αυτήν είναι η ανάσα (η τελευταία) και η αστραπή (της Ώρας). Πολλαπλασιάστε λοιπόν την προσευχή σε μένα αυτή την ημέρα, γιατί η προσευχή σας μου παρουσιάζεται.» Είπαν: «Ω Αγγελιοφόρε του Αλλάχ, πώς θα μας παρουσιάζεται, αφού έχεις φθάρει;» Είπε: «Στην αλήθεια, ο Αλλάχ απαγόρευσε στη γη να κατατρώει τα σώματα των προφητών.»
Αμπού Νταούντ (1047)· ο αν-Ναουάουι το παραθέτει στο Ριγιάζ ας-Σαλίχιν (1399) με «αυθεντικό ισνάντ»
Ο αλ-Μπαϊχάκι μεταφέρει επίσης: «...εκείνος από εσάς που θα έχει προσευχηθεί περισσότερο σε μένα θα είναι ο πιο κοντιός μου σε αξίωμα», δηλώνοντας ειλικρινά ότι οι διάφορες μεταφορές αυτού του λόγου περιέχουν αδυναμία σε ορισμένα ισνάντ, αλλά το σύνολό τους αρκεί για να τον θεμελιώσει (ας-Σουναν αλ-Κουμπρά, 5995).
«Κανείς δεν χαιρετά (λέγοντας ας-σαλάμου αλάικα) χωρίς ο Αλλάχ να αποδίδει το πνεύμα μου ώστε να του ανταποδώσω το σαλάμ.»
Αμπού Νταούντ με ισνάντ κρινόμενο αυθεντικό· Ριγιάζ ας-Σαλίχιν (1402)
Και είπε, κατά Αμπού Νταούντ (αυθεντικό ισνάντ, Ριγιάζ ας-Σαλίχιν 1401): «Μην κάνετε τον τάφο μου γιορτή, και προσεύχεστε σε μένα: η προσευχή σας μου φτάνει όπου κι αν βρίσκεστε.» Η προσευχή σε αυτόν δεν απαιτεί λοιπόν ούτε εγγύτητα στον τάφο του ούτε συγκεκριμένη ημερομηνία: τον φτάνει από παντού.
Ένα πολύ διαδεδομένο χαντίθ αναγγέλλει: «Εκείνος που ξεχνά να προσευχηθεί σε μένα χάνει τον δρόμο του Παραδείσου.» Μεταφέρεται από τον Ιμπν Μάτζαχ (908), από τον αν-Νασαΐ στο ας-Σουναν αλ-Κουμπρά (19177) και από τους Ιμπν Αμπί Σαϊμπά και Αμπντ αλ-Ραζζάκ στα Μουσαννάφ τους· οι ειδικοί του χαντίθ το έχουν κρίνει ασθενές. Το παραθέτουμε για ενημέρωση: το γενικό του νόημα (η μεγάλη βλάβη της παραμέλησης αυτής της προσευχής) συναντά τα αυθεντικά κείμενα παραπάνω, αλλά το ίδιο το κείμενο δεν χρησιμεύει ως απόδειξη.
Ο αλ-Μπαϊχάκι μεταφέρει επίσης από τον Προφήτη, μέσω του Τζιμπριλ: «όποιος σε χαιρετίσει, τον χαιρετώ· όποιος προσευχηθεί σε σένα, προσεύχομαι σε αυτόν» (ας-Σουναν αλ-Κουμπρά, 19176): η αναγγελλόμενη ανταμοιβή είναι μια προσευχή του Αλλάχ στον ίδιο τον δούλο, δηλαδή ένα έλεος που τον καλύπτει.
Διαβάστε επίσης
Δέκα προσευχές του Αλλάχ στον άνθρωπο, σύμφωνα με τον Μουσλίμ (408)· μια εκδοχή του αλ-Χακίμ προσθέτει τη διαγραφή δέκα αμαρτιών και την καταγραφή δέκα καλών πράξεων (αλ-Μουσταδράκ, 2018).
Όχι: μεταφέρεται από τον Ιμπν Μάτζαχ (908) και άλλους, και κρίνεται ασθενές από τους ειδικούς του χαντίθ. Το γενικό του νόημα συναντά τα αυθεντικά κείμενα, αλλά δεν χρησιμεύει ως απόδειξη.
Ο Προφήτης είπε: «η προσευχή σας μου φτάνει όπου κι αν βρίσκεστε» (Αμπού Νταούντ, αυθεντικό ισνάντ): δεν χρειάζεται να βρίσκεσαι στη Μεδίνα ούτε σε ιδιαίτερη ημερομηνία.
Τη μεγαλύτερη εγγύτητά του την Ημέρα της Ανάστασης (ατ-Τιρμίζι, 484, χασάν γκαρίμπ) και, για την Παρασκευή, το υψηλότερο αξίωμα κοντά του σύμφωνα με την εκδοχή του αλ-Μπαϊχάκι (5995).