Αρχική > Προσευχή στον Προφήτη > Πώς να προσεύχεστε στον Προφήτη
Ο ίδιος ο Προφήτης δίδαξε στην κοινότητά του τη φόρμουλα που πρέπει να εκφέρεται. Όταν οι Σύντροφοι του είπαν: «Ξέρουμε πώς να σε χαιρετίσουμε, αλλά πώς να προσευχηθούμε σε σένα;», εκείνος τους υπαγόρευσε τη φόρμουλα γνωστή έκτοτε ως σαλάτ ιμπραχιμίγια, γιατί ζητά από τον Αλλάχ να προσευχηθεί και να ευλογήσει τον Προφήτη Μωάμεθ (σαλλαλλαχού αλαΐχι ουά σαλάμ) όπως το έκανε για τον Ιμπραχίμ (Αβραάμ).
Σε αυτή τη σελίδα
Ενημερώθηκε στις 05 Οκτώβριος 2026 στις 13h13
📖 1 λεπτά ανάγνωσηςΗ ελάχιστη μορφή που ανταποκρίνεται στη γενική εντολή είναι:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ
Αλλαχούμμα σαλλί αλά Μωάμεθ: «Ω Αλλάχ, προσεύχου στον Μωάμεθ». Συχνά τη συμπληρώνουμε με ουά σαλλίμ («και χαιρέτισέ τον»). Με αυτή τη σύντομη μορφή τα κείμενα αναγγέλλουν την ανταμοιβή των δέκα προσευχών (Μουσλίμ, 408).
Ο Καάμπ ιμπν Ουτζρά αφηγείται: ο Προφήτης βγήκε προς εκείνους και είπαν: «Μάθαμε πώς να σε χαιρετούμε (το σαλάμ)· πώς να προσευχόμαστε σε σένα;» Αυτός απάντησε:
Πείτε: «Ω Αλλάχ, προσεύχου στον Μωάμεθ και στην οικογένεια του Μωάμεθ όπως προσευχήθηκες στην οικογένεια του Ιμπραχίμ· και ευλόγησε τον Μωάμεθ και την οικογένεια του Μωάμεθ όπως ευλόγησες την οικογένεια του Ιμπραχίμ, γιατί εσύ είσαι Αξιοέπαινος, Ένδοξος».
Ο Μουσλίμ στο Σαχίχ του (406)· ίδιο νόημα στον αλ-Μπουχάρι και στον Μουσλίμ από τον Αμπού Χουμάιντ ας-Σαϊντί (405)
Το αραβικό κείμενο της πλήρους φόρμουλας:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ. اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ
Προφορά στα ελληνικά: Αλλαχούμμα σαλλί αλά Μουχαμμάντιν ουά αλά αλ Μουχαμμάντ, καμά σαλλαϊτά αλά αλ Ιμπραχίμ, ινανάκα Χαμίντουν Ματζίντ. Αλλαχούμμα μπαρίκ αλά Μουχαμμάντιν ουά αλά αλ Μουχαμμάντ, καμά μπαρακτά αλά αλ Ιμπραχίμ, ινανάκα Χαμίντουν Ματζίντ.
Μια εκδοχή που μεταφέρει ο Μουσλίμ (405) προσθέτει στο τέλος: ουά ας-σαλάμου καμά καντ αλίμτουν («και το σαλάμ: το ξέρετε ήδη πώς λέγεται»), γιατί ο Προφήτης είχε ήδη διδάξει το σαλάμ του τασαχχούντ. Μεταφέρεται κατά αλ-Μπουχάρι και Μουσλίμ στο Ριγιάζ ας-Σαλίχιν (1405, 1406).
Οι Σύντροφοι μετέφεραν τη φόρμουλα με μικρές διαφορές, όλες αυθεντικές:
Αυτές οι παραλλαγές δείχνουν ότι το ουσιώδες είναι να ζητά κανείς από τον Αλλάχ να προσευχηθεί στον Μωάμεθ (σαλλαλλαχού αλαΐχι ουά σαλάμ) και στην οικογένειά του, όπως το έκανε για τον Ιμπραχίμ και την οικογένειά του· οι αναλυτικές διατυπώσεις είναι όλες έγκυρες.
Η σταθερή θέση αυτής της προσευχής είναι το τασαχχούντ. Οι λόγιοι συμφωνούν ως προς το επιτρεπτό της μέσα στο τασαχχούντ· έχουν όμως διαφορετική γνώμη ως προς το αξίωμά της: ο ασ-Σαφιΐ την θεωρεί υποχρεωτική (ουατζίμπ) στην τελευταία καθιστή θέση, ενώ οι Χαναφίτες, οι Μαλίκιτες και ο Αχμάντ σε μία αφήγηση την θεωρούν σουννα της προσευχής, όχι υποχρέωση· το επιχείρημά τους είναι ότι το χαντίθ της διδασκαλίας του τασαχχούντ λέει «τότε θα έχεις ολοκληρώσει την προσευχή σου» χωρίς να κάνει τη σαλάτ ιμπραχιμίγια όρο εγκυρότητας (μεταφέρεται από τον Αμπού Νταούντ, 968, και τον Αχμάντ, 4006). Και στις δύο περιπτώσεις, λέγεται μετά τη δεύτερη φράση του τασαχχούντ, πριν από το τελικό σαλάμ. Δείτε τη σελίδα η σημασία της προσευχής στον Προφήτη για το νόημα κάθε λέξης.
Εκτός του τασαχχούντ, η φόρμουλα λέγεται μετά το αζάν (με το αίτημα της Ουασίλα), την Παρασκευή σε μεγάλη ποσότητα, και στην αρχή και το τέλος των ντούα. Ο Προφήτης δίδαξε στον Φουντάλα ιμπν Ουμπάιντ:
Όταν επικαλείται κανείς από εσάς, ας αρχίσει επαινώντας τον Κύριό του και προσφέροντάς του εγκώμια, μετά ας προσευχηθεί στον Προφήτη, και μετά ας επικαληθεί όπως θέλει.
Αμπού Νταούντ (1481) και ατ-Τιρμίζι, που το κρίνει «χαντίθ χασάν σαχίχ»· Ριγιάζ ας-Σαλίχιν (1404)
Η ανάλυση των στιγμών και των αποδείξεών τους βρίσκεται στη σελίδα μας πότε να προσεύχεστε στον Προφήτη.
Διαβάστε επίσης
«Αλλαχούμμα σαλλί αλά Μωάμεθ ουά αλά αλ Μωάμεθ, καμά σαλλαϊτά αλά αλ Ιμπραχίμ, ινανάκα Χαμίντουν Ματζίντ· Αλλαχούμμα μπαρίκ αλά Μωάμεθ ουά αλά αλ Μωάμεθ, καμά μπαρακτά αλά αλ Ιμπραχίμ, ινανάκα Χαμίντουν Ματζίντ.» Διδάχθηκε από τον Προφήτη στον Καάμπ ιμπν Ουτζρά, μεταφέρεται από τον Μουσλίμ (406).
Η ντούα εκτός προσευχής μπορεί να γίνει στα ελληνικά («Ω Αλλάχ, προσεύχου στον Μωάμεθ και ευλόγησέ τον»)· μέσα στο τασαχχούντ, η φόρμουλα μαθαίνεται στα αραβικά, όπως και τα υπόλοιπα μέρη της τελετουργικής προσευχής.
Ο ασ-Σαφιΐ την θεωρεί υποχρεωτική στο τελευταίο τασαχχούντ· οι Χαναφίτες, οι Μαλίκιτες και ο Αχμάντ σε μία αφήγηση την καθιστούν σουννα. Ομόφωνοι ως προς το επιτρεπτό της, διχογνωμούν ως προς το αξίωμά της.
Επαναλαμβάνεται η κλήση, μετά προσεύχεται κανείς στον Προφήτη, μετά ζητά την Ουασίλα: «όποιος ζητήσει για μένα την Ουασίλα θα αποκτήσει τη μεσολάβησή μου» (Μουσλίμ, 384).