Η σημασία της προσευχής στον Προφήτη

Αρχική > Προσευχή στον Προφήτη > Η σημασία της προσευχής στον Προφήτη

Το «να προσεύχεται κανείς σε κάποιον» δεν σημαίνει το ίδιο πράγμα όταν το υποκείμενο είναι ο Αλλάχ, ένας άγγελος ή ένας πιστός. Ο θεμελιωδής στίχος ενώνει τα τρία: «Στην αλήθεια, ο Αλλάχ και οι άγγελοι Του προσεύχονται στον Προφήτη. Ω εσείς που πιστεύετε! Προσεύχεστε σε αυτόν και χαιρετίστε τον με αξιοπρεπή χαιρετισμό» (σούρα αλ-Αχζάμπ, 56). Οι λόγιοι έδωσαν το νόημά του με ακρίβεια.

Η προσευχή του Αλλάχ στον Προφήτη: το έλεος και ο έπαινος Του

Ο Σουφιάν ατ-Θαουρί και άλλοι λόγιοι εξηγούσαν, όπως μεταφέρει ο ατ-Τιρμίζι στο κεφάλαιό του: «η προσευχή του Κυρίου είναι έλεος, και η προσευχή των αγγέλων είναι αίτημα συγχώρεσης» (ατ-Τιρμίζι, 485). Όταν ο Αλλάχ «προσεύχεται» στον Προφήτη Του, τον καλύπτει με έλεος και τον επαινεί μπροστά στους αγγέλους Του· ευρύτερα, οι λόγιοι περιλαμβάνουν εκεί τον έπαινο Του, την αποδοχή Του και την ανταμοιβή που του χορηγεί. Ο Αλλάχ φυσικά δεν έχει ανάγκη από εμάς: Είναι Εκείνος που τιμά.

Η προσευχή των αγγέλων και των πιστών: συγχώρεση και ντούα

Οι άγγελοι «προσεύχονται» στον Προφήτη ζητώντας συγχώρεση για εκείνον και επικαλούμενοι υπέρ του, εκείνοι που δεν παύουν να τον επαινούν. Οι πιστοί «προσεύχονται» σε αυτόν με μια διατυπωμένη ντούα: «Ω Αλλάχ, προσεύχου στον Μωάμεθ...». Η ίδια λέξη, τρεις πραγματικότητες: έλεος από τον Αλλάχ, αίτημα συγχώρεσης από τους αγγέλους, ντούα από τους δούλους. Γι' αυτό η ανθρώπινη φόρμουλα αρχίζει με «Αλλαχούμμα»: ζητάμε από τον Αλλάχ να προσευχηθεί πάνω του, δεν τον «προσευχόμαστε» με δικές μας δυνάμεις.

Το τασαχχούντ διδάσκει τη σωστή θέση

Ο Ιμπν Μασούντ αφηγείται: «Λέγαμε μέσα στην προσευχή: το σαλάμ στον Αλλάχ, το σαλάμ σε έναν τέτοιον. Μας είπε μια μέρα ο Προφήτης: Ο Αλλάχ είναι ο ίδιος η Ειρήνη (ας-Σαλάμ). Όταν καθίσει κανείς από εσάς μέσα στην προσευχή, ας πει: Οι χαιρετισμοί ανήκουν στον Αλλάχ, καθώς και οι προσευχές και τα καθαρά πράγματα. Το σαλάμ σε σένα, ω Προφήτη, με το έλεος του Αλλάχ και τις ευλογίες Του. Το σαλάμ σε εμάς και στους ενάρετους δούλους του Αλλάχ. Όταν το λες αυτό, αυτό φτάνει κάθε ενάρετο δούλο του Αλλάχ, στον ουρανό και στη γη.»

Ο Μουσλίμ στο Σαχίχ του (402)

Αυτό το χαντίθ καθορίζει τη γραμματική της λατρείας: οι χαιρετισμοί (ταχιγιάτ) και οι προσευχές (σαλαουάτ) ανήκουν πρώτα στον Αλλάχ· το σαλάμ απευθύνεται στον Προφήτη και στους ενάρετους δούλους. Η προσευχή πάνω στον Προφήτη σημαίνει λοιπόν να ζητά κανείς από τον Αλλάχ να τον τιμήσει, κάτι που διατηρεί τη μοναδικότητα της λατρείας δίνοντας παράλληλα στον Προφήτη το υψηλότερο αξίωμά του.

Γιατί διατάσσει ο Αλλάχ να προσεύχεται κανείς σε αυτόν;

Η εντολή του στίχου («προσεύχεστε σε αυτόν και χαιρετίστε τον») τιμά τον Προφήτη και ανυψώνει τους πιστούς του: όποιος προσεύχεται σε αυτόν μία φορά λαμβάνει δέκα προσευχές του Αλλάχ (Μουσλίμ, 408), ενώνεται με τους αγγέλους που επαινούν τον Προφήτη χωρίς ανάπαυλα, και ακολουθεί τη στάση όλης της ουράνιας δημιουργίας. Η σαλάτ στον Προφήτη είναι έτσι ταυτόχρονα ένα καθήκον αγάπης, ένα εύκολο ζικρ και από τα έργα με τις ταχύτερες ανταμοιβές: δείτε οι αρετές της προσευχής στον Προφήτη.