Πότε να προσεύχεστε στον Προφήτη

Αρχική > Προσευχή στον Προφήτη > Πότε να προσεύχεστε στον Προφήτη

Η προσευχή στον Προφήτη είναι ένα ζικρ κάθε στιγμής: κάθε αναφορά στο όνομά του καλεί μία. Κάποιες στιγμές έχουν επιπλέον συγκεκριμένη κειμενική θεμελίωση· ιδού αυτές, χαντίθ προς χαντίθ.

Κάθε φορά που αναφέρεται το όνομά του

Αυτός είναι ο βασικός κανόνας: όταν ο Προφήτης αναφέρεται, απαντά κανείς με το «σαλλαλλαχού αλαΐχι ουά σαλάμ». Τα αυθεντικά κείμενα το καθιστούν ένδειξη της γενναιόκαρδης καρδιάς: «Ο φιλάργυρος είναι εκείνος κοντά στον οποίο αναφέρομαι χωρίς εκείνος να προσεύχεται σε μένα» (ατ-Τιρμίζι, χασάν σαχίχ· ο Μουσλίμ μεταφέρει το ίδιο νόημα). Αντίθετα, η παράδοση αναφέρει ότι ο Αλλάχ επιστρέφει στον Προφήτη το πνεύμα ώστε να απαντά στο σαλάμ του καθενός: «Κανείς δεν χαιρετά χωρίς ο Αλλάχ να αποδίδει το πνεύμα μου ώστε να του ανταποδώσω το σαλάμ» (Αμπού Νταούντ, αυθεντικό ισνάντ).

Σε άλλο επίπεδο, ο Προφήτης είπε: «Όποιος καθίσει σε συνάθροιση όπου δεν μνημονεύεται ο Αλλάχ θα νιώσει από Μέρους Του μεταμέλεια, και όποιος ξαπλώσει σε κρεβάτι όπου δεν Τον μνημονεύει θα νιώσει από Μέρους Του μεταμέλεια» (Αμπού Νταούντ, 4856): οι συνάθροισεις όπου θυμόμαστε τον Αλλάχ και τον Προφήτη Του προστατεύονται από τη μεταμέλεια, και η προσευχή στον Προφήτη είναι το καλύτερο τέλος τους.

Μετά το αζάν

«Όταν ακούετε την κλήση, πείτε όπως λέει ο μουεζίνης, μετά προσευχηθείτε σε μένα: όποιος προσευχηθεί μία φορά σε μένα, ο Αλλάχ προσεύχεται δέκα φορές σε αυτόν. Μετά ζητήστε από τον Αλλάχ την Ουασίλα (την υψηλότερη θέση στον Παράδεισο): είναι ένα αξίωμα που ταιριάζει μόνο σε έναν δούλο του Αλλάχ, και ελπίζω να είμαι αυτός. Όποιος ζητήσει για μένα την Ουασίλα θα αποκτήσει τη μεσολάβησή μου.»

Ο Μουσλίμ στο Σαχίχ του (384)· ίδιο κείμενο στον Αμπού Νταούντ (523) και στο Ριγιάζ ας-Σαλίχιν (1037)

Οι νομομαθείς είναι ομόφωνοι: η προσευχή στον Προφήτη μετά το αζάν είναι συνιστώμενη (μασρούα), χωρίς καταγεγραμμένη διαφωνία στις συλλογές· το ταθουίμπ («η προσευχή είναι καλύτερη από τον ύπνο») ανήκει όμως αποκλειστικά στο αζάν του φατζρ.

Μέσα στην προσευχή: μετά το τασαχχούντ

Η προσευχή στον Προφήτη έχει τη σταθερή της θέση στο τασαχχούντ, πριν από το τελικό σαλάμ. Όλοι οι λόγιοι θεμελιώνουν το επιτρεπτό της· ως προς το αξίωμά της, ο ασ-Σαφιΐ την θεωρεί υποχρεωτική στην τελευταία καθιστή θέση, ενώ οι Χαναφίτες, οι Μαλίκιτες και ο Αχμάντ σε μία αφήγηση την καθιστούν σουννα. Η διδασκόμενη φόρμουλα είναι η σαλάτ ιμπραχιμίγια: δείτε το πώς να προσεύχεστε στον Προφήτη και τη σελίδα η σημασία της προσευχής στον Προφήτη.

Η Παρασκευή: μέρα και νύχτα

«Πολλαπλασιάστε την προσευχή σε μένα την ημέρα της Παρασκευής και τη νύχτα της Παρασκευής· όποιος προσευχηθεί μία φορά σε μένα, ο Αλλάχ προσεύχεται δέκα φορές σε αυτόν.»

αλ-Μπαϊχάκι στο ας-Σουναν αλ-Κουμπρά (5994)

Η Παρασκευή είναι η ημέρα που «η προσευχή της κοινότητας παρουσιάζεται στον Προφήτη» (Αμπού Νταούντ, 1047, ισνάντ κρινόμενο αυθεντικό από τον αν-Ναουάουι): όποιος θα έχει προσευχηθεί περισσότερο σε αυτόν εκείνη την ημέρα θα είναι ο πιο κοντιός του σε αξίωμα (ίδιο νόημα στον αλ-Μπαϊχάκι, 5995). Ο ατ-Τιρμίζι (488) υπενθυμίζει επίσης ότι είναι «η καλύτερη ημέρα κατά την οποία ανατέλλει ο ήλιος».

Στην ντούα: να ανοίγει και να κλείνει με αυτήν

«Η ντούα παραμένει κρεμασμένη ανάμεσα στον ουρανό και τη γη, και τίποτα από ό,τι περιέχει δεν ανεβαίνει πριν προσευχηθείς στον Προφήτη σου.»

ατ-Τιρμίζι (486), από τον Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ

Και ο Προφήτης δίδαξε στον Φουντάλα ιμπν Ουμπάιντ: «Όταν επικαλείται κανείς από εσάς, ας αρχίσει επαινώντας τον Κύριό του, μετά ας προσευχηθεί στον Προφήτη, μετά ας επικαληθεί όπως θέλει» (Αμπού Νταούντ και ατ-Τιρμίζι, «χαντίθ χασάν σαχίχ»). Έπαινος πρώτα, προσευχή στον Προφήτη έπειτα, αίτημα τέλος: αυτή είναι η σειρά που ανεβάζει τη ντούα.