خواندن صفحه 534 قرآن

فِيهِمَا فَـٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ﴿٦٨﴾

در آن دو، میوه و خرما و انار است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٩﴾

پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ﴿٧٠﴾

در آنجا [زنانی‌] نکوخوی و نکورویند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧١﴾

پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ﴿٧٢﴾

حورانی پرده‌نشین در [دل‌] خیمه‌ها.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٣﴾

پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿٧٤﴾

دست هیچ انس و جنی پیش از ایشان به آنها نرسیده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٥﴾

پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ﴿٧٦﴾

بر بالش سبز و فرش نیکو تکیه زده‌اند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٧﴾

پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟

تَبَـٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَـٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿٧٨﴾

خجسته باد نام پروردگار شکوهمند و بزرگوارت،

إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿١﴾

آن واقعه چون وقوع یابد،

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿٢﴾

[که‌] در وقوع آن دروغی نیست:

خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ﴿٣﴾

پست‌کننده [و] بالابرنده است.

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ﴿٤﴾

چون زمین با تکان [سختی‌] لرزانده شود،

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ﴿٥﴾

و کوهها [جمله‌] ریزه ریزه شوند،

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ﴿٦﴾

و غباری پراکنده گردند،

وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَـٰثَةًۭ ﴿٧﴾

و شما سه دسته شوید:

فَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿٨﴾

یاران دست راست، کدامند یاران دست راست؟

وَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿٩﴾

و یاران چپ؛ کدامند یاران چپ؟

وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ ﴿١٠﴾

و سبقت‌گیرندگان مقدمند؛

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾

آنانند همان مقربان [خدا]،

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿١٢﴾

در باغستانهای پر نعمت.

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾

گروهی از پیشینیان،

وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١٤﴾

و اندکی از متأخران.

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ﴿١٥﴾

بر تختهایی جواهرنشان،

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَـٰبِلِينَ ﴿١٦﴾

که روبروی هم بر آنها تکیه داده‌اند.