خواندن صفحه 587 قرآن

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ﴿١﴾

آنگاه که آسمان زهم بشکافد،

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ﴿٢﴾

و آنگاه که اختران پراکنده شوند،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿٣﴾

و آنگاه که دریاها از جا برکنده گردند،

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿٤﴾

و آنگاه که گورها زیر و زبر شوند،

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿٥﴾

هر نفسی آنچه را پیش فرستاده و بازپس گذاشته، بداند.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ﴿٦﴾

ای انسان، چه چیز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته؟

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾

همان کس که تو را آفرید، و [اندام‌] تو را درست کرد، و [آنگاه‌] تو را سامان بخشید.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾

و به هر صورتی که خواست، تو را ترکیب کرد.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿٩﴾

با این همه، شما منکر [روز] جزایید.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ ﴿١٠﴾

و قطعاً بر شما نگهبانانی [گماشته شده‌]اند:

كِرَامًۭا كَـٰتِبِينَ ﴿١١﴾

[فرشتگان‌] بزرگواری که نویسندگان [اعمال شما] هستند؛

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿١٢﴾

آنچه را می‌کنید، می‌دانند.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ﴿١٣﴾

قطعاً نیکان به بهشت اندرند.

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ﴿١٤﴾

و بی‌شک، بدکاران در دوزخند.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿١٥﴾

روز جزا در آنجا درآیند،

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ﴿١٦﴾

و از آن [عذاب‌] دور نخواهند بود.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٧﴾

و تو چه دانی که چیست روز جزا؟

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٨﴾

باز چه دانی که چیست روز جزا؟

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ﴿١٩﴾

روزی که کسی برای کسی هیچ اختیاری ندارد؛ و در آن روز، فرمان از آنِ خداست.

وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿١﴾

وای بر کم‌فروشان،

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿٢﴾

که چون از مردم پیمانه ستانند، تمام ستانند؛

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿٣﴾

و چون برای آنان پیمانه یا وزن کنند، به ایشان کم دهند.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿٤﴾

مگر آنان گمان نمی‌دارند که برانگیخته خواهند شد؟

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿٥﴾

[در] روزی بزرگ:

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٦﴾

روزی که مردم در برابر پروردگار جهانیان به پای ایستند.