رکوع 468 از سوره Ar-Rahman (آیات 46–78) گرفته شده است. شامل 33 آیه است و در جزء 27 قرار دارد.
بهروزرسانی در 05 اوت 2026 ساعت 16:34
مطالعه کامل صفحه : خواندن رکوع 468 قرآن →
وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ﴿٤٦﴾
و هر کس را که از مقام پروردگارش بترسد دو باغ است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٧﴾
پس کدامیک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ﴿٤٨﴾
که دارای شاخسارانند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٩﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ﴿٥٠﴾
در آن دو [باغ] دو چشمه روان است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥١﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِمَا مِن كُلِّ فَـٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ﴿٥٢﴾
در آن دو [باغ] از هر میوهای دو گونه است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٣﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ﴿٥٤﴾
بر بسترهایی که آستر آنها از ابریشم درشتبافت است، تکیه آنند و چیدن میوه [از] آن دو باغ [به آسانی] در دسترس است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٥﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِنَّ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿٥٦﴾
در آن [باغها، دلبرانی] فروهشتهنگاهند که دست هیچ انس و جنی پیش از ایشان به آنها نرسیده است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٧﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿٥٨﴾
گویی که آنها یاقوت و مرجانند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٩﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَـٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَـٰنُ ﴿٦٠﴾
مگر پاداش احسان جز احسان است؟
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦١﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿٦٢﴾
و غیر از آن دو [باغ]، دو باغ [دیگر نیز] هست.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٣﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
مُدْهَآمَّتَانِ ﴿٦٤﴾
که از [شدّت] سبزی سیهگون مینماید.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٥﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿٦٦﴾
در آن دو [باغ] دو چشمه همواره جوشان است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٧﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِمَا فَـٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ﴿٦٨﴾
در آن دو، میوه و خرما و انار است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٩﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ﴿٧٠﴾
در آنجا [زنانی] نکوخوی و نکورویند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧١﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ﴿٧٢﴾
حورانی پردهنشین در [دل] خیمهها.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٣﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿٧٤﴾
دست هیچ انس و جنی پیش از ایشان به آنها نرسیده است.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٥﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ﴿٧٦﴾
بر بالش سبز و فرش نیکو تکیه زدهاند.
فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٧﴾
پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را منکرید؟
تَبَـٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَـٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿٧٨﴾
خجسته باد نام پروردگار شکوهمند و بزرگوارت،