خواندن رکوع 469 قرآن

إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿1﴾

آن واقعه چون وقوع یابد،

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿2﴾

[که‌] در وقوع آن دروغی نیست:

خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ﴿3﴾

پست‌کننده [و] بالابرنده است.

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ﴿4﴾

چون زمین با تکان [سختی‌] لرزانده شود،

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ﴿5﴾

و کوهها [جمله‌] ریزه ریزه شوند،

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ﴿6﴾

و غباری پراکنده گردند،

وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَـٰثَةًۭ ﴿7﴾

و شما سه دسته شوید:

فَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿8﴾

یاران دست راست، کدامند یاران دست راست؟

وَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿9﴾

و یاران چپ؛ کدامند یاران چپ؟

وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ ﴿10﴾

و سبقت‌گیرندگان مقدمند؛

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿11﴾

آنانند همان مقربان [خدا]،

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿12﴾

در باغستانهای پر نعمت.

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾

گروهی از پیشینیان،

وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿14﴾

و اندکی از متأخران.

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ﴿15﴾

بر تختهایی جواهرنشان،

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَـٰبِلِينَ ﴿16﴾

که روبروی هم بر آنها تکیه داده‌اند.

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ﴿17﴾

بر گردشان پسرانی جاودان [به خدمت‌] می‌گردند،

بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ﴿18﴾

با جامها و آبریزها و پیاله‌[ها]یی از باده ناب روان.

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿19﴾

[که‌] نه از آن دردسر گیرند و نه بی‌خرد گردند.

وَفَـٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿20﴾

و میوه از هر چه اختیار کنند.

وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿21﴾

و از گوشت پرنده هر چه بخواهند.

وَحُورٌ عِينٌۭ ﴿22﴾

و حوران چشم‌درشت،

كَأَمْثَـٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ﴿23﴾

مثل لؤلؤ نهان میان صدف،

جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿24﴾

[اینها] پاداشی است برای آنچه می‌کردند.

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿25﴾

در آنجا نه بیهوده‌ای می‌شنوند و نه [سخنی‌] گناه‌آلود.

إِلَّا قِيلًۭا سَلَـٰمًۭا سَلَـٰمًۭا ﴿26﴾

سخنی جز سلام و درود نیست.

وَأَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ ﴿27﴾

و یاران راست؛ یاران راست کدامند؟

فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ﴿28﴾

در [زیر] درختان کُنار بی‌خار،

وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿29﴾

و درختهای موز که میوه‌اش خوشه خوشه روی هم چیده است.

وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ﴿30﴾

و سایه‌ای پایدار.

وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ﴿31﴾

و آبی ریزان.

وَفَـٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ﴿32﴾

و میوه‌ای فراوان،

لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ﴿33﴾

نه بریده و نه ممنوع.

وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ﴿34﴾

و همخوابگانی بالا بلند.

إِنَّآ أَنشَأْنَـٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ﴿35﴾

ما آنان را پدید آورده‌ایم پدید آوردنی،

فَجَعَلْنَـٰهُنَّ أَبْكَارًا ﴿36﴾

و ایشان را دوشیزه گردانیده‌ایم،

عُرُبًا أَتْرَابًۭا ﴿37﴾

شوی دوست همسال،

لِّأَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿38﴾

برای یاران راست.