رکوع 469 از سوره Al-Waqia (آیات 1–38) گرفته شده است. شامل 38 آیه است و در جزء 27 قرار دارد.
بهروزرسانی در 05 اوت 2026 ساعت 16:34
مطالعه کامل صفحه : خواندن رکوع 469 قرآن →
إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿١﴾
آن واقعه چون وقوع یابد،
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿٢﴾
[که] در وقوع آن دروغی نیست:
خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ﴿٣﴾
پستکننده [و] بالابرنده است.
إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ﴿٤﴾
چون زمین با تکان [سختی] لرزانده شود،
وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ﴿٥﴾
و کوهها [جمله] ریزه ریزه شوند،
فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ﴿٦﴾
و غباری پراکنده گردند،
وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَـٰثَةًۭ ﴿٧﴾
و شما سه دسته شوید:
فَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿٨﴾
یاران دست راست، کدامند یاران دست راست؟
وَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿٩﴾
و یاران چپ؛ کدامند یاران چپ؟
وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ ﴿١٠﴾
و سبقتگیرندگان مقدمند؛
أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾
آنانند همان مقربان [خدا]،
فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿١٢﴾
در باغستانهای پر نعمت.
ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾
گروهی از پیشینیان،
وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١٤﴾
و اندکی از متأخران.
عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ﴿١٥﴾
بر تختهایی جواهرنشان،
مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَـٰبِلِينَ ﴿١٦﴾
که روبروی هم بر آنها تکیه دادهاند.
يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ﴿١٧﴾
بر گردشان پسرانی جاودان [به خدمت] میگردند،
بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ﴿١٨﴾
با جامها و آبریزها و پیاله[ها]یی از باده ناب روان.
لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿١٩﴾
[که] نه از آن دردسر گیرند و نه بیخرد گردند.
وَفَـٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿٢٠﴾
و میوه از هر چه اختیار کنند.
وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿٢١﴾
و از گوشت پرنده هر چه بخواهند.
وَحُورٌ عِينٌۭ ﴿٢٢﴾
و حوران چشمدرشت،
كَأَمْثَـٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ﴿٢٣﴾
مثل لؤلؤ نهان میان صدف،
جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٢٤﴾
[اینها] پاداشی است برای آنچه میکردند.
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿٢٥﴾
در آنجا نه بیهودهای میشنوند و نه [سخنی] گناهآلود.
إِلَّا قِيلًۭا سَلَـٰمًۭا سَلَـٰمًۭا ﴿٢٦﴾
سخنی جز سلام و درود نیست.
وَأَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْيَمِينِ ﴿٢٧﴾
و یاران راست؛ یاران راست کدامند؟
فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ﴿٢٨﴾
در [زیر] درختان کُنار بیخار،
وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿٢٩﴾
و درختهای موز که میوهاش خوشه خوشه روی هم چیده است.
وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ﴿٣٠﴾
و سایهای پایدار.
وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ﴿٣١﴾
و آبی ریزان.
وَفَـٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ﴿٣٢﴾
و میوهای فراوان،
لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ﴿٣٣﴾
نه بریده و نه ممنوع.
وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ﴿٣٤﴾
و همخوابگانی بالا بلند.
إِنَّآ أَنشَأْنَـٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ﴿٣٥﴾
ما آنان را پدید آوردهایم پدید آوردنی،
فَجَعَلْنَـٰهُنَّ أَبْكَارًا ﴿٣٦﴾
و ایشان را دوشیزه گردانیدهایم،
عُرُبًا أَتْرَابًۭا ﴿٣٧﴾
شوی دوست همسال،
لِّأَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٨﴾
برای یاران راست.