خواندن رکوع 516 قرآن

وَٱلْمُرْسَلَـٰتِ عُرْفًۭا ﴿1﴾

سوگند به فرستادگان پی‌درپی،

فَٱلْعَـٰصِفَـٰتِ عَصْفًۭا ﴿2﴾

که سخت توفنده‌اند.

وَٱلنَّـٰشِرَٰتِ نَشْرًۭا ﴿3﴾

و سوگند به افشانندگان افشانگر،

فَٱلْفَـٰرِقَـٰتِ فَرْقًۭا ﴿4﴾

که [میان حق و باطل‌] جداگرند،

فَٱلْمُلْقِيَـٰتِ ذِكْرًا ﴿5﴾

و القاکننده وحی‌اند.

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ﴿6﴾

خواه عذری باشد یا هشداری.

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌۭ ﴿7﴾

که آنچه وعده یافته‌اید قطعاً رخ خواهد داد.

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ ﴿8﴾

پس وقتی که ستارگان محو شوند،

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ ﴿9﴾

و آنگاه که آسمان بشکافد،

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ ﴿10﴾

و آنگاه که کوه‌ها از جا کنده شوند،

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ ﴿11﴾

و آنگاه که پیمبران به میقات آیند،

لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ﴿12﴾

برای چه روزی تعیین وقت شده است؟

لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ ﴿13﴾

برای روز داوری.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ﴿14﴾

و تو چه دانی که روز داوری چیست؟

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿15﴾

آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان!

أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿16﴾

مگر پیشینیان را هلاک نکردیم؟

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿17﴾

سپس از پی آنان پسینیان را می‌بریم.

كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿18﴾

با مجرمان چنین می‌کنیم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿19﴾

آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ ﴿20﴾

مگر شما را از آبی بی‌مقدار نیافریدیم؟

فَجَعَلْنَـٰهُ فِى قَرَارٍۢ مَّكِينٍ ﴿21﴾

پس آن را در جایگاهی استوار نهادیم،

إِلَىٰ قَدَرٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿22﴾

تا مدّتی معیّن!

فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَـٰدِرُونَ ﴿23﴾

و توانا آمدیم، و چه نیک تواناییم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿24﴾

آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا ﴿25﴾

مگر زمین را محل اجتماع نگردانیدیم؟

أَحْيَآءًۭ وَأَمْوَٰتًۭا ﴿26﴾

چه برای مردگان چه زندگان.

وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَـٰمِخَـٰتٍۢ وَأَسْقَيْنَـٰكُم مَّآءًۭ فُرَاتًۭا ﴿27﴾

و کوه‌های بلند در آن نهادیم و به شما آبی گوارا نوشانیدیم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿28﴾

آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿29﴾

بروید به سوی همان چیزی که آن را تکذیب می‌کردید.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّۢ ذِى ثَلَـٰثِ شُعَبٍۢ ﴿30﴾

بروید به سوی [آن‌] دود سه شاخه،

لَّا ظَلِيلٍۢ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ ﴿31﴾

نه سایه‌دار است و نه از شعله [آتش‌] حفاظت می‌کند.

إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍۢ كَٱلْقَصْرِ ﴿32﴾

[دوزخ‌] چون کاخی [بلند] شراره می‌افکند،

كَأَنَّهُۥ جِمَـٰلَتٌۭ صُفْرٌۭ ﴿33﴾

گویی شترانی زرد رنگند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿34﴾

آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

هَـٰذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ ﴿35﴾

این، روزی است که دم نمی‌زنند.

وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ ﴿36﴾

و رخصت نمی‌یابند تا پوزش خواهند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿37﴾

آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَـٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ ﴿38﴾

این [همان‌] روز داوری است شما و [جمله‌] پیشینیان را گرد می‌آوریم.

فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌۭ فَكِيدُونِ ﴿39﴾

پس اگر حیلتی دارید، در برابر من بسگالید.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿40﴾

آن روز وای بر تکذیب‌کنندگان.