سوره الضحى واژه به واژه

وَٱلضُّحَىٰ

سوگند به ابتدای روز [وقتی که خورشید پرتو افشانی می کند]

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ

و سوگند به شب آن گاه که آرام گیرد،

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ

که پروردگارت تو را رها نکرده و مورد خشم و کینه قرار نداده است.

وَلَلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ

و بی تردید آخرت برای تو از دنیا بهتر است،

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ

و به زودی پروردگارت بخششی به تو خواهد کرد تا خشنود شوی.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ

آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؟

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ

و تو را بدون شریعت نیافت، پس به شریعت هدایت کرد؟

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ

و تو را تهیدست نیافت، پس بی نیاز ساخت؟

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ

و اما [به شکرانه این همه نعمت] یتیم را خوار و رانده مکن

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ

و تهیدست حاجت خواه را [به بانگ زدن] از خود مران

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ

و نعمت های پروردگارت را بازگو کن.