Lexo faqen 371 të Kuranit

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿84﴾

Më bën përkujtim të mirë ndër ata që vijnë pas,

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ﴿85﴾

Më bn prej trashëgesve të Xhennetit të begatshëm,

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿86﴾

Dhe fale babaim tim, se ai vërtet ishtë nga ata të humburit,

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ﴿87﴾

E mos më turpëro në ditën kur do të ringjallen.

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ ﴿88﴾

Ditën kur nuk bën dobi as malli, as fëmijët.

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ ﴿89﴾

(bën dobi) Vetëm kush i paraqitet Zotit me zemër të shëndoshë.

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿90﴾

E Xhenneti u afrohet atyre që ishin të devotshëm.

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ﴿91﴾

Ndërsa Xhehennem u dëftohet atyre që ishin të humbur.

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿92﴾

Dhe atyre u thuhet: “Ku janë ata që i adhuronit ju”,

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ﴿93﴾

Pos All-llahut? Ata, a mund t’ju ndihmojnë juve o vetes?

فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ﴿94﴾

E ata (idhujt) dhe adhuruesit e tyre, njëri mbi tjetrin hudhën në të,

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴿95﴾

Dhe të gjithë ushtria (ithtarët) r djallit.

قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ﴿96﴾

E duke u grindur mes vete në të, ata thonë:

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَـٰلٍۢ مُّبِينٍ ﴿97﴾

“Pasha All-llahun, njëmend ne kemi qenë krejtësisht të humbur”,

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿98﴾

Kur juve (idhuj) u kemi barazuar me Zotin e botëve.

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿99﴾

Neve nuk na humbi kush tjetër vetëm se kriminelët (prijësit).

فَمَا لَنَا مِن شَـٰفِعِينَ ﴿100﴾

E tash për ne nuk ndonjë ndihmës (ndërmjetësues).

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ ﴿101﴾

Nuk ka as ndonjë mik të sinqertë.

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿102﴾

E, sikur të mnud të kthehemi (dynja) edhe njëherë,, do të bëheshim besimtarë.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿103﴾

Në këtë (që u përmend) ka argumente të bindshme, po shumica e tyre nuk besuan.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿104﴾

Është e vërtetë se Zoti yt është i gjithëfuqishëm dhe i mëshirshëm.

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿105﴾

Edhe populli i Nuhut gënjeu të dërguarit.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿106﴾

Kur vëllai i tyre (nga gjaku), Nuhu u tha: “A nuk jeni kah frikësoheni?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿107﴾

Unë jam për ju pejgamber besnik.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿108﴾

Keni frikë (dënimit të) All-llahut e më dëgjoni mua.

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿109﴾

Unë për këtë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim, shpërblimi për mua është vetëm prej Zotit të botëve.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿110﴾

Pra (edhe njëherë u them) frikësohuni prej All-llahut e më dëgjoni mua!

۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ ﴿111﴾

Ata thanë: “E si të besojmë ty, kur ty të besojnë të ultit?”