Lexo faqen 583 të Kuranit

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿٣١﴾

S’ka dyshim se të devotshmit kanë fitime të mëdha.

حَدَآئِقَ وَأَعْنَـٰبًۭا ﴿٣٢﴾

Kopshte e vreshta rrushi.

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ﴿٣٣﴾

Edhe vasha të një moshe.

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ﴿٣٤﴾

Edhe gota të mbushura plot verë.

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ﴿٣٥﴾

Aty nuk dëgjojnë fjalë të kota, as gënjeshtra.

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ﴿٣٦﴾

Shpërblime e dhurata të shumta dhënë nga Zoti yt.

رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ﴿٣٧﴾

Zoti i qiejve e i tokës, dhe çka ka ndërmjet tyre, që është mëshirues, të cilit nuk kanë të drejtë t’i bëjnë vërejtje.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ﴿٣٨﴾

Atë ditë Xibrili dhe engjëjt qëndrojnë të rreshtuar, askush nuk flet pos atij që e lejon Mëshiruesi, dhe i cili e thotë të vërtetën.

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿٣٩﴾

Ajo është dita e vërtetë, e kush dëshiron le të kthehet rrugës te Zoti i vet.

إِنَّآ أَنذَرْنَـٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ﴿٤٠﴾

Ne ua tërhoqëm juve (idhujtarëve) vërejtjen për një dënim të afërt, në ditën kur njeriu (besimtar) shikon se çka i kanë sjellë duart e veta, e jobesimtari thotë: “Ah, sa mirë do të ishte për mua sikur të isha dhe"!

وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًۭا ﴿١﴾

Pasha ata (engjëj) që marrin shpirtrat me rrëmbim (përmbytshëm)!

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًۭا ﴿٢﴾

Dhe ata që marrin shpirtra me lehtësim!

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًۭا ﴿٣﴾

Dhe ata që notojnë me shpejtësi!

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًۭا ﴿٤﴾

Dhe nxitësit të cilët me shpejtësi në vendin e vet i çojnë!

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ﴿٥﴾

Dhe pasha ata që çdo çështje rregullojnë!

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

Ditën që vrullshëm bëhet dridhja.

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

Që pas saj pason tjetra.

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

Atë ditë zemrat janë të tronditura.

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌۭ ﴿٩﴾

Shikimet e tyre janë të poshtruara (frikësuara).

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

Ata (idhujtarët në dynja) thonë: “A thua do të bëhemi përsëri kështu si jemi?”

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ﴿١١﴾

A edhe pasi të jemi bërë eshtra të kalbur?”

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ﴿١٢﴾

Ata thanë: “Atëherë, ai kthim do të jetë dëshpërues për ne!”

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿١٣﴾

Po ajo (ringjallja) nuk do të jetë tjetër pos një thirrje (klithje).

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

Dhe ja, ata mbi sipërfaqen e tokës.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾

A të ka ardhur ty rrëfimi i Musait?