Lexo faqen 587 të Kuranit

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ﴿١﴾

E kur të çahet qielli.

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ﴿٢﴾

Dhe kur të shkapërderdhen yjet.

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿٣﴾

Dhe kur të përzihen detet.

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿٤﴾

Dhe kur të trazohen varret.

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿٥﴾

Atëbotë secili njeri e din se çka punuar dhe çka ka lënë prapa!

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ﴿٦﴾

O ti njeri po ç’të mashtroi ty kundrejt Zotit tënd që është bujar e i urtë?

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾

I cili të krijoi, të përsosi dhe të drejtoi.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾

Të formësoi në formën që Ai dëshiroi!

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿٩﴾

Jo, nuk është ashtu. Ju përgënjeshtroni ditën e përgjegjësisë.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ ﴿١٠﴾

Kurse ndaj jush janë përcjellësit!

كِرَامًۭا كَـٰتِبِينَ ﴿١١﴾

Janë shkrues të ndershëm te All-llahu.

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿١٢﴾

Ata e dinë se çka punoni.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ﴿١٣﴾

E s’ka dyshim se të mirët janë në kënaqësinë e përjetimeve (në Xhennet).

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ﴿١٤﴾

Dhe se mëkatarët janë në Xhehennem.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿١٥﴾

Aty futen ata ditën e gjykimit (të cilën nuk e besonin).

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ﴿١٦﴾

Dhe nuk kanë të larguar prej tij.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٧﴾

E ç’të mësoi ty se ç’është dita e gjykimit?

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٨﴾

Përsëri, ç’të mësoi ty se ç’është dita e gjykimit?

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ﴿١٩﴾

Është dita kur askush, askujt nuk do të mund t’i ndihmojë asgjë; atë ditë e tërë çështja i takon vetëm All-llahut!

وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿١﴾

Të mjerët ata që masin e peshojnë.

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿٢﴾

Ata që kur matin prej njerëzve prej njerëzve, për vete e plotësojnë,

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿٣﴾

E kur u matin të tjerëve ose u peshojnë, u lënë mangu.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿٤﴾

A nuk e donë të tillët se kanë për t’u ringjallur?

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿٥﴾

Në një ditë të madhe,

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٦﴾

Në ditën kur njerëzit ngriten (prej varrezave) për të dalë para Zotit të botëve.