ผู้น่าสรรเสริญ

ชื่อ “ผู้สมควรได้รับการสรรเสริญ” หมายถึง ผู้ที่สมควรได้รับการยกย่องทั้งแก่แก่นแท้ คุณลักษณะ และการกระทำของพระองค์ เป็นการยืนยันถึงความสมบูรณ์แบบที่เป็นของอัลลอฮ์โดยไม่มีข้อบกพร่อง จำกัด หรือคล้ายคลึงกับการสร้างสรรค์ ในมุมมองของอัล-ฆอซาลี ผู้ศรัทธาไม่เคยอ้างว่าตนแบ่งปันคุณลักษณะอันศักดิ์สิทธิ์ในความเป็นจริงของตน แทน ชื่อให้ปฐมนิเทศที่เหมาะสมกับสภาพของคนรับใช้ การใคร่ครวญถึงพระนามนี้เรียกร้องให้ผู้เชื่อเติบโตขึ้นด้วยความเคารพและความอ่อนน้อมถ่อมตน โดยไม่เคยถือว่าสิ่งสร้างที่เป็นของผู้สร้างเท่านั้น ความรู้เกี่ยวกับพระนามจึงกลายเป็นการสักการะ การปรับแต่งอุปนิสัย และความวางใจในอัลลอฮ์เท่านั้น