Διαβάστε το Ρουκού 326 του Κορανίου

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿192﴾

Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) είναι μία αποκάλυψη από τον Κύριο όλων των κόσμων.

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ ﴿193﴾

Το κατέβασε το αξιόπιστο πνεύμα (ο Γαβριήλ),

عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ﴿194﴾

στην καρδιά σου (ω, Προφήτη) για να είσαι ένας από τους προειδοποιητές,

بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّۢ مُّبِينٍۢ ﴿195﴾

σε μία ξεκάθαρη αραβική γλώσσα.

وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿196﴾

Πράγματι, αυτό (το Κορ’άν) αναφέρθηκε στις Γραφές των προηγούμενων Αγγελιαφόρων.

أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَـٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿197﴾

Δεν ήταν αρκετή απόδειξη γι' αυτούς (τους άπιστους από τον λαό σου, ω, Μωχάμμαντ) ότι οι λόγιοι των παιδιών του Ισραήλ (όπως ο Αμπντ Αλλάχ μπιν Σαλλάμ και οι άλλοι που ασπάστηκαν το Ισλάμ), το ήξεραν (το Κορ’άν ότι είναι η αλήθεια);

وَلَوْ نَزَّلْنَـٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ ﴿198﴾

Ακόμα και αν το είχαμε στείλει (αυτό το Κορ’άν) σε έναν (μη Άραβα Αγγελιαφόρο) που δεν ξέρει αραβικά [ή σε ένα ζώο που δε μιλάει, ή ένα άψυχο αντικείμενο],

فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ ﴿199﴾

και το είχε απαγγείλει σ' αυτούς (ξεκάθαρα ως θαύμα), ακόμα δε θα πίστευαν σ' αυτό (το Κορ’άν, και θα έλεγαν «Το εφηύρε»)!

كَذَٰلِكَ سَلَكْنَـٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿200﴾

Έτσι κάναμε αυτό [το να μην πιστέψουν στο Κορ’άν] να μπει στις καρδιές των κακών (των άπιστων, και σφραγίσαμε τις καρδιές τους λόγω της απιστίας τους).

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿201﴾

Δε θα πιστέψουν σ' αυτό (το Κορ’άν) μέχρι να δουν την οδυνηρή τιμωρία,

فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿202﴾

που θα τους έρθει ξαφνικά ενώ δεν την περιμένουν.

فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ﴿203﴾

Και θα πουν: «Μπορούμε να πάρουμε μία αναβολή (για να στραφούμε με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ);»

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿204﴾

Βιάζονται να πέσει πάνω τους η τιμωρία Μας (ως πρόκληση προς εσένα, ω, Προφήτη);

أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَـٰهُمْ سِنِينَ ﴿205﴾

Βλέπεις (ω, Προφήτη) αν τους δίναμε αγαθά και αναβολή για αρκετά χρόνια,

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿206﴾

και έπειτα τους ερχόταν αυτό για το οποίο είχαν προειδοποιηθεί, (θα τους ωφελούσε σε κάτι);

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ ﴿207﴾

Πράγματι, δε θα τους προστάτευαν (από την τιμωρία Μας) αυτά που απόλαυσαν!

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ﴿208﴾

Ποτέ δεν καταστρέψαμε καμία πόλη, εκτός να της είχαν έρθει πρώτα οι προειδοποιητές,

ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ﴿209﴾

ως υπενθύμιση (και νουθεσία γι' αυτήν). Ποτέ δεν Ήμασταν άδικοι.

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَـٰطِينُ ﴿210﴾

Δεν ήταν οι Σατανάδες που κατέβηκαν μ' αυτό (το Κορ’άν από τον ουρανό και το έφεραν σε σένα, ω, Μωχάμμαντ, -όπως ισχυρίζονται οι άπιστοι-)!

وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿211﴾

Ούτε θα ήταν πρέπον γι' αυτούς (αφού το Κορ’άν διατάζει το καλό και απαγορεύει το κακό, σε αντίθεση με τους Σατανάδες), ούτε θα μπορούσαν.

إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ﴿212﴾

Πράγματι, είναι αποκλεισμένοι από το να κρυφακούσουν (το Κορ’άν από τον ουρανό), [Ο Γαβριήλ είναι αυτός που κατεβαίνει με την αποκάλυψη, και κανένας Σατανάς δε θα μπορούσε να έρθει κοντά του. Επιπλέον ο Αλλάχ έβαλε στον ουρανό Αγγέλους φρουρούς, και φλόγες που ακολουθούν όποιον Σατανά κρυφακούει]!

فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ ﴿213﴾

Μην επικαλείσαι λοιπόν (ω, Προφήτη) κανέναν άλλον θεό εκτός από τον Αλλάχ, διαφορετικά θα είσαι απ' αυτούς που θα τιμωρηθούν.

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ ﴿214﴾

Προειδοποίησε (ω, Προφήτη) τη φυλή σου ξεκινώντας από τους πιο κοντινούς σε σένα.

وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿215﴾

Να είσαι (ω, Προφήτη) επιεικής και ευγενικός με όσους σε ακολουθούν από τους πιστούς.

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴿216﴾

Αλλά αν σε παρακούσουν (οι άνθρωποι της φυλής σου και δε σε ακολουθήσουν), πες: «Πράγματι, απαρνούμαι ό,τι κάνετε (από ειδωλολατρία και απιστία).»

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ﴿217﴾

Και εμπιστεύσου τον Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμο, Ανίκητο), τον Αρ-Ραχείμ (Πολυέσπλαχνο).

ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ﴿218﴾

Ο Οποίος σε βλέπει όταν σηκώνεσαι (κατά τη νύχτα για να τελέσεις την προσευχή μόνος σου),

وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّـٰجِدِينَ ﴿219﴾

και (βλέπει) τη διαδοχή των κινήσεών σου (από όρθια, σε υπόκλιση, σε Σιτζούντ στάση, όταν είσαι Ιμάμης στις πέντε υποχρεωτικές προσευχές) μαζί με τους άλλους που τελούν την προσευχή (μαζί σου).

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿220﴾

Πράγματι, Αυτός είναι ο Ασ-Σαμεί‘ (Αυτός που ακούει τα πάντα), ο Αλ-‘Αλείμ (ο Παντογνώστης).

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَـٰطِينُ ﴿221﴾

(Ω, εσείς που ισχυρίζεστε ότι οι Σατανάδες είναι αυτοί που έφεραν το Κορ’άν στον Μωχάμμαντ)! Να σας ενημερώσω σε ποιους κατεβαίνουν οι Σατανάδες;

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ ﴿222﴾

Κατεβαίνουν σε κάθε ψεύτη και αμαρτωλό (όπως τους μάντεις).

يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَـٰذِبُونَ ﴿223﴾

Ψιθυρίζουν (οι Σατανάδες στους μάντεις) αυτό που κρυφάκουσαν [δηλ. όταν ένας Σατανάς κρυφακούσει γρήγορα κάποιες λέξεις των Αγγέλων, -και όχι το Κοράν, αφού δεν μπορεί-, τότε τον ακολουθεί μία φλόγα. Όμως μπορεί να προλάβει να πει εκείνες τις λέξεις στους άλλους Σατανάδες πριν καεί], αλλά οι περισσότεροι είναι ψεύτες [που προσθέτουν σ' αυτές τις λέξεις που άκουσαν, εκατό ψέματα και τα λένε στους μάντεις].

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ ﴿224﴾

[Δεν ισχύει αυτό που ισχυρίζεστε, ω, ειδωλολάτρες, ότι ο Μωχάμμαντ είναι ποιητής]! Όσο για τους ποιητές (ειδωλολάτρες που κατακρίνουν τον Προφήτη), είναι αυτοί που τους ακολουθούν οι παραπλανημένοι (που επαναλαμβάνουν τα λόγια τους).

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍۢ يَهِيمُونَ ﴿225﴾

Δε βλέπεις (ω, Προφήτη) ότι (εκείνοι οι ειδωλολάτρες ποιητές) μιλούν σε κάθε είδος μάταιων λόγων (και ψεμάτων)! [Συκοφαντούν τις γυναίκες, κακολογούν τους καλούς και επαινούν τους κακούς]!

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ﴿226﴾

Και ότι λένε πράγματα που δεν τα εφαρμόζουν!

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍۢ يَنقَلِبُونَ ﴿227﴾

Εκτός απ' αυτούς (τους πιστούς ποιητές, όπως τον Χασσάν μπιν Θάμπιτ) που πιστεύουν, κάνουν ενάρετες πράξεις, μνημονεύουν πολύ τον Αλλάχ και υπερασπίζονται τον εαυτό τους (μέσω της ποίησης ενάντια στους άπιστους) αφού αδικήθηκαν, (γι' αυτούς τους πιστούς ποιητές, δεν υπάρχει τίποτα μεμπτό). Πράγματι, θα μάθουν οι άδικοι σε ποιο προορισμό θα επιστρέψουν!