Διαβάστε το Ρουκού 524 του Κορανίου

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ﴿1﴾

Όταν ο ουρανός σχιστεί,

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ﴿2﴾

Και όταν τα αστέρια πέσουν, διασκορπισμένα,

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿3﴾

Και όταν οι θάλασσες εκραγούν,

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿4﴾

Και όταν οι τάφοι αναποδογυρίσουν (για να αναστηθούν οι νεκροί),

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿5﴾

Τότε, κάθε ψυχή θα μάθει τι έχει κάνει (από καλές ή κακές πράξεις κατά τη διάρκεια της ζωής της), και τι έκανε να μείνει (μετά το θάνατό της ως κληρονομιά από καλές ή κακές πράξεις, τα αποτελέσματα των οποίων συνεχίσουν να ωφελούν ή να βλάπτουν τους άλλους ανθρώπους, π.χ. γνώση, ελεημοσύνη ή κάποια ανήθικη καινοτομία).

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ﴿6﴾

Ω, άνθρωπε! Τι σε αποπλάνησε και σε έκανε να τολμήσεις να παρακούσεις τον Γενναιόδωρο Κύριό σου;

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿7﴾

Που σε δημιούργησε, έπειτα σε διαμόρφωσε τέλεια, και σε όρθωσε με αρμονικές αναλογίες,

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿8﴾

Σε όποια μορφή (Αυτός) ήθελε, σε δημιούργησε (δηλ. σε ανθρώπινη μορφή ή σε μορφή ζώου),

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿9﴾

Όχι (δεν είστε, ω, άπιστοι, στην αληθινή θρησκεία όπως ισχυρίζεστε λατρεύοντας άλλους εκτός του Αλλάχ)! Αλλά, διαψεύδετε την Ημέρα του Απολογισμού,

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ ﴿10﴾

Και πράγματι, υπάρχουν πάνω σας (άγγελοι) παρατηρητές,

كِرَامًۭا كَـٰتِبِينَ ﴿11﴾

Ευγενείς γραφείς (που καταγράφουν τις καλές και τις κακές πράξεις σας),

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿12﴾

Που γνωρίζουν (πλήρως) ό,τι κάνετε.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ﴿13﴾

Στ’ αλήθεια, οι ευσεβείς θα είναι σε ευδαιμονία (Παράδεισο),

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ﴿14﴾

Και οι κακοποιοί θα είναι στο Πυρ της Κολάσεως,

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿15﴾

Όπου θα εισέλθουν για να καούν μέσα της την Ημέρα του Απολογισμού,

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ﴿16﴾

Και απ' αυτό (το Πυρ) δεν πρόκειται να απουσιάσουν (ούτε θα βγουν έξω, ούτε θα πεθάνουν).

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿17﴾

Και πώς να ξέρεις (ω, Μωχάμμαντ) πόσο μεγαλειώδης είναι η Ημέρα του Απολογισμού;

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿18﴾

Και πάλι, πώς να ξέρεις πόσο μεγαλειώδης είναι η Ημέρα του Απολογισμού;

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ﴿19﴾

Η Ημέρα που καμία ψυχή δεν θα μπορέσει να ωφελήσει σε τίποτε μια άλλη ή να αποτρέψει καμία τιμωρία απ' αυτήν. Και η απόφαση, εκείνη την Ημέρα θα ανήκει (αποκλειστικά) στον Αλλάχ.