خواندن رکوع 433 قرآن

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ ﴿٤٣﴾

آری! درخت زقوم،

طَعَامُ ٱلْأَثِيمِ ﴿٤٤﴾

خوراک گناه پیشه است.

كَٱلْمُهْلِ يَغْلِى فِى ٱلْبُطُونِ ﴿٤٥﴾

چون مس گداخته در شکمها می‌گدازد؛

كَغَلْىِ ٱلْحَمِيمِ ﴿٤٦﴾

همانند جوشش آب جوشان.

خُذُوهُ فَٱعْتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٤٧﴾

او را بگیرید و به میان دوزخش بکشانید،

ثُمَّ صُبُّوا۟ فَوْقَ رَأْسِهِۦ مِنْ عَذَابِ ٱلْحَمِيمِ ﴿٤٨﴾

آنگاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ریزید.

ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْكَرِيمُ ﴿٤٩﴾

بچش که تو همان ارجمند بزرگواری!

إِنَّ هَـٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمْتَرُونَ ﴿٥٠﴾

این است همان چیزی که در باره آن تردید می‌کردید.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى مَقَامٍ أَمِينٍۢ ﴿٥١﴾

به راستی پرهیزگاران در جایگاهی آسوده [اند]،

فِى جَنَّـٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿٥٢﴾

در بوستانها و کنار چشمه‌سارها.

يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍۢ وَإِسْتَبْرَقٍۢ مُّتَقَـٰبِلِينَ ﴿٥٣﴾

پرنیان نازک و دیبای ستبر می‌پوشند [و] برابر هم نشسته‌اند.

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجْنَـٰهُم بِحُورٍ عِينٍۢ ﴿٥٤﴾

[آری،] چنین [خواهد بود] و آنها را با حوریان درشت‌چشم همسر می‌گردانیم.

يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَـٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ ﴿٥٥﴾

در آنجا هر میوه‌ای را [که بخواهند] آسوده خاطر می‌طلبند.

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلْمَوْتَ إِلَّا ٱلْمَوْتَةَ ٱلْأُولَىٰ ۖ وَوَقَىٰهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ﴿٥٦﴾

در آنجا جز مرگ نخستین، مرگ نخواهند چشید و [خدا] آنها را از عذاب دوزخ نگاه می‌دارد.

فَضْلًۭا مِّن رَّبِّكَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٥٧﴾

[این‌] بخششی است از جانب پروردگار تو. این است همان کامیابی بزرگ.

فَإِنَّمَا يَسَّرْنَـٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٥٨﴾

در حقیقت، [قرآن‌] را بر زبان تو آسان گردانیدیم، امید که پند پذیرند.

فَٱرْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ﴿٥٩﴾

پس مراقب باش، زیرا که آنان هم مراقبند.