سوره القارعة واژه به واژه

ٱلْقَارِعَةُ

آن کوبنده

مَا ٱلْقَارِعَةُ

چیست آن کوبنده؟

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ

و تو چه می دانی آن کوبنده چیست؟

يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ

روزی که مردم [در سراسیمگی] چون پروانه های پراکنده اند

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ

و کوه ها مانند پشم رنگین حلاجی شده گردد!

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ

اما هرکس اعمال وزن شده اش سنگین و باارزش است؛

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ

پس او در یک زندگی خوش و پسندیده ای است،

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ

و اما هرکساعمال وزن شده اش سبک و بی ارزش است،

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌۭ

پس جایگاه و پناهگاهش هاویه است،

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ

و تو چه می دانی هاویه چیست؟

نَارٌ حَامِيَةٌۢ

آتشی بسیار داغ و سوزاناست.