Czytać stronę 373 Koranu

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿137﴾

Nasze postępowanie podobne jest tylko do postępowania naszych przodków.

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿138﴾

I my nie będziemy ukarani!"

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَـٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿139﴾

I oni uznali go za kłamcę, więc ich wytraciliśmy. Zaprawdę, w tym jest znak, lecz większość ludzi nie wierzy

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿140﴾

Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿141﴾

I lud Samud uznał za kłamców tych, którzy zostali posłani.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَـٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿142﴾

Oto powiedział im ich brat Salih: "Czy wy nie będziecie bogobojni?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ﴿143﴾

Ja jestem dla was posłańcem godnym zaufania.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿144﴾

Przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿145﴾

Nie żądam od was żadnej nagrody. Moja nagroda jest tylko u Pana światów!

أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَـٰهُنَآ ءَامِنِينَ ﴿146﴾

Czy myślicie, że zawsze pozostaniecie wśród tego, co jest tutaj, bezpieczni?

فِى جَنَّـٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿147﴾

Wśród ogrodów i źródeł?

وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ ﴿148﴾

Wśród pól uprawnych i drzew palmowych o delikatnych kiściach owoców?

وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًۭا فَـٰرِهِينَ ﴿149﴾

Czy myślicie, że zawsze będziecie zręcznie wykuwać domy w górach?

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿150﴾

Przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!

وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿151﴾

I nie słuchajcie ludzi bezbożnych,

ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ﴿152﴾

Którzy szerzą zgorszenie na ziemi i nie czynią dobra!"

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ﴿153﴾

Oni powiedzieli: "Ty jesteś tylko jednym z zaczarowanych.

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿154﴾

Jesteś tylko człowiekiem jak my. Przynieś nam jakiś znak, jeśli jesteś z liczby prawdomównych!"

قَالَ هَـٰذِهِۦ نَاقَةٌۭ لَّهَا شِرْبٌۭ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿155﴾

Powiedział: "To jest wielbłądzica; ona pić będzie określonego dnia, a wy pić będziecie innego oznaczonego dnia.

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿156﴾

Nie czyńcie jej nic złego, bo dosięgnie was kara Dnia Wielkiego!"

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَـٰدِمِينَ ﴿157﴾

Oni jednak przecięli jej pęciny, lecz nazajutrz tego pożałowali.

فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿158﴾

I dosięgła ich kara. Zaprawdę, w tym jest znak, lecz większość ludzi nie wierzy!

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿159﴾

Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!