Czytać stronę 595 Koranu

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿١﴾

Na słońce i na jego jasność poranną!

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿٢﴾

Na księżyc, kiedy po nim następuje!

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿٣﴾

Na dzień, kiedy jaśnieje jego blaskiem!

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿٤﴾

Na noc, kiedy okrywa je ciemnością!

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿٥﴾

Na niebo i na Tego, który je zbudował!

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿٦﴾

Na ziemię i na Tego, który ją rozpostarł!

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾

Na duszę i na Tego, który ją ukształtował!

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿٨﴾

I dał jej skłonność - do nieprawości i bojaźni Bożej.

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿٩﴾

Pomyślność osiągnął ten, kto ją oczyścił,

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿١٠﴾

Lecz poniósł stratę ten, kto ją zaciemnił!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿١١﴾

Odrzucił prawdę lud Samud przez swój bunt,

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿١٢﴾

Kiedy się podniósł najnędzniejszy z nich.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا ﴿١٣﴾

I powiedział do nich posłaniec Boga: "Oto wielbłądzica Boga! Dajcie jej pić!"

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿١٤﴾

A oni uznali go za kłamcę i podcięli jej ścięgna. Wtedy Pan zniszczył ich całkowicie za ten grzech i zrównał,

وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا ﴿١٥﴾

Nie obawiając się żadnych następstw.

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ﴿١﴾

Na noc, kiedy okrywa ciemnością!

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿٢﴾

Na dzień, kiedy jaśnieje blaskiem!

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿٣﴾

Na Tego, który stworzył mężczyznę i kobietę!

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ﴿٤﴾

Zaprawdę, wysiłki wasze są różnorodne!

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿٥﴾

Ale ten, kto daje i jest bogobojny,

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿٦﴾

I uznaje za prawdę nagrodę najpiękniejszą

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٧﴾

- temu My ułatwimy dostęp do szczęścia.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ﴿٨﴾

A ten, kto skąpi i szuka bogactwa,

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿٩﴾

I za kłamstwo uważa nagrodę najpiękniejszą

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ﴿١٠﴾

- na tego My sprowadzimy nieszczęście.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿١١﴾

Na nic mu się zda jego majątek, kiedy się sam zaprzepaści.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ﴿١٢﴾

Zaprawdę, na Nas spoczywa kierowanie na drogę prostą!

وَإِنَّ لَنَا لَلْـَٔاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ﴿١٣﴾

I, zaprawdę, do Nas należy życie ostateczne i pierwsze!

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ﴿١٤﴾

Przeto ostrzegam was przed ogniem, który płonie!