Kryefaqja > Salavati për Pejgamberin > Kur dërgohet salavati për Pejgamberin
Salavati për Pejgamberin është një dhikr i çdo çasti : çdo përmendje e emrit të tij kërkon një salavatin. Disa kumte kanë për më tepër një themel tekstual të saktë ; ja hadith pas hadithi.
Në këtë faqe
Përditësuar më 05 tetor 2026 në 13h13
📖 4 min leximKy është rregulli bazë : kur përmendet Pejgamberi, përgjigjet me « sallallahu alejhi ue sellem ». Tekstet e sakta e bëjnë shenjë të zemrës bujare : « I kopraci është ai pranë të cilit përmendem dhe ai nuk dërgon salavate për mua » (Tirmidhi, hasan sahih ; Muslimi përcjell të njëjtin kuptim). Përkundrazi, tradita përcjell se Allahu ia kthen shpirtin Pejgamberit që t'i përgjigjet selamit të secilit : « Askush nuk përshëndet pa e kthyer Allahu shpirtin tim që t'i përgjigjem selamit të tij » (Ebu Davudi, senid i saktë).
Në një rrafsh tjetër, Pejgamberi tha : « Kush ulet në një vend ku nuk e përmend Allahun, do të pendohet për shkak të Tij ; dhe kush shtrihet në shtrat ku nuk e përmend Atë, do të pendohet për shkak të Tij » (Ebu Davudi, 4856) : këshillat ku përmenden Allahu dhe Pejgamberi i Tij mbrohen nga pendimi, dhe salavati për Pejgamberin është mbyllja më e mirë e tyre.
« Kur dëgjoni ezanin, thoni si thotë muezini, pastaj dërgojini salavate mua : kush më dërgon një herë salavate, Allahu i dërgon atij dhjetë. Pastaj kërkonzani Allahut Vasila (shkallën më të lartë të Xhennetit) : ajo është një shkallë që nuk i takon përveç një robi të Allahut, dhe unë shpresoj të jem ai. Kush do të kërkojë për mua Vasilën, do të fitojë ndërmjetësimin tim. »
Muslimi në Sahihun e tij (384) ; teksti i njëjtë në Ebu Davudi (523) dhe Rijadus-Salihin (1037)
Fukahaja janë unanimë : salavati për Pejgamberin pas ezanit është i udhëzuar (mashrua), pa asnjë përçarje të regjistruar në koleksionet ; tethuibi (« namazi është më i mirë se gjumi ») është në të kundërt i veçantë për ezanin e sabahut.
Salavati për Pejgamberin ka vendin e vet të caktuar në teshehud, para selamit përfundimtar. Krejt dijetarët i njohin ligjësinë e tij ; për pozitën e tij, Shafiu e quan farz në uljen e fundit, ndërsa hanefitë, malikitë dhe Ahmedi në një transmetim e bëjnë sunnet. Formula e mësuar është salavati ibrahimi : shihni si të dërgohet salavati për Pejgamberin.
« Zipëroni salavatin për mua ditën e së premtes dhe natën e së premtes ; kush më dërgon një herë salavate, Allahu i dërgon atij dhjetë salavate. »
El-Bejhakiu në as-Sunan al-Kubra (5994)
E premta është dita kur « salavati i ummetit i përcillet Pejgamberit » (Ebu Davudi, 1047, senidi i vlerësuar i saktë nga En-Nevaviju) : ai që do të ketë dërguar më shumë salavate atë ditë do të jetë më i afërmi i tij në shkallë (i njëjti kuptim te El-Bejhaki, 5995). Tirmidhiu (488) kujton gjithashtu se ajo është « dita më e mirë në të cilën dielli ka lindur ».
« Lutja mbetet e pezulluar midis qiellit dhe tokës, dhe asgjë nga ajo nuk ngjitet para se të kesh dërguar salavatin për Pejgamberin tënd. »
Tirmidhi (486), sipas Umar ibn el-Hattabit
Dhe Pejgamberi ia mësoi Fudale ibn Ubejdit : « Kur lutet njëri nga ju, le të fillojë duke ia falenderuar Zotin e tij, pastaj të dërgojë salavatin për Pejgamberin, pastaj të lutet më pas si të dojë » (Ebu Davudi dhe Tirmidhi, « hasan sahih »). Falenderimi i pari, salavati për Pejgamberin më pas, kërkesa në fund : kjo është radha që e ngrit lutjen.
Për t'u lexuar edhe
Po, ky është rregulli bazë i themeluar nga tekstet ; hadithet e bëjnë braktisjen shenjë kopracie të zemrës dhe premtuan dhjetë salavate të Allahut për një të vetme.
Përsëriten fjalët e ezanit, pastaj dërgohet salavati për Pejgamberin, pastaj kërkohet Vasila : ai që e kërkon atë për Pejgamberin fiton ndërmjetësimin e tij (Muslim, 384).
Aty është i udhëzuar fuqishëm (ditën dhe natën), jo detyrim ligjor ; zipërimi urdhërohet nga hadithet dhe salavati i ummetit i përcillet Pejgamberit atë ditë (Ebu Davudi, 1047).
Jo : « salavati juaj më arrin kudo që të jeni » (Ebu Davudi, senid i saktë) ; Pejgamberi ka ndaluar gjithashtu të bëhet varri i tij festë.