หน้าแรก > การอวยพรแด่ท่านนบี > วิธีอวยพรแด่ท่านนบี
ท่านนบีเองได้สอนอุมมะฮ์ของท่านถึงคำอวยพรที่ควรกล่าว เมื่อบรรดาศาฮาบะฮ์กล่าวกับท่านว่า “เรารู้วิธีกล่าวสลามต่อท่านแล้ว แต่จะอวยพรแด่ท่านอย่างไร?” ท่านจึงบอกคำอวยพรที่ต่อมารู้จักกันในนามศะลาตุอิบรอฮีมียะฮ์ เพราะมันขอต่ออัลลอฮ์ให้ทรงอวยพรและทรงประทานพรแก่ท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะ สัลลัม) เช่นที่พระองค์ทรงกระทำแก่อิบรอฮีม (อับราฮัม)
ในหน้านี้
อัปเดตเมื่อ 05 ตุลาคม 2026 เวลา 13h13
📖 อ่าน 2 นาทีรูปแบบที่น้อยที่สุดซึ่งเพียงพอต่อข้อบัญชาทั่วไปคือ:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ
อัลลอฮุมมะ ศ็อลลี อะลา มุฮัมมัด: “โอ้อัลลอฮ์ ขอพระองค์ทรงอวยพรแก่มุฮัมมัด” มักเติมด้วย วะ ศ็อลลิม (“และทรงประทานสลามแก่ท่าน”) ตัวบทประกาศรางวัลสิบเท่าในรูปย่อนี้ (มุสลิม, 408)
คะอบ์ อิบนุอุจเราะฮ์รายงานว่า: ท่านนบีเสด็จมาหาพวกเขา พวกเขาจึงกล่าวว่า “เราได้รู้วิธีกล่าวสลามต่อท่านแล้ว (สลาม) แต่จะอวยพรแด่ท่านอย่างไร?” ท่านตอบว่า:
จงกล่าวว่า “โอ้อัลลอฮ์ ขอพระองค์ทรงอวยพรแก่มุฮัมมัดและวงศ์วานของมุฮัมมัด เช่นที่พระองค์ได้ทรงอวยพรแก่วงศ์วานของอิบรอฮีม และขอพระองค์ทรงประทานพรแก่มุฮัมมัดและวงศ์วานของมุฮัมมัด เช่นที่พระองค์ได้ทรงประทานพรแก่วงศ์วานของอิบรอฮีม แท้จริงพระองค์ทรงเป็นผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ ผู้ทรงเกรียงไกร”
มุสลิมในศาฮิฮของท่าน (406); ความหมายเดียวกันในอัลบุคอรีและมุสลิม ตามริยายะฮ์ของอบูฮุมัยด์ อัสซะอีดีย์ (405)
ตัวบทอาหรับของคำอวยพรฉบับเต็ม:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ. اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ
การออกเสียงแบบไทย: อัลลอฮุมมะ ศ็อลลี อะลา มุฮัมมัดิน วะ อะลา อาลิ มุฮัมมัด กะมา ศ็อลลัยตะ อะลา อาลิ อิบรอฮีม อินนะกะ ฮะมีดุน มะญีด อัลลอฮุมมะ บาริก อะลา มุฮัมมัดิน วะ อะลา อาลิ มุฮัมมัด กะมา บารักตะ อะลา อาลิ อิบรอฮีม อินนะกะ ฮะมีดุน มะญีด
ริยายะฮ์ที่มุสลิม (405) ถ่ายทอดเพิ่มตอนท้ายว่า วะอัสสะลามุ กะมา กอด อะลิมตุม (“และคำสลาม: พวกท่านก็ทราบอยู่แล้วว่ากล่าวอย่างไร”) เพราะท่านนบีได้สอนสลามของตะชะฮฮุดไว้ก่อนแล้ว ริยายะฮ์นี้รายงานจากอัลบุคอรีและมุสลิมในริยาฎุศเศาะลิฮีน (1405, 1406)
บรรดาศาฮาบะฮ์ถ่ายทอดคำอวยพรด้วยความต่างเล็กน้อย ทั้งหมดถูกต้อง:
ตัวแปรเหล่านี้แสดงว่าสาระสำคัญคือการขอต่ออัลลอฮ์ให้ทรงอวยพรแก่มุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะ สัลลัม) และวงศ์วานของท่าน เช่นที่พระองค์ทรงกระทำแก่อิบรอฮีมและวงศ์วานของท่าน ส่วนถ้อยคำโดยละเอียดล้วนถูกต้องทั้งสิ้น
ตำแหน่งที่แน่นอนของการอวยพรนี้คือตะชะฮฮุด อุละมาอ์เป็นเอกฉันท์ในความชอบธรรมของมันในตะชะฮฮุด แต่ถกเถียงกันในระดับของมัน: อิมามชาฟิอีย์ถือว่าเป็นภาคบังคับ (วาญิบ) ในการนั่งครั้งสุดท้าย ขณะที่มัซฮับฮะนะฟีย์ มาลิกีย์ และอิมามอะหมัดตามหนึ่งริยายะฮ์ถือว่าเป็นซุนนะฮ์ของละหมาด มิใช่ภาคบังคับ หลักฐานของพวกเขาคือฮะดีษการสอนตะชะฮฮุดกล่าวว่า “แล้วเจ้าจะได้ทำละหมาดของเจ้าสำเร็จ” โดยไม่กำหนดให้ศะลาตุอิบรอฮีมียะฮ์เป็นเงื่อนไขของความสำเร็จ (รายงานโดยอะบูดาวูด, 968 และอะหมัด, 4006) ทั้งสองกรณี กล่าวหลังประโยคที่สองของตะชะฮฮุด ก่อนสลามสุดท้าย ดูหน้า ตะชะฮฮุด สำหรับตัวบทเต็ม
นอกเหนือจากตะชะฮฮุด คำอวยพรกล่าวหลังอะซาน (พร้อมการขอวะซีละฮ์) ในวันศุกร์เป็นจำนวนมาก และในการเปิดและปิดดุอา ท่านนบีได้สอนฟุฎอละฮ์ อิบนุอุบัยด์ว่า:
เมื่อใดที่ใครคนหนึ่งวิงวอนดุอา ขอให้เขาเริ่มด้วยการสรรเสริญอัลลอฮ์องค์อภิบาลของเขาและถวายการสรรเสริญแด่พระองค์ จากนั้นขอให้เขาอวยพรแด่ท่านนบี จากนั้นจึงวิงวอนดุอาตามที่ปรารถนา
อะบูดาวูด (1481) และอัตติรมิซีย์ ผู้วินิจฉัยว่า “ฮะดีษฮะซันศาฮิฮ”; ริยาฎุศเศาะลิฮีน (1404)
รายละเอียดของโอกาสและหลักฐานอยู่ในหน้า เมื่อใดจึงควรอวยพรแด่ท่านนบี
อ่านต่อ
“อัลลอฮุมมะ ศ็อลลี อะลา มุฮัมมัดิน วะ อะลา อาลิ มุฮัมมัด กะมา ศ็อลลัยตะ อะลา อาลิ อิบรอฮีม อินนะกะ ฮะมีดุน มะญีด; อัลลอฮุมมะ บาริก อะลา มุฮัมมัดิน วะ อะลา อาลิ มุฮัมมัด กะมา บารักตะ อะลา อาลิ อิบรอฮีม อินนะกะ ฮะมีดุน มะญีด” สอนโดยท่านนบีแด่คะอบ์ อิบนุอุจเราะฮ์ รายงานโดยมุสลิม (406)
ดุอานอกละหมาดทำได้เป็นภาษาไทย (“โอ้อัลลอฮ์ ขอพระองค์ทรงอวยพรแก่มุฮัมมัดและทรงประทานพรแก่ท่าน”) ส่วนในตะชะฮฮุด คำอวยพรต้องเรียนรู้เป็นภาษาอาหรับ เช่นเดียวกับส่วนอื่นของละหมาด
อิมามชาฟิอีย์ถือว่าเป็นภาคบังคับในตะชะฮฮุดสุดท้าย ส่วนมัซฮับฮะนะฟีย์ มาลิกีย์ และอิมามอะหมัดตามหนึ่งริยายะฮ์ถือว่าเป็นซุนนะฮ์ เอกฉันท์ในความชอบธรรม ต่างกันในระดับ
ทวนคำอะซาน จากนั้นอวยพรแด่ท่านนบี จากนั้นขอวะซีละฮ์: “ผู้ใดขอวะซีละฮ์เพื่อข้า เขาจะได้รับชัฟาอะฮ์ของข้า” (มุสลิม, 384)