Wanneer bidt u voor de Profeet

Home > Gebed voor de Profeet > Wanneer bidt u voor de Profeet

Het gebed voor de Profeet is een dhikr van elk moment: elke vermelding van zijn naam roept er een op. Sommige momenten hebben daarenboven een precieze tekstuele grondslag; hier zijn ze, hadith voor hadith.

Telkens wanneer zijn naam wordt genoemd

Dit is de basisregel: wanneer de Profeet wordt genoemd, antwoordt men met "sallallahu 'alayhi wa sallam". De authentieke teksten maken er een kenmerk van het edelmoedige hart van: "De gierige is hij bij wie ik word genoemd zonder dat hij voor mij bidt" (at-Tirmidhi, hasan sahih; Muslim geeft dezelfde betekenis). Omgekeerd verhaalt de traditie dat Allah de Profeet zijn ziel teruggeeft opdat hij de groet van iedereen beantwoordt: "Niemand groet of Allah geeft mijn ziel terug opdat ik hem de groet teruggeef" (Abu Dawud, authentieke isnad).

In een ander register zei de Profeet: "Wie op een zitplaats gaat zitten waarop Allah niet wordt genoemd, zal spijt van Hem ondervinden, en wie zich op een legerstede legt waarop Hij niet wordt genoemd, zal spijt van Hem ondervinden" (Abu Dawud, 4856): de samenkomsten waar men Allah en Zijn Profeet gedenkt zijn tegen spijt behoed, en het gebed voor de Profeet is er de beste afsluiting van.

Na de adhan

"Wanneer u de oproep hoort, zegt wat de muezzin zegt, en bid dan voor mij: wie één keer voor mij bidt, over wie Allah tien keer bidt. Vraag daarna aan Allah de Wasila (de hoogste plaats in het Paradijs): het is een rang die voor slechts één dienaar van Allah is weggelegd, en ik hoop die te zijn. Wie de Wasila voor mij vraagt, verkrijgt mijn voorspraak."

Muslim in zijn Sahih (384); zelfde tekst bij Abu Dawud (523) en in de Riyad as-Salihin (1037)

De juristen zijn het eens: het gebed voor de Profeet na de adhan is aanbevolen (mashru'a), zonder gedocumenteerde meningsverschillen in de verzamelingen; het tathwib ("het gebed is beter dan de slaap") is daarentegen eigen aan de adhan van de fajr.

In het gebed: na de tashahhud

Het gebed voor de Profeet heeft zijn vaste plaats in de tashahhud, vóór de slotgroet. Alle geleerden stellen zijn toegelatenheid vast; over zijn rang houdt ash-Shafi'i hem voor verplicht in het laatste zitgedeelte, terwijl de hanafieten, de malikieten en Ahmad in één overlevering er een soenna van maken. De onderwezen formule is de salat ibrahimiya: zie hoe bidt u voor de Profeet en de pagina de tashahhud.

De vrijdag: dag en nacht

"Vermenigvuldigt het gebed voor mij op de dag van vrijdag en in de nacht van vrijdag; wie één keer voor mij bidt, over wie Allah tien keer bidt."

al-Bayhaqi in as-Sunan al-Kubra (5994)

De vrijdag is de dag waarop "het gebed van de gemeenschap aan de Profeet wordt voorgelegd" (Abu Dawud, 1047, isnad door an-Nawawi als authentiek beoordeeld): wie op die dag het vaakst voor hem heeft gebeden, zal wat rang betreft het dichtst bij hem zijn (zelfde betekenis bij al-Bayhaqi, 5995). at-Tirmidhi (488) herinnert er ook aan dat het "de beste dag is waarop de zon is opgegaan".

In de smeekbede: ermee openen en afsluiten

"De smeekbede blijft tussen hemel en aarde zweven, en niets van wat zij bevat stijgt op voordat u over uw Profeet hebt gebeden."

at-Tirmidhi (486), overgeleverd door Umar ibn al-Khattab

En de Profeet onderwees het aan Fudala ibn Ubayd: "Wanneer een van u smeekt, beginne hij met het loven van zijn Heer, dan bidde hij voor de Profeet, en smeke hij daarna zoals hij wil" (Abu Dawud en at-Tirmidhi, "hasan sahih"). Eerst lof, daarna gebed voor de Profeet, ten slotte de vraag: dat is de orde die de smeekbede doet opstijgen.