Home > Ramadan > Dag 9 van de Ramadan
Door een droom, die bij de profeten als openbaring geldt, ontving Ibrahim het bevel Ismaïl te offeren, zijn eerstgeborene geboren op zijn oude dag. Hij sprak erover met hem in overleg; de zoon noodde hem het bevel te volvoeren en beloofde zich geduldig (Soera as-Saffat, 102). Beiden gaven zich over, het lemes weigerde te snijden, en de hemel bood de geweldige losprijs aan. De overlevering meldt dat het ram in Mina werd geslacht en dat zijn horens in de Kaaba bleven. Deze dag eert twee gehoorzaamheden verenigd in een beproeving.
Dag 9 van de Ramadan 1448: maandag 15 februari 2027 (de data van de maand hangen af van het waarnemen van de maan).
Inhoudsopgave :
Bijgewerkt op 14 november 2026 om 23h37
Nadat hij zijn familie in een verlaten dal had achtergelaten uit vertrouwen op Allah en er zelf van gered was, ontving Ibrahim een nog hardere vraag: de droom toonde hem dat hij die dierbare zoon offerde, enige, geboren toen hij al oud was. Dit kind was geboren toen zijn vader 86 jaar telde, en de overleveringen zijn het eens over zijn rang van eerstgeborene. De droom van de profeten is openbaring, volgens wat de geleerden hebben overgeleverd. Hij raadpleegt eerst het kind, opdat de beproeving door toestemming gaat en niet door dwang; het antwoord van de jongen overtreft in goedheid dat van de vader.
En toen hij den ouderdom der jongelingschap had bereikt, en zich met hem in de verrichtingen van den godsdienst kon vereenigen. Zeide Abraham tot hem: O mijn zoon! waarlijk, ik zag in een droom, dat ik u als eene offerande zoude aanbieden. Overweeg dus wat gij meent, dat ik zal doen. Hij antwoordde: O mijn vader! doe wat u bevolen werd; indien het Gode behaagt, zult gij bevinden dat ik het lijdzaam zal ondergaan. En toen zij beiden zich aan den goddelijken wil hadden onderworpen, en Abraham zijn zoon voorover op het aangezicht had gelegd. Riepen wij hem toe: O Abraham! Gij hebt aan uw visioen geloofd. Zoo beloonen wij den rechtvaardige. Waarlijk, dit was eene duidelijke proef. En wij losten zijn zoon met een edel slachtoffer uit.
Koran 37:102-107
Beiden berusten zich in het goddelijke bevel. Eén versie beschrijft de vader die zijn zoon neerlegt met het gezicht naar de aarde, om zijn blik niet te kruisen op het beslissende ogenblik; hij spreekt de naam van Allah uit en haalt het lemes door. Niets wordt gesneden: één overlevering meldt dat zich een koperen lemes tussen het blad en de keel had geplaatst. Dan komt de roep uit de hemel de openbare beproeving besluiten, met de belofte dat de weldoeners zo worden beloond.
De losprijs is een ram, door de meerderheid beschreven als wit, gehoornd en eenogig, geslacht in Mina; de hadith overlevert dat zijn horens in het Huis bleven tot de brand die het trof. Wat betreft wie de geofferde was: de kennelijke betekenis van de Koran geeft Ismaïl, eerstgeborene en enige op dat moment; de beproeving aan Isaac toeschrijven berust op overgenomen verhalen, zonder enkele authentieke hadith als steun. Beide zonen van Ibrahim blijven evenwel allebei geëerd, en de gunst behoort aan Allah Die geeft aan wie Hij wil.
Het volledige verhaal: Het verhaal van de geofferde, Ismaïl zoon van Ibrahim.
Ramadan onderwijst dezelfde school: wat je het liefst hebt in de handen van Allah leggen. Vandaag identificeer je een concrete gehechtheid: een gewoonte, een geliefkoosde maaltijd, een uur scherm, een wrok. Bied haar vrijwillig aan, zoals Ismaïl zijn eigen leven aanbood: de verdienste van de gehoorzaamheid zit in de toestemming, niet in de dwang. De dialoog van het verhaal leert ouders ook het overleg: het kind werd ondervraagd vóór de daad, en zijn vrije antwoord gaf elk zijn deel aan voortreffelijkheid. Beëindig de dag door het einde van het vasten te verwachten met dankbaarheid: wanneer de beloning zeker is, wordt het geduld zacht. Wie zich een keer heeft overgegeven vindt daarna elke andere overgave licht.
Dag 8 van de Ramadan · Dag 10 van de Ramadan
Bijgewerkt op 14 november 2026 om 23h37