Czytać ruku 525 Koranu

وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿١﴾

Biada oszustom!

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿٢﴾

Tym, którzy kiedy otrzymują, domagają się od ludzi pełnej miary;

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿٣﴾

A kiedy mierzą lub ważą dla nich, to przyczyniają się do ich straty.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿٤﴾

Czyż oni nie myślą, iż będą wskrzeszeni

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿٥﴾

Dnia wielkiego,

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٦﴾

Dnia, kiedy ludzie staną przed Panem światów?

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿٧﴾

Wcale nie! Zaprawdę, księga ludzi występnych znajduje się w Sidżdżinie!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿٨﴾

A co ciebie pouczy, co to jest Sidżdżin?

كِتَـٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿٩﴾

To jest księga zapisana.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾

Biada tego Dnia tym, którzy pomawiają o kłamstwo;

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾

Tym, którzy uważają za kłamstwo Dzień Sądu!

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾

Za kłamstwo uważa go tylko każdy człowiek występny, grzeszny.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾

Kiedy mu recytują Nasze znaki, on mówi: "To są baśnie praojców!"

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿١٤﴾

Ależ nie! Przeciwnie, rdza uczynków pokryła ich serca.

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿١٥﴾

Wcale nie! Zaprawdę, oni tego Dnia będą oddzieleni od swego Pana!

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦﴾

Potem będą się palić w piekle!

ثُمَّ يُقَالُ هَـٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾

Wtedy będzie im powiedziane: "To jest to, co uważaliście za kłamstwo!"

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿١٨﴾

Wcale nie tak! Zaprawdę, księga sprawiedliwych jest w Illijjun!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿١٩﴾

A co ciebie pouczy, co to jest Illijjun?

كِتَـٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿٢٠﴾

To jest księga zapisana.

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢١﴾

Będą świadkami jej owi blisko dopuszczeni.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿٢٢﴾

Zaprawdę, sprawiedliwi zaznają szczęśliwości;

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿٢٣﴾

Spoczywając na łożach, będą spoglądać;

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿٢٤﴾

Na ich twarzach poznasz blask szczęśliwości.

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿٢٥﴾

Będą pojeni winem szlachetnym, pieczętowanym;

خِتَـٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَـٰفِسُونَ ﴿٢٦﴾

Pieczęcią jego będzie piżmo - niech się starają pragnący tego, współzawodnicząc pilnie w staraniach -

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿٢٧﴾

A domieszką jego będzie woda z Tasnim

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢٨﴾

- źródła, z którego pić będą owi blisko dopuszczeni.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿٢٩﴾

Zaprawdę, ci, którzy zgrzeszyli, naśmiewali się z tych, którzy uwierzyli;

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿٣٠﴾

Kiedy przechodzili mimo nich, wymieniali między sobą spojrzenia;

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿٣١﴾

A kiedy powracali do swoich domowników, stroili żarty.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿٣٢﴾

A kiedy ich widzieli, mówili: "Zaprawdę, oni są zbłąkani!"

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَـٰفِظِينَ ﴿٣٣﴾

Lecz oni nie zostali posłani, aby być ich stróżami.

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿٣٤﴾

Jednak dzisiaj ci, którzy uwierzyli, śmieją się z niewiernych;

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿٣٥﴾

Spoczywając na łożach, spoglądają.

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿٣٦﴾

Czyż niewierni zostali wynagrodzeni za to, co czynili?