Lexo Ruku 319 të Kuranit

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ﴿53﴾

E faraoni dërgoi nëpër qytete për të tubuar njerëz,

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌۭ قَلِيلُونَ ﴿54﴾

(Duke u thënë se) Ata janë një grup i vogël (të cilët ikën me Musain).

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ ﴿55﴾

Dhe se me të vërtetë, ata na kanë zemëruar (dhe ikën pa lejen tonë).

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَـٰذِرُونَ ﴿56﴾

E me të vërtetë, ne duhet të jemi syçelë.

فَأَخْرَجْنَـٰهُم مِّن جَنَّـٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿57﴾

Dhe Ne (u mbushëm mendjen e) i nxorëm prej kopshteve e burimeve,

وَكُنُوزٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿58﴾

prej pasurisë në depo dhe prej vendbanimeve të bukura.

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَـٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿59﴾

Ja ashtu, Ne ua bëmë atë trashëgim beni israilëve.

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ﴿60﴾

E ata (të faraonit) i arritën (beni israilët) në kohën e lindjes së diellit.

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ﴿61﴾

Dhe kur u panë dy grupet, shokët e Musait Thanë: “Me siguri na zunë!”

قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿62﴾

Ai (Musai) tha: Kurrsesi, me mua është Zoti im, Ai do të më udhëzojë”.

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍۢ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ ﴿63﴾

Ndërsa Ne Musait i thamë: “Meshkopin tënd bjeri detit”. Deti u nda dhe çdo pjesë u bë si kodër e madhe.

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿64﴾

E Ne i afruam atje të tjerët (ata të faraonit).

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿65﴾

Dhe Ne e shpëtuam Musain dhe të gjithë ata që ishin me të.

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿66﴾

Kurse të tjerët i përmbytëm në ujë.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿67﴾

Vërtet, në këtë (ngjarje) ka fakte, por megjithatë shumica nuk besuan.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿68﴾

Nuk ka dyshim se Zoti yt është i gjithfuqishëm dhe i mëshirshëm.

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ ﴿69﴾

Lexoju (nga ajo që të shpallëm ty Muhammed) atyre ngjarjen e Ibrahimit.