อ่านฮิซบ์ 60 ของอัลกุรอาน

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿١٦﴾

หามิได้ แต่พวกเจ้าเลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ต่างหาก

وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ﴿١٧﴾

ทั้ง ๆ ที่ปรโลกนั้นดีกว่าและจีรังกว่า

إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ﴿١٨﴾

แท้จริง (ข้อตักเตือนสติ) นี้มีอยู่ในคัมภีร์ก่อน ๆ มาแล้ว

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾

คือคัมภีร์ของอิบรอฮีมและมูซา

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَـٰشِيَةِ ﴿١﴾

ข่าวคราวของการครอบงำ (แห่งความรุนแรง) ได้มายังเจ้าแล้วมิใช่หรือ ?

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَـٰشِعَةٌ ﴿٢﴾

ในวันนั้นมีหลายใบหน้าที่ต่ำต้อย

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ﴿٣﴾

ใบหน้าที่ทำงานหนัก ระกำใจ

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ﴿٤﴾

เข้าไปเผาไหม้ในไฟอันร้อนแรง

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ﴿٥﴾

จะถูกให้ดื่มจากน้ำพุที่ร้อนจัด

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ﴿٦﴾

ไม่มีอาหารอื่นนอกจากต้นหนามแห้ง

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ﴿٧﴾

มันจะไม่ทำให้อ้วน และไม่ทำให้หายหิว

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ﴿٨﴾

ในวันนั้นมีหลายใบหน้าที่เบิกบาน

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ﴿٩﴾

พึงพอใจเพราะการกระทำของพวกเขา

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿١٠﴾

อยู่ในสวนสวรรค์อันสูงตระหง่าน

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَـٰغِيَةًۭ ﴿١١﴾

จะไม่ได้ยินเรื่องไร้สาระในนั้น

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ﴿١٢﴾

ในนั้นมีตาน้ำไหลริน

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ﴿١٣﴾

ในนั้นมีเตียงที่ถูกยกไว้สูงเด่น

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ﴿١٤﴾

และมีแก้วน้ำถูกวางไว้

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ﴿١٥﴾

และมีหมอนอิงถูกเรียงไว้เป็นแถว

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿١٦﴾

และมีพรมอย่างดีเลิศถูกปูไว้

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿١٧﴾

พวกเขาไม่พิจารณาดูอูฐดอกหรือว่า มันถูกบังเกิดมาอย่างไร ?

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿١٨﴾

และยังท้องฟ้าบ้างหรือว่ามันถูกยกให้สูงขึ้นอย่างไร ?

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿١٩﴾

และยังภูเขาบ้างหรือว่า มันถูกปักตั้งไว้อย่างไร ?

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿٢٠﴾

และยังแผ่นดินบ้างหรือว่ามันถูกแผ่ลาดไว้อย่างไร ?

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ﴿٢١﴾

ดังนั้นจงตักเตือนเถิด เพราะแท้จริงเจ้าเป็นเพียงผู้ตักเตือนเท่านั้น

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿٢٢﴾

เจ้ามิใช่ผู้มีอำนาจเหนือพวกเขา

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿٢٣﴾

นอกจากผู้ที่ผินหลังให้และปฏิเสธศรัทธาเท่านั้น

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ﴿٢٤﴾

อัลลอฮฺจะทรงลงโทษเขาซึ่งการลงโทษอันมหันต์

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ﴿٢٥﴾

แท้จริง ยังเราเท่านั้นคือการกลับมาของพวกเขา

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ﴿٢٦﴾

แล้วก็แท้จริง หน้าที่ของเรานั้นคือ การชำระพวกเขา

وَٱلْفَجْرِ ﴿١﴾

ขอสาบานด้วยยามรุ่งอรุณ

وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ ﴿٢﴾

และด้วยค่ำคืนทั้งสิบ

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ﴿٣﴾

และด้วยสิ่งที่เป็น คู่ และที่เป็นคี่

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿٤﴾

และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันโคจรไป

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ ﴿٥﴾

ในดังกล่าวนั้นเป็นการสาบาน สำหรับผู้ที่มีปัญญามิใช่หรือ?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾

เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้ากระทำต่อพวกอ๊าดอย่างไร ?

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ﴿٧﴾

(แห่ง) อิร็อม พวกมีเสาหินสูงตะหง่าน

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَـٰدِ ﴿٨﴾

ซึ่งเยี่ยงนั้นมิได้ถูกสร้างตามหัวเมืองต่าง ๆ

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ﴿٩﴾

และพวกซะมูดผู้สกัดหิน ณ หุบเขา

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ﴿١٠﴾

และฟิรเอานฺ เจ้าแห่งตรึงเสาเต๊นท์

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَـٰدِ ﴿١١﴾

บรรดาผู้ละเมิดเหล่านั้นตามหัวเมืองต่าง ๆ

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ﴿١٢﴾

แล้วก่อความเสียหายอย่างมากมายในหัวเมืองเหล่านั้น

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾

ดังนั้นพระเจ้าของเจ้าจึงกระหน่ำการลงโทษนานาชนิดบนพวกเขา

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ﴿١٤﴾

แท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้นทรงเฝ้าดูอย่างแน่นอน

فَأَمَّا ٱلْإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ﴿١٥﴾

ส่วนมนุษย์นั้น เมื่อพระเจ้าของเขาทรงทดสอบเขา โดยทรงให้เกียรติเขาและทรงโปรดปรานเขา เขาก็จะกล่าวว่าพระเจ้าของฉันทรงยกย่องฉัน

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَـٰنَنِ ﴿١٦﴾

แต่ครั้งเมื่อพระองค์ทรงทดสอบเขาทรงให้การครองชีพของเขาเป็นที่คับแคบแก่เขา เขาก็จะกล่าวว่า พระเจ้าของฉันทรงเหยียดหยามฉัน

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ﴿١٧﴾

มิใช่เช่นนั้นดอก แต่ว่าพวกเจ้ามิได้ให้เกียรติแก่เด็กกำพร้าต่างหาก

وَلَا تَحَـٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿١٨﴾

และพวกเจ้ามิได้ส่งเสริมกันในการให้อาหารแก่คนยากจนขัดสน

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا ﴿١٩﴾

และพวกเจ้ากินมรดกกันอย่างหมดเกลี้ยง

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا ﴿٢٠﴾

และพวกเจ้ารักสมบัติกันอย่างมากมาย

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا ﴿٢١﴾

หามิได้ เมื่อแผ่นดินถูกทำให้สั่นสะเทือนเป็นผุยผง

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا ﴿٢٢﴾

และพระเจ้าของเจ้าเสด็จมาพร้อมทั้งมะลาอิกะฮฺด้วยเป็นแถว ๆ

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٢٣﴾

และวันนั้นนรกญะฮันนัมจะถูกนำมาให้ปรากฏ ในวันนั้นมนุษย์จะรำลึกขึ้นมาได้ แต่การรำลึกนั้นจะมีผลแก่เขาได้อย่างไร ?

يَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ﴿٢٤﴾

เขาจะกล่าวว่า โอ้ถ้าฉันได้ทำความดีไว้ล่วงหน้าสำหรับชีวิตของฉัน

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٥﴾

แล้วในวันนั้นไม่มีผู้ใดลงโทษเช่น การลงโทษของพระองค์

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٦﴾

และไม่มีผู้ใดผูกมัด เช่นการผูกมัดของพระองค์

يَـٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾

โอ้ชีวิตที่สงบแน่นเอ๋ย

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ ﴿٢٨﴾

จงกลับมายังพระเจ้าของเจ้าด้วยความยินดีและเป็นที่ปิติเถิด

فَٱدْخُلِى فِى عِبَـٰدِى ﴿٢٩﴾

แล้วจงเข้ามาอยู่ในหมู่ปวงบ่าวของข้าเถิด

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ﴿٣٠﴾

และจงเข้ามาอยู่ในสวนสวรรค์ของข้าเถิด

لَآ أُقْسِمُ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿١﴾

ขอสาบานด้วยเมืองนี้

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿٢﴾

และเจ้านั้นเป็นผู้อาศัยอยู่ในเมืองนี้

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ﴿٣﴾

และขอสาบานด้วยผู้บังเกิดและผู้ถือกำเนิด

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِى كَبَدٍ ﴿٤﴾

โดยแน่นอนเราได้บังเกิดมนุษย์มาเพื่อเผชิญความยากลำบาก

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ﴿٥﴾

เขาคิดว่าไม่มีผู้ใดจะมีความสามารถเหนือเขากระนั้นหรือ ?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ﴿٦﴾

เขาจึงกล่าวว่า ฉันได้ผลาญทรัพย์สมบัติมามากมายแล้ว

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾

เขาคิดว่าไม่มีผู้ใดเห็นเขากระนั้นหรือ ?

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ﴿٨﴾

เรามิได้ทำดวงตาทั้งสองข้างให้แก่เขาดอกหรือ ?

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ﴿٩﴾

และลิ้นและริมฝีปากทั้งสองด้วย ?

وَهَدَيْنَـٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ﴿١٠﴾

และเราได้ชี้แนะทางแห่งความดี และความชั่วแก่เขาแล้ว

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ﴿١١﴾

กระนั้นก็ดีเขาก็ยังไม่พากเพียรบนทางลำบาก

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ﴿١٢﴾

และอันใดเล่าที่จะทำให้เจ้ารู้ว่าทางลำบากนั้นคืออะไร ?

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿١٣﴾

คือการปล่อยทาส

أَوْ إِطْعَـٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ﴿١٤﴾

หรือการให้อาหารในวันยากลำบากแห่งความหิวโหย

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿١٥﴾

แก่เด็กกำพร้าที่เป็นญาติใกล้ชิด

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ﴿١٦﴾

หรือคนยากจนขัดสนที่มอมอยู่กับฝุ่นดิน

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ﴿١٧﴾

แล้วเขาได้อยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา และตักเตือนกันให้มีความอดทน และตักเตือนกันให้มีความเมตตา

أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿١٨﴾

ชนเหล่านี้คือพวกฝ่ายขวา

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا هُمْ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿١٩﴾

ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อสัญญาณต่าง ๆ ของเรา พวกเขาคือพวกฝ่ายซ้าย

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ﴿٢٠﴾

บนพวกเขานั้นมีไฟนรกครอบคลุมอยู่อย่างมิดชิด

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿١﴾

ขอสาบานด้วยดวงอาทิตย์ และแสงสว่างของมัน

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿٢﴾

และด้วยดวงจันทร์ เมื่อโคจรตามหลังมัน

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿٣﴾

และด้วยเวลากลางวันเมื่อประกายแสงมัน (จากดวงอาทิตย์)

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿٤﴾

และด้วยเวลากลางคืนเมื่อปกคลุมมัน

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿٥﴾

และด้วยชั้นฟ้า และที่พระองค์ทรงสร้างมัน

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿٦﴾

และด้วยแผ่นดิน และที่พระองค์ทรงแผ่มัน

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾

และด้วยชีวิต และที่พระองค์ทรงทำให้มันสมบูรณ์

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿٨﴾

แล้วพระองค์ทรงดลใจมันให้รู้ทางชั่วของมันและทางสำรวมของมัน

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿٩﴾

แน่นอนผู้ขัดเกลาชีวิตย่อมได้รับความสำเร็จ

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿١٠﴾

และแน่นอนผู้หมกมุ่นมัน (ด้วยการทำชั่ว) ย่อมล้มเหลว

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿١١﴾

พวกซะมูดได้ปฏิเสธด้วยการละเมิดขอบเขตของพวกเขา

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿١٢﴾

เมื่อคนเลวทรามที่สุดของพวกเขาได้รีบรุดไป (ฆ่าอูฐตัวเมีย)

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا ﴿١٣﴾

แล้วร่อซูลของอัลลอฮฺ จึงกล่าวแก่พวกเขาว่า (อย่าทำร้าย) อูฐของอัลลอฮฺ และ(อย่าขัดขวาง)การดื่มน้ำของมัน

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿١٤﴾

แต่พวกเขาก็ไม่เชื่อนะบีแล้วพวกเขาก็ได้ฆ่ามัน ดังนั้นพระเจ้าของพวกเขาจึงได้ทำลายล้างพวกเขา เนื่องจากเพราะความผิดของพวกเขา แล้วพระองค์ทรงลงโทษพวกเขาอย่างถ้วนหน้ากัน

وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا ﴿١٥﴾

และพระองค์มิทรงหวาดหวั่นต่อปั้นปลายพวกมัน

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ﴿١﴾

ขอสาบานด้วยเวลากลางคืน เมื่อมันปกคลุม

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿٢﴾

และด้วยเวลากลางวันเมื่อมันประกายแสง

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿٣﴾

และด้วยผู้ที่ทรงบังเกิดเพศชาย และเพศหญิง

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ﴿٤﴾

แท้จริงการงานของพวกเจ้านั้นย่อมแตกต่างกันอย่างแน่นอน

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿٥﴾

ส่วนผู้ที่บริจาคและยำเกรง (อัลลอฮฺ)

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿٦﴾

และเชื่อมั่นในสิ่งที่ดี

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٧﴾

เราก็จะให้เขาได้รับความสะดวกอย่างง่ายดาย

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ﴿٨﴾

และส่วนผู้ที่ตระหนี่ และถือว่ามีพอเพียงแล้ว

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿٩﴾

และปฏิเสธสิ่งที่ดีงาม

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ﴿١٠﴾

เราก็จะให้เขาได้รับความลำบากอย่างง่ายดาย

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿١١﴾

และทรัพย์สมบัติของเขาจะไม่อำนวยประโยชน์แก่เขาได้ เมื่อเขาตกไปในเหวนรก

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ﴿١٢﴾

แท้จริงหน้าที่ของเรานั้นคือให้การชี้แนะทาง

وَإِنَّ لَنَا لَلْـَٔاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ﴿١٣﴾

และแท้จริงปรโลกและโลกนี้เป็นของเรา

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ﴿١٤﴾

ดังนั้นข้าขอเตือนพวกเจ้าถึงไฟที่ลุกโซน

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ﴿١٥﴾

ไม่มีผู้ใดจะเข้าไปในเผาไหม้ในมัน นอกจากคนเลวทรามที่สุด

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٦﴾

คือผู้ที่ปฏิเสธและผินหลังให้

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ﴿١٧﴾

และส่วนผู้ที่ยำเกรงยิ่งนั้นจะถูกปลีกตัวให้ห่างไกลจากมัน

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

ซึ่งเขาบริจาคทรัพย์สินของเขาเพื่อขัดเกลาตนเอง

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ﴿١٩﴾

และที่เขานั้นไม่มีบุญคุณแก่ผู้ใดที่บุญคุณนั้นจะถูกตอบแทน

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٠﴾

นอกจากว่าเพื่อแสวงความโปรดปรานจากพระเจ้าของเขาผู้ทรงสูงส่งเท่านั้น

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ﴿٢١﴾

และเขาก็จะพึงพอใจ

وَٱلضُّحَىٰ ﴿١﴾

ขอสาบานด้วยเวลาสาย

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾

และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันมืด และสงัดเงียบ

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾

พระเจ้าของเจ้ามิได้ทรงทอดทิ้งเจ้า และมิได้ทรงโกรธเคืองเจ้า

وَلَلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ﴿٤﴾

และแน่นอนเบื้องปลายเป็นการดียิ่งแก่เจ้ากว่าเบื้องต้น

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ﴿٥﴾

และความแน่นอนพระเจ้าของเจ้าจะให้แก่เจ้าจนกว่าจะพอใจ

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾

พระองค์มิได้ทรงพบเจ้าเป็นกำพร้าแล้วทรงให้ที่พึ่งดอกหรือ ?

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾

และทรงพบเจ้าระเหเร่ร่อน แล้วก็ทรงชี้แนะทาง (แก่เจ้า) ดอกหรือ ?

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ﴿٨﴾

และทรงพบเจ้าเป็นผู้ขัดสน แล้วให้มั่งคั่ง (แก่) เจ้าดอกหรือ ?

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿٩﴾

ดังนั้นส่วนเด็กกำพร้าเจ้าอย่าข่มขี่

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿١٠﴾

และส่วนผู้เอ่ยขอนั้น เจ้าอย่าตวาดขับไล่

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿١١﴾

และส่วนความโปรดปรานแห่งพระเจ้าของเจ้านั้น เจ้าจงแสดงออก

أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ ﴿١﴾

เรามิได้เปิดหัวอกของเจ้าแก่เจ้าดอกหรือ ?

وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ ﴿٢﴾

และเราได้ปลดเปลื้องภาระหนักของเจ้าออกจากเจ้าแล้ว

ٱلَّذِىٓ أَنقَضَ ظَهْرَكَ ﴿٣﴾

ซึ่งเป็นภาระหนักอึ้งบนหลังของเจ้า

وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ ﴿٤﴾

และเราได้ยกย่องให้แก่เจ้าแล้ว ซึ่งการกล่าวถึงเจ้า

فَإِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًا ﴿٥﴾

ฉะนั้นแท้จริงหลังจากความยากลำบากก็จะมีความง่าย

إِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًۭا ﴿٦﴾

แท้จริงหลังจากความยากลำบากก็จะมีความง่าย

فَإِذَا فَرَغْتَ فَٱنصَبْ ﴿٧﴾

ดังนั้นเมื่อเจ้าเสร็จสิ้น (จากงานหนึ่งแล้ว) ก็จงลำบากต่อไป

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرْغَب ﴿٨﴾

และยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นก็จงมุ่งปรารถนาเถิด

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ ﴿١﴾

ขอสาบานด้วยต้นมะเดื่อและต้นมะกอก

وَطُورِ سِينِينَ ﴿٢﴾

และด้วยภูเขาฎูรซีนาย

وَهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ ﴿٣﴾

และด้วยเมืองนี้ที่ปลอดภัย

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍۢ ﴿٤﴾

โดยแน่นอนเราได้บังเกิดมนุษย์มาในรูปแบบที่สวยงามยิ่ง

ثُمَّ رَدَدْنَـٰهُ أَسْفَلَ سَـٰفِلِينَ ﴿٥﴾

แล้วเราได้ให้เขากลับสู่สภาพที่ตกต่ำยิ่ง

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۢ ﴿٦﴾

นอกจากบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบสิ่งดีงามทั้งหลาย โดยที่สำหรับพวกเขาจะได้รับรางวัลอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ ﴿٧﴾

ดังนั้น อะไรเล่าเขาจึงปฏิเสธเจ้า หลังจากนี้เกี่ยวกับการตอบแทน

أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَـٰكِمِينَ ﴿٨﴾

มิใช่อัลลอฮฺดอกหรือ เป็นผู้ตัดสินที่ดีเยี่ยมในหมู่ผู้ตัดสินทั้งหลาย

ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ﴿١﴾

จงอ่านด้วยพระนามแห่งพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงบังเกิด

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِنْ عَلَقٍ ﴿٢﴾

ทรงบังเกิดมนุษย์จากก้อนเลือด

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ﴿٣﴾

จงอ่านเถิด และพระเจ้าของเจ้านั้นผู้ทรงใจบุญยิ่ง

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ﴿٤﴾

ผู้ทรงสอนการใช้ปากกา

عَلَّمَ ٱلْإِنسَـٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿٥﴾

ผู้ทรงสอนมนุษย์ในสิ่งที่เขาไม่รู้

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ﴿٦﴾

มิใช่เช่นนั้นแท้จริงมนุษย์นั้น ย่อมจะละเมิดขอบเขต

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ﴿٧﴾

เนื่องเพราะเขาคิดว่าเขาพอเพียงแล้ว

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ﴿٨﴾

แท้จริงยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือ การกลับไป

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ﴿٩﴾

เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือ ผู้ที่ขัดขวาง

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿١٠﴾

บ่าวคนหนึ่ง เมื่อเขากำลังละหมาด

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ﴿١١﴾

เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากบ่าวผู้นั้นอยู่บนแนวทางที่ถูกต้อง

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ﴿١٢﴾

หรือใช้ให้ผู้คนมีความยำเกรง

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١٣﴾

เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากเขาปฏิเสธ และผินหลังให้

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿١٤﴾

เขาไม่รู้ดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺ นั้นทรงเห็น

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿١٥﴾

มิใช่เช่นนั้น ถ้าเขายังไม่หยุดยั้ง เราจะจิกเขาที่ขม่อมอย่างแน่นอน

نَاصِيَةٍۢ كَـٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ﴿١٦﴾

ขม่อมที่โกหกที่ประพฤติชั่ว

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ﴿١٧﴾

แล้วให้เขาเรียกที่ประชุมของเขา

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿١٨﴾

เราก็จะเรียกผู้คุมนรก

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ﴿١٩﴾

มิใช่เช่นนั้น เจ้าอย่าได้เชื่อฟังมัน แต่จงสุญูด และเข้า

إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةِ ٱلْقَدْرِ ﴿١﴾

แท้จริงเราได้ประทานอัลกุรอานลงมาในคืนอัลก็อดรฺ

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ ﴿٢﴾

และอะไรเล่าจะทำให้เจ้ารู้ได้ว่าคืนอัลก็อดรฺนั้นคืออะไร

لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ خَيْرٌۭ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍۢ ﴿٣﴾

คืนอัลก็อดรฺนั้นดียิ่งกว่าหนึ่งพันเดือน

تَنَزَّلُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍۢ ﴿٤﴾

บรรดามะลาอิกะฮฺและอัลรูฮฺ (ญิบริล) จะลงมาในคืนนั้น โดยอนุมัติแห่งพระเจ้าของพวกเขาเนื่องจากกิจการ-ทุกสิ่ง

سَلَـٰمٌ هِىَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ ٱلْفَجْرِ ﴿٥﴾

คืนนั้นมีความศานติจนกระทั่งรุ่งอรุณ

لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ ﴿١﴾

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในหมู่อะฮฺลุลกิตาบและพวกบูชาเจว็ดนั้นจะไม่พ้นจาก (หลักศรัทธาของพวกเขา) จนกว่าจะได้มีหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา

رَسُولٌۭ مِّنَ ٱللَّهِ يَتْلُوا۟ صُحُفًۭا مُّطَهَّرَةًۭ ﴿٢﴾

คือร่อซูลคนหนึ่งจากอัลลอฮฺเพื่ออ่านคัมภีร์อันบริสุทธิ์

فِيهَا كُتُبٌۭ قَيِّمَةٌۭ ﴿٣﴾

ในคัมภีร์นั้นมีบัญญัติอันเที่ยงตรง

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ ﴿٤﴾

และบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์ (อะฮฺลุลกิตาบ) นั้น มิได้แตกแยกกัน เว้นแต่หลังจากที่ได้มีหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว

وَمَآ أُمِرُوٓا۟ إِلَّا لِيَعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلْقَيِّمَةِ ﴿٥﴾

และพวกเขามิได้ถูกบัญชาให้กระทำอื่นใดนอกจากเพื่อเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺ เป็นผู้มีเจตนาบริสุทธิ์ในการภักดีต่อพระองค์ เป็นผู้อยู่ในแนวทางที่เที่ยงตรงและดำรงการละหมาด และจ่ายซะกาต และนั่นแหละคือศาสนาอันเที่ยงธรรม

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ فِى نَارِ جَهَنَّمَ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمْ شَرُّ ٱلْبَرِيَّةِ ﴿٦﴾

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในหมู่อะฮฺลุลกิตาบและบูชาเจว็ดนั้นจะอยู่ในนรกญะฮันนัม พวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล ชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นมนุษย์ที่ชั่วช้ายิ่ง

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمْ خَيْرُ ٱلْبَرِيَّةِ ﴿٧﴾

แท้จริง บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย ชนเหล่านั้น พวกเขาเป็นมนุษย์ที่ดียิ่ง

جَزَآؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّـٰتُ عَدْنٍۢ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًۭا ۖ رَّضِىَ ٱللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا۟ عَنْهُ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِىَ رَبَّهُۥ ﴿٨﴾

การตอบแทนของพวกเขา ณ ที่พระเจ้าของพวกเขาคือสวนสวรรค์หลากหลายอันสถาพร ณ เบื้องล่างของมันมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน พวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล อัลลอฮฺทรงปิติต่อพวกเขา และพวกเขาก็ยินดีในพระองค์ นั่นคือสำหรับผู้ที่กลัวเกรงพระเจ้าของพวกเขา

إِذَا زُلْزِلَتِ ٱلْأَرْضُ زِلْزَالَهَا ﴿١﴾

เมื่อแผ่นดินถูกให้ไหวอย่างสั่นสะท้านของมัน

وَأَخْرَجَتِ ٱلْأَرْضُ أَثْقَالَهَا ﴿٢﴾

และเมื่อแผ่นดินได้ระบายของหนักของมันออกมา

وَقَالَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا لَهَا ﴿٣﴾

และมนุษย์จะกล่าวว่า เกิดอะไรขึ้นแก่มันเล่า

يَوْمَئِذٍۢ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا ﴿٤﴾

ในวันนั้นมันจะบอกข่าวคราวของมัน

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَىٰ لَهَا ﴿٥﴾

ว่าแท้จริงพระเจ้าได้มีบัญชาแก่มัน

يَوْمَئِذٍۢ يَصْدُرُ ٱلنَّاسُ أَشْتَاتًۭا لِّيُرَوْا۟ أَعْمَـٰلَهُمْ ﴿٦﴾

ในวันนั้นมนุษย์จะกระจายออกมาเป็นหมู่ ๆ เพื่อพวกเขาจะถูกให้เห็นผลงานของพวกเขา

فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًۭا يَرَهُۥ ﴿٧﴾

ดังนั้นผู้ใดกระทำความดีหนักเท่าละอองธุลี เขาก็จะเห็นมัน

وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍۢ شَرًّۭا يَرَهُۥ ﴿٨﴾

ส่วนผู้ใดกระทำความชั่วหนักเท่าละอองธุลีเขาก็จะเห็นมัน

وَٱلْعَـٰدِيَـٰتِ ضَبْحًۭا ﴿١﴾

ขอสาบานด้วยม้าที่วิ่งหอบฮัก ๆ

فَٱلْمُورِيَـٰتِ قَدْحًۭا ﴿٢﴾

แล้วด้วยม้าที่กลีบเท้าของมันตีกับหินจนเกิดประกายไฟ

فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًۭا ﴿٣﴾

แล้วด้วยม้าที่จู่โจมศัตรูในยามเช้า

فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًۭا ﴿٤﴾

แล้วมันได้ทำให้ฝุ่นตลบฟุ้งในยามนั้น

فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا ﴿٥﴾

แล้วมันได้บุกเข้าไปท่ามกลางหมู่ศัตรูในยามนั้น

إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌۭ ﴿٦﴾

แท้จริงมนุษย์เป็นผู้เนรคุณต่อพระเจ้าของเขา

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌۭ ﴿٧﴾

และแท้จริงเขาได้เป็นพยานต่อการนั้นอย่างแน่นอน

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿٨﴾

และแท้จริงเขามีความหวงแหน เพราะรักในทรัพย์สมบัติ

۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ ﴿٩﴾

เขาไม่รู้ดอกหรือว่า เมื่อสิ่งที่อยู่ในหลุมฝังศพถูกให้ฟื้นขึ้นมา

وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ ﴿١٠﴾

และสิ่งที่อยู่ในหัวอกถูกเผยออก

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّخَبِيرٌۢ ﴿١١﴾

แท้จริงพระเจ้าของพวกเขาในวันนั้น ทรงตระหนักในพวกเขาอย่างแน่นอน

ٱلْقَارِعَةُ ﴿١﴾

อัลกอริอะฮ์

مَا ٱلْقَارِعَةُ ﴿٢﴾

อัลกอริอะฮ์นั้นคืออะไร?

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ ﴿٣﴾

และอะไรที่ทำให้เจ้าได้รู้ว่าอัลกอรีอะฮฺนั้นคืออะไร?

يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ ﴿٤﴾

วันที่มนุษย์จะเป็นเช่นแมลงเม่าที่กระจายว่อน

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ ﴿٥﴾

และบรรดาภูเขาจะเป็นเช่นขนสัตว์ที่ปลิวว่อน

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿٦﴾

ส่วนผู้ที่ตราชูของเขาหนัก

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ﴿٧﴾

เขาก็จะอยู่ในการมีชีวิตที่ผาสุข

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿٨﴾

และส่วนผู้ที่ตราชูของเขาเบา

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌۭ ﴿٩﴾

ที่พำนักของเขาก็คือเหวลึก (ฮาวิยะฮ์)

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ ﴿١٠﴾

และอะไรเล่าที่ทำให้เจ้ารู้ได้ว่าเหวลึกคืออะไร?

نَارٌ حَامِيَةٌۢ ﴿١١﴾

คือไฟอันร้อนแรง

أَلْهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ ﴿١﴾

การสะสมทรัพย์สมบัติเพื่ออวดอ้างได้ทำให้พวกเจ้าเพลิดเพลิน

حَتَّىٰ زُرْتُمُ ٱلْمَقَابِرَ ﴿٢﴾

จนกระทั่งพวกเจ้าได้เข้าไปเยือนหลุมฝังศพ

كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿٣﴾

เปล่าเลย พวกเจ้าจะได้รู้

ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ﴿٤﴾

แล้วก็เปล่าเลย พวกเจ้าจะได้รู้

كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ ٱلْيَقِينِ ﴿٥﴾

มิใช่เช่นนั้น ถ้าพวกเจ้าได้รู้อย่างแท้จริงแล้ว

لَتَرَوُنَّ ٱلْجَحِيمَ ﴿٦﴾

แน่นอน พวกเจ้าจะเห็นไฟที่ลุกโชน

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ ٱلْيَقِينِ ﴿٧﴾

แล้วแน่นอนพวกเจ้าจะได้เห็นมัน ด้วยสายตาที่แน่ชัด

ثُمَّ لَتُسْـَٔلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٨﴾

แล้วในวันนั้นพวกเจ้าจะถูกสอบถามเกี่ยวกับความโปรดปรานที่ได้รับ (ในโลกดุนยา)

وَٱلْعَصْرِ ﴿١﴾

ขอสาบานด้วยกาลเวลา

إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَفِى خُسْرٍ ﴿٢﴾

แท้จริงมนุษย์นั้น อยู่ในการขาดทุน

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْحَقِّ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ ﴿٣﴾

นอกจากบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลาย และตักเตือนกันและกันในสิ่งที่เป็นสัจธรรม และตักเตือนกันและกันให้มีความอดทน

وَيْلٌۭ لِّكُلِّ هُمَزَةٍۢ لُّمَزَةٍ ﴿١﴾

ความหายนะจงประสบแด่ทุกผู้นินทาและผู้ใส่ร้ายผู้อื่น

ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًۭا وَعَدَّدَهُۥ ﴿٢﴾

ซึ่งเขาสะสมทรัพย์สมบัติและหมั่นนับมันอยู่เสมอ

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ ﴿٣﴾

โดยคิดว่าทรัพย์สมบัติของเขานั้นจะทำให้เขาอยู่ได้ตลอดไป

كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ ﴿٤﴾

มิใช่เช่นนั้น แน่นอนเขาจะถูกโยนลงไปในไฟนรก (อัลฮุเฏามะฮฺ)

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ ﴿٥﴾

และอะไรเล่าที่ทำให้เจ้ารู้ได้ว่า ไฟนรก (อัลฮุเฏาะมะฮฺ) นั้นคืออะไร ?

نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ ﴿٦﴾

คือไฟของอัลลอฮฺที่ถูกจุดให้ลุกโชน

ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ ﴿٧﴾

ซึ่งมันจะลุกไหม้เข้าไปในหัวใจ

إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌۭ ﴿٨﴾

แท้จริงมันจะลุกไหม้คลุมบนพวกเขาอย่างมิดชิด

فِى عَمَدٍۢ مُّمَدَّدَةٍۭ ﴿٩﴾

อยู่ในสภาพของเสาสูงชะลูด

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحَـٰبِ ٱلْفِيلِ ﴿١﴾

เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้าได้กระทำกับพวกเจ้าของช้างอย่างไร ?

أَلَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِى تَضْلِيلٍۢ ﴿٢﴾

พระองค์มิได้ทรงทำให้แผนการณ์ของพวกเขาสูญสิ้นดอกหรือ ?

وَأَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْرًا أَبَابِيلَ ﴿٣﴾

และได้ทรงส่งนกเป็นฝูง ๆ ลงมาบนพวกเขา

تَرْمِيهِم بِحِجَارَةٍۢ مِّن سِجِّيلٍۢ ﴿٤﴾

มันได้ขว้างพวกเขาด้วยหินที่ทำด้วยดินแข็ง

فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍۢ مَّأْكُولٍۭ ﴿٥﴾

แล้วพระองค์ทรงทำให้พวกเขาเป็นเช่นใบไม้ที่ถูก (สัตว์) กิน

لِإِيلَـٰفِ قُرَيْشٍ ﴿١﴾

เพื่อให้ความคุ้นเคยแก่ชาวกุเรช

إِۦلَـٰفِهِمْ رِحْلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيْفِ ﴿٢﴾

เพื่อให้ความคุ้นเคยแก่พวกเขาในการเดินทางในฤดูหนาว (ไปเยเมน) และฤดูร้อน (ไปชาม)

فَلْيَعْبُدُوا۟ رَبَّ هَـٰذَا ٱلْبَيْتِ ﴿٣﴾

ดังนั้น จงให้พวกเขาเคารพภักดีพระเจ้าแห่งบ้านหลังนี้เถิด (คืออัลกะอฺบะฮฺ)

ٱلَّذِىٓ أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍۢ وَءَامَنَهُم مِّنْ خَوْفٍۭ ﴿٤﴾

ผู้ทรงให้อาหารแก่พวกเขาให้พ้นจากความหิว และทรงให้ความปลอดภัยแก่พวกเขาให้พ้นจากความหวาดกลัว

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ ﴿١﴾

เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือ ผู้ที่ปฏิเสธการตอบแทน (ในปรโลก)

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِى يَدُعُّ ٱلْيَتِيمَ ﴿٢﴾

นั่นก็คือผู้ที่ขับไล่เด็กกำพร้า

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿٣﴾

และไม่สนับสนุนในการให้อาหารแก่ผู้ขัดสน

فَوَيْلٌۭ لِّلْمُصَلِّينَ ﴿٤﴾

ดังนั้น ความหายนะจงมีแด่บรรดาผู้ทำละหมาด

ٱلَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ﴿٥﴾

ผู้ที่พวกเขาละเลยต่อการละหมาดของพวกเขา

ٱلَّذِينَ هُمْ يُرَآءُونَ ﴿٦﴾

ผู้ที่พวกเขาโอ้อวดกัน

وَيَمْنَعُونَ ٱلْمَاعُونَ ﴿٧﴾

และพวกเขาหวงแหนเครื่องใช้เล็ก ๆ น้อย ๆ (แก่เพื่อนบ้าน)

إِنَّآ أَعْطَيْنَـٰكَ ٱلْكَوْثَرَ ﴿١﴾

แท้จริงเราได้ประทานอัลเกาซัรแก่เจ้าแล้ว

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنْحَرْ ﴿٢﴾

ดังนั้นเจ้าจงละหมาดเพื่อพระเจ้าของเจ้าและจงเชือดสัตว์พลี

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلْأَبْتَرُ ﴿٣﴾

แท้จริงศัตรูของเจ้านั้นเขาเป็นผู้ถูกตัดขาด

قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْكَـٰفِرُونَ ﴿١﴾

จงกล่าวเถิด มุฮัมมัดว่า โอ้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเอ๋ย

لَآ أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ ﴿٢﴾

ฉันจะไม่เคารพภักดีสิ่งที่พวกท่านเคารพภักดีอยู่

وَلَآ أَنتُمْ عَـٰبِدُونَ مَآ أَعْبُدُ ﴿٣﴾

และพวกท่านก็ไม่ใช่เป็นผู้เคารพภักดีพระเจ้าที่ฉันเคารพภักดี

وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٌۭ مَّا عَبَدتُّمْ ﴿٤﴾

และฉันก็มิใช่เป็นผู้เคารพภักดีสิ่งที่พวกท่านเคารพภักดี

وَلَآ أَنتُمْ عَـٰبِدُونَ مَآ أَعْبُدُ ﴿٥﴾

และพวกท่านก็มิใช่เป็นผู้เคารพภักดีพระเจ้าที่ฉันเคารพภักดี

لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِىَ دِينِ ﴿٦﴾

สำหรับพวกท่านก็คือศาสนาของพวกท่าน และสำหรับฉันก็คือศาสนาของฉัน

إِذَا جَآءَ نَصْرُ ٱللَّهِ وَٱلْفَتْحُ ﴿١﴾

เมื่อความช่วยเหลือของอัลลอฮฺ และการพิชิตได้มาถึงแล้ว

وَرَأَيْتَ ٱلنَّاسَ يَدْخُلُونَ فِى دِينِ ٱللَّهِ أَفْوَاجًۭا ﴿٢﴾

และเจ้าได้เห็นประชาชนเข้าในศาสนาของอัลลอฮฺเป็นหมู่ ๆ

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَٱسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابًۢا ﴿٣﴾

ดังนั้นจงแซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระเจ้าของเจ้า และจงขออภัยโทษต่อพระองค์เถิด แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษเสมอ

تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍۢ وَتَبَّ ﴿١﴾

มือทั้งสองของอะบีละฮับจงพินาศ และเขาก็พินาศแล้ว

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ﴿٢﴾

ทรัพย์สมบัติของเขา และสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้นั้นมิได้อำนวยประโยชน์แก่เขาเลย

سَيَصْلَىٰ نَارًۭا ذَاتَ لَهَبٍۢ ﴿٣﴾

เขาจะเข้าไปเผาไหม้ในนรกที่มีไฟลุกโชน

وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ ﴿٤﴾

ทั้งภริยาของเขาด้วย นางเป็นผู้แบกฟืน

فِى جِيدِهَا حَبْلٌۭ مِّن مَّسَدٍۭ ﴿٥﴾

ที่คอของนางมีเชือกถักด้วยใยอินทผลัม

قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾

จงกล่าวเถิด มุฮัมมัด พระองค์คืออัลลอฮฺผู้ทรงเอกะ

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿٢﴾

อัลลอฮฺนั้นทรงเป็นที่พึ่ง

لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ﴿٣﴾

พระองค์ไม่ประสูติ และไม่ทรงถูกประสูติ

وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدٌۢ ﴿٤﴾

และไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนพระองค์

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلْفَلَقِ ﴿١﴾

จงกล่าวเถิด มุฮัมมัด ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าแห่งรุ่งอรุณ

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ﴿٢﴾

ให้พ้นจากความชั่วร้ายที่พระองค์ได้ทรงบันดาลขึ้น

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ﴿٣﴾

และจากความชั่วร้ายแห่งความมืดของเวลากลางคืนเมื่อมันแผ่คลุม

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّـٰثَـٰتِ فِى ٱلْعُقَدِ ﴿٤﴾

และจากความชั่วร้ายของบรรดาผู้เสกเป่าในปมเงื่อน

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ﴿٥﴾

และจากความชั่วร้ายของผู้อิจฉาเมื่อเขาอิจฉา

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ﴿١﴾

จงกล่าวเถิด มุฮัมมัด ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าแห่งมนุษย์ชาติ

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾

พระราชาแห่งมนุษย์ชาติ

إِلَـٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾

พระเป็นเจ้าแห่งมนุษย์ชาติ

مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ ﴿٤﴾

ให้พ้นจากความชั่วร้ายของผู้กระซิบกระซาบที่หลอกล่อ

ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾

ที่กระซิบกระซาบในหัวอกของมนุษย์

مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾

จากหมู่ญินและมนุษย์