خواندن رکوع 471 قرآن

۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿٧٥﴾

نه [چنین است که می‌پندارید]، سوگند به جایگاه‌های [ویژه و فواصل معیّن‌] ستارگان.

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿٧٦﴾

اگر بدانید، آن سوگندی سخت بزرگ است!

إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٧٧﴾

که این [پیام‌] قطعاً قرآنی است ارجمند،

فِى كِتَـٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ﴿٧٨﴾

در کتابی نهفته،

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩﴾

که جز پاک‌شدگان بر آن دست ندارند،

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٨٠﴾

وحیی است از جانب پروردگار جهانیان.

أَفَبِهَـٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿٨١﴾

آیا شما این سخن را سبک [و سست‌] می‌گیرید؟

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾

و تنها نصیب خود را در تکذیب [آن‌] قرار می‌دهید؟

فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ﴿٨٣﴾

پس چرا آنگاه که [جان شما] به گلو می‌رسد،

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ﴿٨٤﴾

و در آن هنگام خود نظاره گرید -

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَـٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿٨٥﴾

و ما به آن [محتضر] از شما نزدیکتریم ولی نمی‌بینید-

فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿٨٦﴾

پس چرا، اگر شما بی‌جزا می‌مانید [و حساب و کتابی در کار نیست‌]،

تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿٨٧﴾

اگر راست می‌گویید، [روح‌] را برنمی‌گردانید؟

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿٨٨﴾

و اما اگر [او] از مقربان باشد،

فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ﴿٨٩﴾

[در] آسایش و راحت و بهشت پر نعمت [خواهد بود].

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿٩٠﴾

و اما اگر از یاران راست باشد،

فَسَلَـٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَـٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿٩١﴾

از یاران راست بر تو سلام باد.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٩٢﴾

و اما اگر از دروغزنان گمراه است،

فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿٩٣﴾

پس با آبی جوشان پذیرایی خواهد شد،

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿٩٤﴾

و [فرجامش‌] درافتادن به جهنم است.

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿٩٥﴾

این است همان حقیقت راست [و] یقین.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿٩٦﴾

پس به نام پروردگار بزرگ خود تسبیح گوی.