Czytać ruku 498 Koranu

نٓ ۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ﴿1﴾

Nun. Na pióro i na to, co oni zapisują!

مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍۢ ﴿2﴾

Ty nie jesteś, z łaski twego Pana, człowiekiem opętanym!

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍۢ ﴿3﴾

Zaprawdę, dla ciebie będzie z pewnością nagroda należyta!

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍۢ ﴿4﴾

Zaprawdę, ty jesteś obdarzony wspaniałym charakterem!

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ﴿5﴾

Zobaczysz niebawem, i oni zobaczą,

بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ ﴿6﴾

Który z was jest doświadczony.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ﴿7﴾

Zaprawdę, twój Pan wie najlepiej, kto zbłądził z Jego drogi; i On zna najlepiej tych, którzy idą drogą prostą.

فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ ﴿8﴾

Nie słuchaj więc tych, którzy obwiniają o kłamstwo!

وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ﴿9﴾

Oni by chcieli, żebyś był łagodny, to i oni byliby łagodni.

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍۢ مَّهِينٍ ﴿10﴾

Nie słuchaj więc: żadnego skorego do przysięgi, nędznego;

هَمَّازٍۢ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍۢ ﴿11﴾

Potwarcy, szerzącego kalumnie;

مَّنَّاعٍۢ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾

Tego, który przeszkadza dobru; napastnika, grzesznika;

عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ﴿13﴾

Grubianina, i do tego intruza,

أَن كَانَ ذَا مَالٍۢ وَبَنِينَ ﴿14﴾

Nawet gdy on posiada majątek i synów!

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿15﴾

Kiedy mu są recytowane Nasze znaki, on mówi: "To są baśnie dawnych przodków!"

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ ﴿16﴾

My napiętnujemy go na ryju!

إِنَّا بَلَوْنَـٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ ﴿17﴾

Oto doświadczyliśmy ich tak, jak doświadczyliśmy właścicieli ogrodu, kiedy przysięgali, iż z pewnością zbiorą plony rano,

وَلَا يَسْتَثْنُونَ ﴿18﴾

A nie uczynili żadnego zastrzeżenia.

فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌۭ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴿19﴾

Wtedy nawiedziło go nieszczęście od twego Pana, podczas gdy oni spali,

فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ ﴿20﴾

I rankiem był on całkowicie ścięty.

فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ ﴿21﴾

Oni zaś wzywali się wzajemnie rankiem:

أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰرِمِينَ ﴿22﴾

"Chodźcież na wasze pole wcześnie, jeśli się zabieracie do ścinania!"

فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَـٰفَتُونَ ﴿23﴾

I wyruszyli w drogę, rozmawiając cicho między sobą:

أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌۭ ﴿24﴾

"Żeby żaden biedak nie wszedł tu dziś, wbrew waszej woli."

وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍۢ قَـٰدِرِينَ ﴿25﴾

I poszli rankiem, zdecydowani co do celu wyznaczonego.

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ ﴿26﴾

Kiedy więc go zobaczyli, powiedzieli: "Doprawdy zbłądziliśmy!

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿27﴾

Wcale nie zostaliśmy wszystkiego pozbawieni!"

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ﴿28﴾

Najbardziej umiarkowany z nich powiedział: "Czyż wam nie mówiłem? Dlaczego nie głosicie chwały Boga?"

قَالُوا۟ سُبْحَـٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ﴿29﴾

Powiedzieli: "Chwała niech będzie naszemu Panu! Zaprawdę, byliśmy niesprawiedliwi!"

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَلَـٰوَمُونَ ﴿30﴾

Wtedy oni zwrócili się jeden do drugiego, ganiąc się wzajemnie.

قَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَـٰغِينَ ﴿31﴾

Mówili: "Biada nam! Zaprawdę, byliśmy buntownikami!

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًۭا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ﴿32﴾

Lecz, być może, nasz Pan da nam w zamian coś lepszego od niego. Zaprawdę, my do naszego Pana kierujemy nasze pragnienia!"

كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْـَٔاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿33﴾

Taka jest kara! Lecz kara życia ostatecznego jest większa. O, gdybyście wiedzieli!