Strona główna > Modlitwa za Proroka > Jak modlić się za Proroka
Sam Prorok nauczył swoją wspólnotę formuły, którą należy wypowiadać. Gdy Towarzysze powiedzieli mu: „Wiemy, jak Cię pozdrowić; ale jak mamy się modlić za Ciebie?”, podyktował im formułę znaną odtąd jako salat ibrahimijja, ponieważ prosi w niej Allaha, aby błogosławił Prorokowi Muhammadowi (sallallahu alajhi wasallam) i go pozdrowił, tak jak uczynił to dla Ibrahima (Abrahama).
Na tej stronie
Zaktualizowano 05 października 2026 o 13h13
📖 4 min czytaniaNajkrótsza forma spełniająca ogólny nakaz to:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ
Allahumma salli ala Muhammad: „Panie, błogosław Muhammadowi”. Często uzupełnia się ją o wa sallim („i pozdrowij go”). Właśnie w tej krótkiej formie teksty zapowiadają nagrodę dziesięciu modlitw (Muslim, 408).
Ka'b ibn Udzra przekazuje: Prorok wyszedł do nich, a oni powiedzieli: „Wiemy już, jak Cię pozdrowić (salam); a jak mamy się modlić za Ciebie?”. On odpowiedział:
Powiedzcie: „Panie, błogosław Muhammadowi i rodzinie Muhammada, tak jak błogosławiłeś rodzinie Ibrahima; i pobłogosław Muhammadowi i rodzinie Muhammada, tak jak pobłogosławiłeś rodzinie Ibrahima, zaprawdę Ty jesteś Godny chwały, Chwalebny.”
Muslim w swoim Sahihu (406); to samo znaczenie w al-Buchari i Muslimie według Abu Humajda as-Sa'idiego (405)
Arabski tekst pełnej formuły:
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ. اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ، كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ
Wymowa polska: Allahumma salli ala Muhammadin wa ala ali Muhammad, kama sallajta ala ali Ibrahim, innaka Hamidun Madżid. Allahumma barik ala Muhammadin wa ala ali Muhammad, kama barakta ala ali Ibrahim, innaka Hamidun Madżid.
Wersja przekazana przez Muslima (405) dodaje na końcu: wa as-salamu kama qad alimtum („a salam: wiecie już, jak go wypowiedzieć”), ponieważ Prorok nauczył już wcześniej salamu taszahhudu. Jest przekazywana według al-Buchari i Muslima w Rijad as-Salihin (1405, 1406).
Towarzysze przekazywali formułę z niewielkimi różnicami, wszystkie autentyczne:
Te warianty pokazują, że istotą jest proszenie Allaha, aby błogosławił Muhammadowi (sallallahu alajhi wasallam) i jego rodzinie, tak jak uczynił to dla Ibrahima i jego rodziny; wszystkie szczegółowe sformułowania są ważne.
Stałym miejscem tej modlitwy jest taszahhud. Uczeni są jednomyślni co do jej dopuszczalności w taszahhudzie; rozbieżność dotyczy jej rangi: asz-Szafi'i uważa ją za obowiązkową (wadżib) w ostatnim siedzeniu, podczas gdy hanafici, malikici i Ahmad w jednej z relacji uważają ją za sunnę modlitwy, a nie obowiązek; ich dowodem jest to, że hadis nauczający taszahhudu mówi „wtedy będziesz dopełnił swoją modlitwę” bez czynienia salatu ibrahimijji warunkiem ważności (przekazany przez Abu Dawuda, 968, i Ahmada, 4006). W obu przypadkach odmawia się jej po drugiej części taszahhudu, przed końcowym salamem. Zobacz stronę taszahhud dla pełnego tekstu.
Poza taszahhudem formułę wypowiada się po azanie (z prośbą o Wasilę), w piątek obficie oraz na początku i na końcu próśb (dua). Prorok przekazał Fudali ibn Ubajd:
Gdy ktoś z was prosi, niech zacznie od wysławiania swojego Pana i składania Mu pochwał, potem niech pomodli się za Proroka, a następnie niech prosi, jak chce.
Abu Dawud (1481) i at-Tirmizi, który ocenia go jako „hasan sahih”; Rijad as-Salihin (1404)
Szczegóły dotyczące momentów i ich dowodów znajdują się na naszej stronie kiedy modlić się za Proroka.
Czytaj też
„Allahumma salli ala Muhammadin wa ala ali Muhammad, kama sallajta ala ali Ibrahim, innaka Hamidun Madżid; Allahumma barik ala Muhammadin wa ala ali Muhammad, kama barakta ala ali Ibrahim, innaka Hamidun Madżid”. Nauczona przez Proroka Ka'ba ibn Udzry, przekazana przez Muslima (406).
Prośba (dua) poza modlitwą może być formułowana po polsku („Panie, błogosław Muhammadowi i pobłogosław mu”); w taszahhudzie formułę uczy się po arabsku, podobnie jak pozostałych części modlitwy rytualnej.
asz-Szafi'i uważa ją za obowiązkową (wadżib) w ostatnim taszahhudzie; hanafici, malikici i Ahmad w jednej z relacji czynią z niej sunnę. Jednomyślni co do jej dopuszczalności, rozbieżni co do jej rangi.
Powtarza się wezwanie, potem pomodli się za Proroka, a następnie prosi o Wasilę: „kto poprosi za Mną o Wasilę, otrzyma moje wstawiennictwo” (Muslim, 384).