Strona główna > Modlitwa za Proroka > Kiedy modlić się za Proroka
Modlitwa za Proroka to zikr na każdą porę: każde wspomnienie jego imienia wzywa do niej. Niektóre momenty mają dodatkowo precyzyjne oparcie w tekstach; oto one, hadis po hadisie.
Na tej stronie
Zaktualizowano 05 października 2026 o 13h13
📖 4 min czytaniaTo podstawowa zasada: gdy Prorok jest wymieniany, odpowiada się „sallallahu alajhi wasallam”. Autentyczne teksty czynią z niej znak szczodrego serca: „Skąpcem jest ten, przy którym wspomniane jest moje imię, a on się za Mnie nie pomodli” (at-Tirmizi, hasan sahih; Muslim przekazuje to samo znaczenie). Z kolei tradycja przekazuje, że Allah oddaje Prorokowi jego duszę, aby odpowiadał na pozdrowienie każdego: „Nie ma takiego, kto by pozdrowił, a Allah by nie przywrócił mojej duszy, żebym odpowiedział mu pozdrowieniem” (Abu Dawud, łańcuch autentyczny).
W innym rejestrze Prorok powiedział: „Kto usiądzie na miejscu, w którym nie wspomni Allaha, dozna z Jego strony żalu, i kto położy się w łóżku, w którym Go nie wspomni, dozna z Jego strony żalu” (Abu Dawud, 4856): zgromadzenia, w których wspomina się Allaha i Jego Proroka, są chronione przed żalem, a modlitwa za Proroka jest ich najlepszym zakończeniem.
„Gdy usłyszycie wezwanie, powiedzcie to, co mówi muezzin, potem pomódlcie się za Mnie: ktokolwiek pomodli się za Mnie raz, Allah pomodli się za niego dziesięć razy. Potem poproście Allaha o Wasilę (najwyższy stopień w Raju): to stopień, który przysługuje tylko jednemu słudze Allaha, i mam nadzieję, że będę nim ja. Kto poprosi za Mną o Wasilę, otrzyma moje wstawiennictwo.”
Muslim w swoim Sahihu (384); ten sam tekst w Abu Dawud (523) i Rijad as-Salihin (1037)
Juryskonci są jednomyślni: modlitwa za Proroka po azanie jest zalecana (mashru'a), bez odnotowanej rozbieżności w zbiorach; tzw. tathwib („modlitwa jest lepsza niż sen”) jest natomiast właściwy tylko azanowi modlitwy porannej (fajr).
Modlitwa za Proroka ma swoje stałe miejsce w taszahhudzie, przed końcowym salamem. Wszyscy uceni ustanawiają jej dopuszczalność; co do rangi, asz-Szafi'i uważa ją za obowiązkową w ostatnim siedzeniu, podczas gdy hanafici, malikici i Ahmad w jednej z relacji czynią z niej sunnę. Nauczaną formułą jest salat ibrahimijja: zobacz jak modlić się za Proroka oraz stronę taszahhud.
„Mnóżcie modlitwę za Mnie w dzień piątku i w noc piątkową; ktokolwiek pomodli się za Mnie raz, Allah pomodli się za niego dziesięć razy.”
al-Bajchaki w as-Sunan al-Kubra (5994)
Piątek to dzień, w którym „modlitwa wspólnoty jest przedstawiana Prorokowi” (Abu Dawud, 1047, łańcuch uznany za autentyczny przez an-Nawawiego): ten, kto tego dnia najczęściej pomodli się za niego, będzie mu najbliższy rangą (to samo znaczenie u al-Bajchakiego, 5995). at-Tirmizi (488) przypomina także, że jest to „najlepszy dzień, w jaki wzeszło słońce”.
„Prośba pozostaje zawieszona między niebem a ziemią i nic z tego, co zawiera, nie wznosi się, dopóki nie pomodlisz się za swojego Proroka.”
at-Tirmizi (486), według Umara ibn al-Chattaba
I Prorok nauczył Fudalę ibn Ubajd: „Gdy ktoś z was prosi, niech zacznie od wysławiania swojego Pana, potem niech pomodli się za Proroka, a potem niech prosi, jak chce” (Abu Dawud i at-Tirmizi, „hasan sahih”). Najpierw chwała, potem modlitwa za Proroka, na końcu prośba: to porządek, dzięki któremu dua się wznosi.
Czytaj też
Tak, to podstawowa zasada ustalona przez teksty; hadisy czynią z pominięcia znak skąpstwa serca i zapowiadają dziesięć modlitw Allaha za jedną.
Powtarza się zdania wezwania, potem pomodli się za Proroka, a następnie prosi o Wasilę: kto prosi o nią dla Proroka, otrzymuje jego wstawiennictwo (Muslim, 384).
Jest w piątek silnie zalecana (dniem i nocą), nie obowiązkiem prawnym; mnożenie jej nakazują hadisy, a modlitwa wspólnoty jest w piątek przedstawiana Prorokowi (Abu Dawud, 1047).
Nie: „wasza modlitwa dociera do mnie, gdziekolwiek jesteście” (Abu Dawud, łańcuch autentyczny); Prorok zakazał też czynienia z jego grobu święta.