Lexo faqen 596 të Kuranit

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ﴿15﴾

Që aty nuk hyn tjëtërkush, pos atij që është më i prishuri.

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿16﴾

I cili përgënjeshtroi dhe u zmbraps.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ﴿17﴾

Ndërsa ai që është më i devotshëm do të jetë larg tij.

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿18﴾

Ai që e jep pasurinë e vet e pastrohet,

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ﴿19﴾

E jo për ta shpërblyer ndokë që i ka bërë mirë më parë.

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿20﴾

Por vetëm për të fituar kënaqësinë e Zotit të vet, më të lartit,

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ﴿21﴾

Për Zotin, ai do të gëzojë atë kënaqësi!

وَٱلضُّحَىٰ ﴿1﴾

Pasha paraditën!

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿2﴾

Pasha natën kur shtrinë errësirën!

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿3﴾

Zoti yt nuk të ka lënë, as nuk të ka përbuzur.

وَلَلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ﴿4﴾

Dhe se bota e ardhshme është shumë më e mirë për ty se e para.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ﴿5﴾

E Zoti yt do të jepë ty, e ti do të kënaqesh.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ﴿6﴾

A nuk të gjeti ty jetim, e Ai të bëri vend (të dha përkrahje).

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ﴿7﴾

Dhe të gjeti të paudhëzuar e Ai të udhëzojë.

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ﴿8﴾

dhe të gjeti të varfër, e Ai të begatoi.

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿9﴾

Pra, mos e përul jetimin!

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿10﴾

As lypësin mos e përzë!

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿11﴾

E me të mirat që të dha Zoti yt, trego (udhëzo njerëz)!

أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ ﴿1﴾

A nuk ta hapëm ne gjoksin tënd?

وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ ﴿2﴾

Dhe Ne hoqëm prej teje barrën tënde,

ٱلَّذِىٓ أَنقَضَ ظَهْرَكَ ﴿3﴾

E cila shtypte shpinën tënde.

وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ ﴿4﴾

Dhe Ne, ta ngritëm lartë famën tënde?

فَإِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًا ﴿5﴾

E, pa dyshim se pas vështirësisë është lehtësimi.

إِنَّ مَعَ ٱلْعُسْرِ يُسْرًۭا ﴿6﴾

Vërtet, pas vështirësisë vjen lehtësimi.

فَإِذَا فَرَغْتَ فَٱنصَبْ ﴿7﴾

E kur ta kryesh (obligimin), atëbotë mundohu me adhurim (All-llahut).

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرْغَب ﴿8﴾

Dhe, vetëm te Zoti yt përqëndro synimin!