Quranın 59 Hizbini Oxumaq

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿١﴾

(Bu müşriklər) bir-birindən nə haqqında soruşurlar?

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٢﴾

Böyük bir xəbər (qiyamət günü) haqqında!

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿٣﴾

Elə bir xəbər ki, onun barəsində ixtilafdadırlar.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٤﴾

Xeyr, onlar (qiyamətin haqq olduğunu) mütləq biləcəklər!

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٥﴾

Bir də (deyirəm) xeyr, onlar (qiyamətin haqq olduğunu) mütləq biləcəklər!

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًۭا ﴿٦﴾

Məgər Biz yeri döşək etmədikmi?!

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ﴿٧﴾

Dağları da dirək?!

وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ﴿٨﴾

Biz sizləri (erkək və dişi olmaqla) cüt-cüt yaratdıq.

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ﴿٩﴾

Yuxunuzu da istirahət etdik.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ﴿١٠﴾

Biz gecəni (hər şeyi bürüyən) örtük etdik.

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ﴿١١﴾

Gündüzü isə dolanışlıq (ruzi qazanmaq) vaxtı etdik.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ﴿١٢﴾

Üstünüzdə yeddi (qat) möhkəm (göy) qurduq.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ﴿١٣﴾

Sizin üçün çox parlaq bir çıxar (günəş) yaratdıq.

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ﴿١٤﴾

(Küləklərin sıxdığı) buludlardan şırıl-şırıl tökülən yağmur endirdik ki,

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ﴿١٥﴾

Onunla dən və bitki yetişdirək,

وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا ﴿١٦﴾

Eləcə də (ağacları bir-birinə) sarmaşan bağlar.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًۭا ﴿١٧﴾

Həqiqətən, (haqla batili) ayırd etmə günü (əzəldən müəyyən edilmiş) bir vaxtdır!

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ﴿١٨﴾

Sur çalınacağı gün (qəbirlərinizdən çıxıb) dəstə-dəstə (məhşərə) gələcəksiniz.

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ﴿١٩﴾

(O gün) göy qapı-qapı (mələklərin yerə enməsi üçün göydə yarıqlar) açılacaqdır.

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿٢٠﴾

Dağlar yerindən qopardılıb (havada toz kimi uçaraq) ilğıma dönəcəkdir.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ﴿٢١﴾

Həqiqətən, Cəhənnəm (mələklərin hazır durub kafirləri gözlədiyi) pusqudur!

لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابًۭا ﴿٢٢﴾

O, azğınların məskənidir.

لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ﴿٢٣﴾

Onlar orada sonsuz müddət qalacaqlar.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾

Onlar orada nə bir sərinlik (görəcək), nə də içməyə bir şey tapacaqlar;

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ﴿٢٥﴾

Qaynar sudan və irindən başqa!-

جَزَآءًۭ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾

(Dünyadakı əmələrinə) uyğun cəza olaraq.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ﴿٢٧﴾

Çünki onlar haqq-hesab çəkiləcəyinə ümid bəsləmirdilər (qiyamət gününə inanmır, onun əzabından qorxmurdular).

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كِذَّابًۭا ﴿٢٨﴾

Ayələrimizi də elə hey təkzib edirdilər.

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًۭا ﴿٢٩﴾

Biz hər şeyi (bir-bir) sayıb (lövhi-məhfuzda) yazmışıq (və ya: əməl dəftərində yazıb təsbit etmişik).

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾

İndi (ey kafirlər!) dadın əzabı. Biz sizə əzabdan başqa bir şey artırmayacağıq!

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿٣١﴾

Həqiqətən, müttəqilərin nicat yeri (Cənnət),

حَدَآئِقَ وَأَعْنَـٰبًۭا ﴿٣٢﴾

Bağçalar və üzüm bağları,

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ﴿٣٣﴾

Sinələri yenicə qabarmış (dolmuş, tumurcuqlanmış, gözəllikdə və məlahətdə bir-birinə bənzər) həmyaşıd qızlar.

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ﴿٣٤﴾

(Cənnət şərabı ilə) dolu qədəhlər gözləyir!

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ﴿٣٥﴾

Onlar orada (Cənnətdə) nə boş söz, nə də yalan eşidəcəklər.

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ﴿٣٦﴾

(Bu, müttəqilərə) Rəbbindən olan mükafat, artıqlaması ilə verilən bəxşişdir -

رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ﴿٣٧﴾

Göylərin, yerin və onların arasındakıların Rəhman olan Rəbbindən (göndərilən bəxşişdir). Onlar (məxluqat) Onun hüzurunda heç bir söz deməyə qadir olmazlar!

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ﴿٣٨﴾

Ruhun (Cəbrailin) və mələklərin səf-səf duracağı gün Rəhmanın izin verdiyi kimsələrdən başqa heç kəs danışmayacaq, danışan da doğrunu deyəcəkdir!

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿٣٩﴾

Bu, haqq olan gündür. Kim dilərsə, (iman gətirib ibadət və itaət etməklə) Rəbbinə tərəf qayıdan bir yol tutar!

إِنَّآ أَنذَرْنَـٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ﴿٤٠﴾

Həqiqətən, Biz sizi yaxın bir əzabla (qiyamət gününün əzabı ilə) qorxutduq. O gün insan öz əlləri ilə etdiyi (yaxşı, pis) əməlləri görəcək, kafir isə: “Kaş (bu əzabı görməmək üçün) torpaq olaydım!” – deyəcəkdir.

وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًۭا ﴿١﴾

And olsun (kafirlərin canını) zorla alanlara;

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًۭا ﴿٢﴾

And olsun (mö’minlərin canını) rahatlıqla alanlara;

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًۭا ﴿٣﴾

And olsun sür’ətlə üzənlərə;

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًۭا ﴿٤﴾

And olsun (bir-birini) ötdükcə ötənlərə;

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ﴿٥﴾

And olsun işə əncam çəkənlərə (Allahın əmri ilə dünyanın işlərini idarə edən mələklərə ki, qiyamət haqdır və siz qiyamət günü dirilib haqq-hesab üçün Allahın hüzurunda duracaqsınız)!

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

O gün sarsılan sarsılacaq (surun birinci üfürülməsi ilə yer, göy lərzəyə gələcək),

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

Onun ardınca bir sarsıntı da olacaqdır! (Sur ikinci dəfə üfürüləcəkdir. İsrafil suru birinci dəfə çaldıqda hər şey məhv olacaq, ikinci dəfə çaldıqda isə hamı diriləcəkdir. Bunların arası dünya vaxtı ilə müqayisədə qırx il çəkəcəkdir).

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

O gün ürəklər qorxub titrəyəcək,

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌۭ ﴿٩﴾

Gözləri (o ürəklərin sahib olduğu gözlər dəhşətdən) zəlilcəsinə yerə dikiləcəkdir.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

(Qiyaməti inkar edən kafirlər dünyada istehza ilə) deyirlər: “Doğrudanmı biz (öləndən sonra dirilib) əvvəlki vəziyyətimizə qaytarılacağıq?!

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ﴿١١﴾

Özü də çürümüş sümüklər olduğumuz zamanmı?!”

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ﴿١٢﴾

Onlar deyirlər: “Elə isə bu ziyanlı dönüşdür (çünki onun arxasında şiddətli bir əzab durur).

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿١٣﴾

(Ey kafirlər! Bu, Allah üçün çətin deyildir). Doğrudan da, o (surun axırıncı dəfə çalınması) ancaq tək bir dəhşətli səsdir (nə’rədir)!

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

Onlar dərhal (qəbirlərindən çıxıb) dümdüz bir yerdə olacaqlar!

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾

(Ya Peyğəmbər!) Musanın hekayəti (söhbəti) sənə gəlib çatdımı?

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

O zaman ki, Rəbbi ona müqəddəs Tuva vadisində belə xitab etdi:

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

“Fir’onun yanına get. Çünki o, (allahlıq iddiasına düşməklə, xalqa zülm etməklə) çox azmışdır (həddini aşmışdır).

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

Və de: “(Günahlardan) təmizlənmək istəyirsənmi?

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿١٩﴾

Səni Rəbbinə tərəf gətirimmi ki, (Ondan) qorxasan?”

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٢٠﴾

(Musa gəlib Allahın buyuruğunu Fir’ona ərz elədi) və ona (özünün həqiqi peyğəmbər olmasına dəlalət edən) ən böyük mö’cüzəni (əsanın dönüb əjdaha olmasını) göstərdi.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

Lakin (Fir’on Musanı) təkzib edib (ona) asi oldu.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿٢٢﴾

Sonra geri dönüb (özünə buyurulanlardan üz döndərərək fitnə-fəsad törətməyə, Musaya qarşı tədbir tökməyə) tələsdi.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

Və (ə’yan-əşrafını, bütün təbəələrini) toplayıb (onlara) belə xitab etdi:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٤﴾

“Həqiqətən, mən sizin ən uca Rəbbinizəm!”

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾

Allah da onu axirət və dünya əzabına giriftar etdi. (Yaxud: Allah ona axırıncı və əvvəlinci sözlərinin cəzasını verdi).

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿٢٦﴾

Şübhəsiz ki, bunda (Allahdan) qorxan kimsələr üçün ibrət dərsi vardır.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾

(Ey kafirlər!) Sizi yaratmaq çətindir, yoxsa göyü ki (Allah) onu yaratdı;

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾

Qübbəsini ucaltdı, düzəldib nizama saldı;

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾

Gecəsini qaranlıq, gündüzünü işıqlı etdi?!

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾

Bundan sonra da yeri döşəyib (yayıb) düzəltdi (üstündə gəzmək və yaşamaq üçün onu yararlı hala saldı).

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿٣١﴾

Ondan suyunu və otlağını çıxartdı.

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿٣٢﴾

(Orada) dağları yerləşdirdi.

مَتَـٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ﴿٣٣﴾

(Bütün bunlar) sizin və heyvanlarınızın istifadəsi üçündür.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٣٤﴾

O böyük bəla (qiyamət) gələndə,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾

O gün insan nələr etdiyini (dünyadakı bütün yaxşı, pis əməllərini) yadına salacaqdır.

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾

Cəhənnəm də hər görənə görünəcəkdir.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾

Kim (dünyada) azğınlıq etmişsə,

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿٣٨﴾

Dünyanı (axirətdən) üstün tutmuşsa,

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٣٩﴾

Şübhəsiz ki, onun məskəni Cəhənnəmdir!

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿٤٠﴾

Amma kim (qiyamət günü) Rəbbinin hüzurunda durmaqdan qorxmuş və nəfsinə istəyini (şəfvəti) qadağan etmişsə,

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٤١﴾

Həqiqətən, onun yurdu Cənnətdir!

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿٤٢﴾

(Ya Peyğəmbər! Müşriklər) səndən o saatın nə vaxt gələcəyi (qiyamətin nə vaxt qopacağı) barəsində soruşarlar.

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾

Sən onu (onun vaxtını) nə bilirsən?!

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾

Onu sonuna qədər (bütün təfərrüatı ilə) bilmək ancaq sənin Rəbbinə məxsusdur.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿٤٥﴾

Sən ancaq ondan (qiyamətdən) xəbərdar edib çəkindirənsən!

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾

Onu (qiyaməti) gördükləri gün (dünyada və ya qəbir evində) yalnız bir axşam, yaxud bir səhər qaldıqlarını sanacaqlar!

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١﴾

(Peyğəmbər) qaşqabağını töküb üzünü çevirdi.

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿٢﴾

Yanına korun (Abdullah ibn Ümmi-Məktumun) gəlməsindən dolayı.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿٣﴾

Nə bilirsən, bəlkə də, o (səndən islama dair soruşub öyrənəcəkləri ilə) təmizlənəcəkdir!

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿٤﴾

Yaxud öyüd dinləyəcək və bu öyüd ona fayda verəcəkdir!

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿٥﴾

(Var dövlətinə güvənib sənin öyüd-nəsihətinə qulaq asmağa) ehtiyac hiss etməyənə (dövlətliyə) gəldikdə,

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿٦﴾

Sən üzünü ona tərəf çevirirsən (onun sözünə qulaq asırsan).

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿٧﴾

Onun (küfrdən) təmizlənməsindən sənə nə?!

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿٨﴾

Yüyürə-yüyürə sənin yanına gələn

وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿٩﴾

Və (Allahdan) qorxan kimsəyə gəldikdə isə,

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿١٠﴾

Sən ondan üz çevirirsən!

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿١١﴾

Xeyr! (Belə yaramaz, bir daha belə etmə). Həqiqətən, bu (ayələr) bir öyüd-nəsihətdir.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾

Kim istəsə, ondan öyüd alar.

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿١٣﴾

(Bu Qur’an Allah dərgahında) çox möhtərəm (mö’təbər) səhifələrdə -

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿١٤﴾

(Qədir-qiyməti) yüksək (şanı uca), tərtəmiz səhifələrdədir (Şeytan onlara toxuna bilməz).

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿١٥﴾

(O, Allahla peyğəmbərlər arasında olan) elçi mələklərin əlləri ilə (lövhi-məhfuzdan köçürülür, yaxud o, elçi mələklərə e’tibar edilmişdir).

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿١٦﴾

(O mələklər ki, Allahın yanında) çox möhtərəm, (Allaha) çox müt’idirlər.

قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿١٧﴾

Ölsün (kafir) insan! O nə nankordur!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿١٨﴾

(Bu təkəbbür onda hardandır? Allah) onu hansı şeydən yaratdı?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿١٩﴾

(Allah onu bir qətrə dəyərsiz) nütfədən yaratdı, ona biçim verdi.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿٢٠﴾

Sonra onun üçün (ana bətnindən çıxış) yolunu asanlaşdırdı.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿٢١﴾

Sonra onu öldürüb qəbrə qoydu.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿٢٢﴾

Sonra da istədiyi vaxt onu dirildəcəkdir.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿٢٣﴾

Xeyr, (insan Allahın) ona buyurduğunu hələ yerinə yetirməmişdir.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾

İnsan hələ bir yeməyinə baxsın! (Görsün ki, ona necə ruzi verdik).

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿٢٥﴾

Həqiqətən, Biz yağışı bol yağdırdıq.

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿٢٦﴾

Sonra yeri gözəl yaratdıq (yaxşı yardıq),

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿٢٧﴾

Belə ki, orada dən (dənli bitkilər) göyərtdik;

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿٢٨﴾

Üzüm və yonca;

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿٢٩﴾

Zeytun və xurma (bağları);

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿٣٠﴾

(Ağacları bir-birinə) sarmaşan bağçalar;

وَفَـٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿٣١﴾

(Növbənöv) meyvələr və ot (ələf) yetişdirdik.

مَّتَـٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ﴿٣٢﴾

(Bütün bunlar) sizin və heyvanlarınızın istifadəsi üçündür!

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾

Nəhayət, qulaqları kar edən (o dəhşətli səs) gələndə (İsrafil surunu çalanda);

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾

O gün insan qaçacaq öz qardaşından;

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾

Anasından, atasından;

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾

Zövcəsindən və oğullarından!

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿٣٧﴾

O gün onlardan hər birinin istənilən qədər işi olacaqdır! (Hər kəs öz hayında olacaq, heç kəs heç kəsin halından xəbər tutmayacaqdır).

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿٣٨﴾

O gün bir çox üzlər parlayacaq,

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿٣٩﴾

Güləcək, sevinəcəkdir.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿٤٠﴾

O gün bir çox üzlərə isə toz-torpaq qonacaq,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾

Onları zülmət (yaxud his) bürüyəcəkdir.

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾

Onlar (pis əməllərə uyan) kafirlər, pozğunlardır!

إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿١﴾

Günəş (əmmamə kimi) sarınıb büküləcəyi (sönəcəyi) zaman;

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿٢﴾

Ulduzlar (göydən qopub yağış dənələri kimi yerə) səpələnəcəyi zaman;

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿٣﴾

Dağlar yerindən qopardılacağı (toz kimi havada uçacağı) zaman;

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿٤﴾

(Bədəvi ərəblərin çox əziz tutduğu) boğaz dəvələr başlı-başına buraxılacağı zaman;

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿٥﴾

Vəhşi heyvanlar (bir-birindən qisas almaq üçün) bir yerə toplanacağı zaman;

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿٦﴾

Dənizlər od tutub yanacağı (və ya dolub daşacağı) zaman;

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿٧﴾

Ruhlar (bədənlərə) qovuşacağı zaman;

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿٨﴾

Diri-diri torpağa gömülən körpə qızdan:

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿٩﴾

“Axı o hansı günaha görə öldürüldü?”; soruşulacağı zaman;

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿١٠﴾

Əməl dəftərləri açılacağı zaman;

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿١١﴾

Göy (yerindən) qopardılacağı (və ya büküləcəyi) zaman;

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿١٢﴾

Cəhənnəm alovlandırılacağı zaman;

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿١٣﴾

Və Cənnət (mö’minlərə) yaxınlaşdırılacağı zaman;

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿١٤﴾

Hər kəs (dünyada bugünkü günə özü üçün yaxşı, pis) nə hazır etdiyini biləcəkdir!

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿١٥﴾

And içirəm (gecə) yanıb (gündüz) sönən ulduzlara;

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿١٦﴾

(Günəşlə, ayla) seyr edib (onlar batdığı zaman) gizlənən səyyarələrə (Zühələ, Müştəriyə, Mərrixə, Zöhrəyə və Ütaridə);

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿١٧﴾

Qaralmaqda olan gecəyə (yaxud: qaralmaqda və çəkilməkdə olan gecəyə)

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾

Və sökülməkdə olan dan yerinə ki,

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿١٩﴾

Bu (Qur’an Allah dərgahında) çox möhtərəm olan bir elçinin (Cəbrailin) gətirdiyi kəlamdır.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿٢٠﴾

(Elə bir elçi ki) çox qüvvətlidir; ərşin sahibi (Allah) yanında çox hörmətlidir (izzətlidir).

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿٢١﴾

(Elə bir elçi ki, mələklər arasında) itaət ediləndir, həm də (Allah yanında vəhyə) e’tibarlı müvəkkildir.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿٢٢﴾

(Ey Məkkə əhli!) Həqiqətən, sizin dostunuz (müşriklərin dediyi kimi) divanə deyildir!

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢٣﴾

And olsun ki, (Peyğəmbər!) onu (Cəbraili) açıq (ən uca) üfüqdə gördü.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿٢٤﴾

O, qeyb (vəhyi olduğu kimi təbliğ etmək və sizə öyrətmək) barəsində xəsis deyildir.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَـٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿٢٥﴾

O (Qur’an) da məl’un (Allahın rəhmətindən qovulmuş) Şeytanın sözü deyildir.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿٢٦﴾

Elə isə (siz ondan üz döndərib) hara gedirsiniz?

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٧﴾

O, aləmlər (bütün insanlar və cinlər) üçün ancaq bir öyüd-nəsihətdir.

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿٢٨﴾

Eləcə də sizdən doğru-düz (yolda) olmaq istəyənlər üçün.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٩﴾

(Onu da bilin ki) aləmlərin Rəbbi olan Allah istəməsə, siz (bunu) istəyə bilməzsiniz! (Yalnız Allah istəsə, istəyə bilərsiniz. Siz insanlar həmişə Allahın qüdrəti, hökmü və iradəsi altındasınız. O sizi bir şeyi istəməyincə siz onu özünüzə istəyə bilməzsiniz. Ona görə də hər işdə Allaha təvəkkül edin!)

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ﴿١﴾

Göy parçalanacağı zaman;

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ﴿٢﴾

Ulduzlar dağılıb səpələnəcəyi zaman;

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿٣﴾

Dənizlər (qaynayıb bir-birinə) qarışacağı zaman;

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿٤﴾

Qəbirlər çevriləcəyi (qəbirlərin altı üstünə çevrilib ölülər oradan çıxacağı) zaman;

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿٥﴾

Hər kəs (dünyada) nə etdiyini və (özündən sonra) nə qoyub getdiyini (dünyada nəyi edib, nəyi etmədiyini, bütün yaxşı və pis əməllərini, günahını, savabını) biləcəkdir!

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ﴿٦﴾

Ey (kafir) insan! Səni kərim olan Rəbbinə qarşı aldadan (və ya: məğrur edən) nədir?

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾

O Rəbbin ki, səni (yoxdan) yaratdı, düzəldib qaydaya (insan şəklinə) saldı.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾

Sənə Özü istədiyi surətdə biçim verdi.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿٩﴾

Xeyr, daha doğrusu, siz haqq-hesab gününü yalan sayırsınız!

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ ﴿١٠﴾

Sizin üstünüzdə gözətçi mələklər -

كِرَامًۭا كَـٰتِبِينَ ﴿١١﴾

(Əməllərinizi) yazan və (Allah dərgahında) çox hörmətli olan mələklər vardır.

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿١٢﴾

Onlar sizin nə etdiklərinizi bilirlər.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ﴿١٣﴾

Həqiqətən, yaxşı əməl və itaət sahibləri (mö’minlər) Cənnətdə qərar tutacaqlar.

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ﴿١٤﴾

Pis əməl sahibləri (kafirlər) isə Cəhənnəmdə olacaqlar.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿١٥﴾

Onlar (kafirlər) ora haqq-hesab günü daxil olacaqlar.

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ﴿١٦﴾

Onlar əsla oradan çıxan deyillər!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٧﴾

(Ya Peyğəmbər!) sən nə bilirsən (haradan bilirsən) ki, haqq-hesab günü nədir?!

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٨﴾

Bəli, sən nə bilirsən ki, haqq-hesab günü nədir?! (Qiyamət gününün dəhşətini təsəvvür etmək insanın imkanı xaricindədir. Cəhənnəm əzabının şiddəti hər bir təsəvvürün fövqündədir. Ondan xilas olmaq üçün yalnız bir yol vardır – Allaha səmimi-qəlbdən ibadət və itaət!)

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ﴿١٩﴾

O gün heç kəs heç kəsin karına gələ bilməz. O gün hökm ancaq Allahındır!

وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿١﴾

Vay halına çəkidə və ölçüdə aldadanların!

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿٢﴾

O kəslər ki, özlərini insanlardan (bir şey) aldıqları zaman onu tam ölçüb alar,

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿٣﴾

Onlar üçün ölçdükdə və ya çəkdikdə isə (onu) əskildərlər.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿٤﴾

Məgər onlar (öləndən sonra) diriləcəklərini düşünmürlərmi?!

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿٥﴾

Özü də dəhşətli bir gündə?!

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٦﴾

O gün bütün insanlar (haqq-hesab üçün) aləmlərin Rəbbinin (Allahın) hüzurunda duracaqlar!

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿٧﴾

Xeyr! Şübhəsiz ki, pis əməllərə uyanların (kafirlərin) əməl dəftəri (şeytanların əməllərinin yazıldığı və ya Cəhənnəmin ən alt təbəqəsi olan) Siccindədir!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿٨﴾

Sən nə bilirsən (haradan bilirsən) ki, Siccin nədir?! (Və ya: Siccin nədir, bilirsənmi?)

كِتَـٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿٩﴾

O, yazılı bir kitabdır!

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾

O gün vay halına yalan sayanların!

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾

O kəslər ki, haqq-hesab gününü yalan sayarlar.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾

Bunu isə ancaq həddini aşan, günaha batan yalan sayar.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾

Ayələrimiz ona oxunduğu zaman: “(Bunlar) qədimlərin əfsanələridir (uydurmalarıdır!)” – deyər.

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿١٤﴾

Xeyr (belə deyildir). Əslində onların qəlblərini qazandıqları (günahlar) qaplamışdır.

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿١٥﴾

Xeyr, o gün Rəbbinin mərhəmətindən məhrum olacaqlar!

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦﴾

Sonra Cəhənnəmə varid qalacaqlar.

ثُمَّ يُقَالُ هَـٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾

Sonra da onlara: “Bu sizin (dünyada) yalan saydığınız (Cəhənnəmdir)!” deyiləcəkdir.

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿١٨﴾

Xeyr! (Mö’minlərlə kafirlər eyni ola bilməzlər). Şübhəsiz ki, yaxşı əməl və itaət sahibi olan mö’minlərin əməl dəftəri (Allahın ən müxlis bəndələrinin əməlləri yazıldığı və ya Cənnətin ən yüksək mərtəbəsi olan) İlliyyundadır!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿١٩﴾

Sən nə bilirsən (haradan bilirsən) ki, İlliyyun nədir?!

كِتَـٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿٢٠﴾

O, yazılı bir kitabdır.

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢١﴾

Onu ancaq (Allaha) yaxın olan mələklər görə bilər!

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿٢٢﴾

Həqiqətən, yaxşı əməl və itaət sahibi olan mö’minlər Nəim cənnətlərində olacaqlar.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿٢٣﴾

Onlar taxtlar üstündə (əyləşib Allahın hazır etdiyi ne’mətlərə) tamaşa edəcəklər.

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿٢٤﴾

Sən (ey Peyğəmbər!) onların üzlərində cənnət sevinci görəcəksən!

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿٢٥﴾

Onlara (gözəl ətirli, təmiz) möhürlü (qablarda olan) şərab (rəhiq) içirdiləcəkdir.

خِتَـٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَـٰفِسُونَ ﴿٢٦﴾

Onun (içində rəhiq olan qabın) möhürü müşkdür. Qoy yarışanlar onun üçün yarışsınlar!

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿٢٧﴾

Ona təsnim (suyu) qatılmışdır.

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢٨﴾

O (təsnim) elə bir çeşmədir ki, ondan (təmiz halda) yalnız (Allaha) yaxın olanlar içər (qalanlara isə o rəhiq şərabına qatılıb verirlər).

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿٢٩﴾

Həqiqətən, günahkarlar iman gətirmiş kimsələrə (dünyada) gülürdülər.

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿٣٠﴾

(Mö’minlərin) yanlarından keçərkən (onları dolamaq məqsədilə) bir-birinə qaş-göz edirdilər.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿٣١﴾

Ailələrinin (yaxın adamlarının) yanına qayıtdıqda isə (onları doladıqları üçün) kefləri kök qayıdırdılar.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿٣٢﴾

Onlar (mö’minləri) gördükdə: “Doğrusu, bunlar (haqq yoldan) azanlardır!” – deyirdilər.

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَـٰفِظِينَ ﴿٣٣﴾

Halbuki onlara (mö’minlərə) nəzarətçi göndərilməmişdir.

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿٣٤﴾

Bu gün isə mö’minlər kafirlərə güləcəklər.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿٣٥﴾

Onlar taxtlar üstündə (əyləşib) baxacaqlar (ki, görsünlər).

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿٣٦﴾

Kafirlər öz əməllərinin cəzasını aldılarmı?! (Əlbəttə, aldılar!)

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ﴿١﴾

Göy yarılacağı,

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿٢﴾

Və Rəbbinin buyuruğunu haqq olaraq eşidib (Ona) itaət edəcəyi zaman;

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿٣﴾

Yer uzanıb dümdüz olacağı;

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿٤﴾

Qoynunda olanları bayıra atıb boşaldacağı;

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿٥﴾

Və Rəbbinin buyurduğunu haqq olaraq eşidib (Ona) itaət edəcəyi zaman (insan dünyada yaxşı və pis əməllərinin cəzasını layiqincə alacaqdır)!

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَـٰقِيهِ ﴿٦﴾

Ey insan! Sən (ölənə qədər) Rəbbinə doğru çalışıb çabalayırsan. Sən Ona qovuşacaqsan! (Sənin qısa ömrün gündən-günə səni Allaha yaxınlaşdırır. Ölümün gəlib çatması Allah dərgahına qovuşmaq deməkdir. Öləndən sonra Allahın hüzuruna gedib dünyada etdiyin yaxşı, pis əməllərin əvəzini tamamilə alacaqsan. Yaxşı əməllər etmisənsə, xoş halına. Pis əməllər etmisənsə, vay halına!)

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴿٧﴾

Kimin əməl dəftəri sağ əlinə verilmişsə,

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا ﴿٨﴾

Onun yüngül haqq-hesab çəkiləcək

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا ﴿٩﴾

Və o, (Cənnətdəki) ailəsinin (yaxınlarının) yanına sevinclə qayıdacaqdır!

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ﴿١٠﴾

Kimin əməl dəftəri arxa tərəfdən (sol əlinə) verilmişsə,

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا ﴿١١﴾

O: “Ay öldüm!” – deyə şivən qopardacaq,

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ﴿١٢﴾

Və Cəhənnəmə vasil olacaqdır!

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴿١٣﴾

O, (dünyada) öz ailəsi (yaxınları) arasında sevinc içində idi.

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿١٤﴾

Və elə zənn edirdi ki, (öləndən sonra dirilib haqq-hesab üçün Rəbbinin hüzuruna) qayıtmayacaqdır.

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا ﴿١٥﴾

Xeyr! (Onun düşündüyü kimi deyildir. O, qiyamət günü dirilib Allahın hüzuruna qayıdacaqdır). Həqiqətən, Rəbbi onu görürdü.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴿١٦﴾

And içirəm şəfəqə,

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿١٧﴾

Gecəyə və (gecənin) qoynuna aldıqlarına,

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴿١٨﴾

Bədirlənməkdə olan aya ki,

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ ﴿١٩﴾

Siz (ey kafirlər, qiyamət günü) haldan-hala düşəcəksiniz!

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٢٠﴾

Onlara nə olub ki, iman gətirmirlər?

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ﴿٢١﴾

Özlərinə Qur’an oxunduqda səcdə etmirlər?

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ﴿٢٢﴾

Əksinə, kafir olanlar (Allahın vəhdaniyyətini və ayələrini) təkzib edirlər.

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿٢٣﴾

Halbuki Allah onların (ürəklərində) gizlətdiklərini ən gözəl biləndir!

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٢٤﴾

(Ya Peyğəmbər!) Onlara (qiyamət günü düçar olacaqları) şiddətli bir əzabla müjdə ver!

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ﴿٢٥﴾

İman gətirib yaxşı əməllər edənlər istisna olmaqla! Onları (Cənnətdə) minnətsiz (tükənmək bilməyən) mükafat gözləyir!

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْبُرُوجِ ﴿١﴾

And olsun bürclər sahibi olan göyə;

وَٱلْيَوْمِ ٱلْمَوْعُودِ ﴿٢﴾

And olsun və’d olunmuş günə (qiyamət gününə);

وَشَاهِدٍۢ وَمَشْهُودٍۢ ﴿٣﴾

And olsun şəhadət verənə və (haqqından) şəhadət verilənə (peyğəmbərlərə və onların ümmətlərinə, yaxud cümə və Ərəfə günlərinə) ki,

قُتِلَ أَصْحَـٰبُ ٱلْأُخْدُودِ ﴿٤﴾

(Nəcrandan İsaya iman gətirmiş kimsələri yandırıb külə döndərən) xəndək sahibləri (lə’nətə düçar olub) qətl edildilər.

ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلْوَقُودِ ﴿٥﴾

O xəndəklər ki, çırpı ilə alovlandırılmışdı.

إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌۭ ﴿٦﴾

O zaman onlar (xəndəklərin) kənarında oturub,

وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِٱلْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌۭ ﴿٧﴾

(Öz əsgərlərinin) mö’minlərin başlarına gətirdiklərinə (müsibətlərə) tamaşa edirdilər.

وَمَا نَقَمُوا۟ مِنْهُمْ إِلَّآ أَن يُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ ﴿٨﴾

Onlardan (mö’minlərdən) yalnız yenilməz qüvvət sahibi, (hər cür) şükrə (tə’rifə) layiq olan Allaha iman gətirdiklərinə görə intiqam alırdılar.

ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ ﴿٩﴾

O Allah ki, göylərin və yerin istiyarı Onun əlindədir. Allah hər şeyə şahiddir!

إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُوا۟ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا۟ فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ ٱلْحَرِيقِ ﴿١٠﴾

Şübhəsiz ki, mö’min kişi və qadınları (dinlərdən döndərmək üçün) bəlaya düçar edən, sonra da tövbə etməyən kimsələri cəhənnəm əzabı və yandırıb-yaxın atəş əzabı gözləyir.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ جَنَّـٰتٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْكَبِيرُ ﴿١١﴾

İman gətirib yaxşı əməllər edən kimsələri isə (ağacları) altından çaylar axan cənnətlər gözləyir. Bu, böyük qurtuluşdur (uğurdur)!

إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ﴿١٢﴾

Həqiqətən, sənin Rəbbinin intiqamı çox şiddətlidir!

إِنَّهُۥ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ ﴿١٣﴾

Həqiqətən, (insanı) yoxdan var edən və (öldükdən sonra) təkrar dirildən Odur!

وَهُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلْوَدُودُ ﴿١٤﴾

(Bəndələrini) çox bağışlayan, çox sevən də Odur.

ذُو ٱلْعَرْشِ ٱلْمَجِيدُ ﴿١٥﴾

Ərşin sahibi də, şanlı-şərəfli olan da Odur!

فَعَّالٌۭ لِّمَا يُرِيدُ ﴿١٦﴾

O, istədiyini edəndir.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْجُنُودِ ﴿١٧﴾

(Ya Peyğəmbər!) Orduların xəbəri gəlib sənə çatdımı?-

فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ ﴿١٨﴾

Fir’on və Səmud (ordularının)?

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى تَكْذِيبٍۢ ﴿١٩﴾

Xeyr, kafir olanlar (səni və Qur’anı) elə hey təkzib etməkdədirlər.

وَٱللَّهُ مِن وَرَآئِهِم مُّحِيطٌۢ ﴿٢٠﴾

Onların bütün ixtiyarı Allahın əlindədir!

بَلْ هُوَ قُرْءَانٌۭ مَّجِيدٌۭ ﴿٢١﴾

Xeyr, o (şe’r deyil) şanlı-şərəfli Qur’andır!

فِى لَوْحٍۢ مَّحْفُوظٍۭ ﴿٢٢﴾

O, lövhi-məhfuzdadır! (Qur’an Allah dərgahında qorunur. Ona şeytan əli dəyə bilməz, o heç zaman təhrif olunmaz!)

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ﴿١﴾

And olsun göyə və gecə gələnə! (Gecə peyda olub gündüz qeyb olana!)

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ﴿٢﴾

(Ya Peyğəmbər!) Sən nə bilirsən (haradan bilirsən) ki, gecə gələn nədir?!

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ﴿٣﴾

(O, zülməti yaran) parlaq ulduzdur!

إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ ﴿٤﴾

Elə bir kimsə yoxdur ki, onun üstündə bir gözətçi (mələk) olmasın!

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ مِمَّ خُلِقَ ﴿٥﴾

Elə isə insan nədən yaradıldığına (bəsirət gözü ilə) bir baxsın!

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ ﴿٦﴾

O, axıb tökülən bir sudan (nütfədən) yaradılmışdır.

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ﴿٧﴾

(O su kişilərin) bel sümüyündən, (qadınların isə) köks sümüyündən çıxar!

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ ﴿٨﴾

Həqiqətən, (Allah) insanı (öləndən sonra) yenidən diriltməyə qadirdir! -

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ﴿٩﴾

Bütün sirlərin aşkar olacağı o qiyamət günü;

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ ﴿١٠﴾

(O gün) insanın nə (əzabı dəf edəcək) bir qüvəsi, nə də bir köməkçisi olar!

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ﴿١١﴾

And olsun yağış sahibi olan göyə;

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ﴿١٢﴾

And olsun (növbənöv bitkilər yetirmək üçün) yarılan yerə ki,

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ ﴿١٣﴾

Bu (Qur’an haqla nahaqqı) ayırd edən kəlamdır!

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ﴿١٤﴾

O, oyun-oyuncaq (əyləncə) deyildir!

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا ﴿١٥﴾

Həqiqətən, (Məkkə müşrikləri Qur’anın nurunu söndürmək üçün) hiylə qurdular.

وَأَكِيدُ كَيْدًۭا ﴿١٦﴾

Mən də (hiylələrinə qarşı) onlara cəza verirəm.

فَمَهِّلِ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ﴿١٧﴾

Elə isə (ya Peyğəmbər!) kafirlərə möhlət ver! Onlara azacıq möhlət ver!