Czytać hizb 59 Koranu

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿١﴾

O co oni wzajemnie się pytają?

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٢﴾

O wieść wielką,

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿٣﴾

Co do której nie są zgodnie

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٤﴾

Nie! Oni niebawem się dowiedzą!

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٥﴾

I jeszcze raz nie! Oni niebawem się dowiedzą!

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًۭا ﴿٦﴾

Czyż nie uczyniliśmy ziemi łożem dla wypoczynku,

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ﴿٧﴾

A gór jako podpory do namiotu?

وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ﴿٨﴾

Stworzyliśmy was parami.

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ﴿٩﴾

Uczyniliśmy wasz sen odpoczynkiem.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ﴿١٠﴾

Uczyniliśmy noc zasłoną.

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ﴿١١﴾

Uczyniliśmy dzień czasem życia.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ﴿١٢﴾

Zbudowaliśmy nad wami siedem sfer solidnych.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ﴿١٣﴾

Uczyniliśmy lampę płonącą.

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ﴿١٤﴾

Spuściliśmy z deszczowych chmur wodę obfitą

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ﴿١٥﴾

I sprawiliśmy, iż dzięki niej wyrosły ziarna i rośliny

وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا ﴿١٦﴾

Oraz bujne ogrody.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًۭا ﴿١٧﴾

Zaprawdę, Dzień Rozstrzygnięcia jest wyznaczony!

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ﴿١٨﴾

Tego Dnia, kiedy zadmą w trąbę, przybędziecie grupami.

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ﴿١٩﴾

Niebo zostanie otwarte i stanie się bramami.

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿٢٠﴾

Góry zostaną z posad poruszone i staną się mirażem.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ﴿٢١﴾

Zaprawdę, Gehenna jest na czatach

لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابًۭا ﴿٢٢﴾

Jako miejsce powrotu dla buntowników!

لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ﴿٢٣﴾

Będą przebywać w niej przez wieki.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾

Nie zakosztują w niej ani ochłody, ani napoju,

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ﴿٢٥﴾

A jedynie wodę wrzącą i ropę cuchnącą

جَزَآءًۭ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾

Jako zapłatę odpowiednią.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ﴿٢٧﴾

Zaprawdę, oni się nie spodziewali, iż będą zdawali rachunek!

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كِذَّابًۭا ﴿٢٨﴾

Uważali znaki Nasze za kłamstwo

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًۭا ﴿٢٩﴾

Podczas gdy My wyliczyliśmy każdą rzecz, zapisując ją.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾

Zakosztujcie więc! My nie zwiększymy dla was niczego oprócz cierpienia!

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿٣١﴾

Zaprawdę, dla bogobojnych - miejsce szczęśliwości:

حَدَآئِقَ وَأَعْنَـٰبًۭا ﴿٣٢﴾

Sady i winnice,

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ﴿٣٣﴾

I dziewczęta o zaokrąglonych piersiach - jednakowej młodości,

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ﴿٣٤﴾

I puchary napełnione!

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ﴿٣٥﴾

Nie będą oni, tam słyszeć ani próżnej gadaniny, ani kłamstwa.

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ﴿٣٦﴾

Taka jest nagroda od twojego Pana - dar dobrze obliczony -,

رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ﴿٣٧﴾

Od Pana niebios i ziemi i tego wszystkiego, co jest między nimi, Miłosiernego; nie będą oni mieli możności przemawiania do Niego.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ﴿٣٨﴾

Tego Dnia kiedy Duch i aniołowie staną w szeregach, nie będą mogli mówić, oprócz tego, któremu pozwoli Miłosierny, i powie on to, co słuszne.

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿٣٩﴾

Ten Dzień to prawda. Przeto ten, kto zechce, znajdzie drogę powrotu do swojego Pana.

إِنَّآ أَنذَرْنَـٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ﴿٤٠﴾

Zaprawdę, daliśmy wam ostrzeżenie o karze bliskiej, w Dniu, kiedy człowiek zobaczy to, co przygotowały jego ręce, i powie niewierny: "O, gdybym mógł być prochem!"

وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًۭا ﴿١﴾

Na wyrywających gwałtownie!

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًۭا ﴿٢﴾

Na biegnących pośpiesznie!

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًۭا ﴿٣﴾

Na płynących lekko i

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًۭا ﴿٤﴾

Na wyprzedzających szybko!

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ﴿٥﴾

I na zarządzających sprawami!

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

Tego Dnia, kiedy zadrży drżąca,

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

Nastąpi po tym drżeniu następne;

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

Serca tego Dnia będą wzburzone,

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌۭ ﴿٩﴾

Spojrzenia będą pokorne.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

Oni będą mówili: "Czyż my rzeczywiście zostaniemy przywróceni do poprzedniego stanu?

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ﴿١١﴾

Czyż... skoro byliśmy kośćmi zestalonymi?"

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ﴿١٢﴾

Oni powiedzą: "Byłby to wówczas powrót przynoszący stratę!"

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿١٣﴾

I będzie tylko jeden okrzyk przerażenia,

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

I naraz oni znajdą się na czuwającej ziemi!

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾

Czy doszło do ciebie opowiadanie o Mojżeszu?

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

Oto wezwał go Pan w świętej dolinie Tuwa:

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

"Idź do Faraona - on się zbuntował -

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

I powiedz: "Czy ty jesteś gotów się oczyścić?

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿١٩﴾

Wtedy ja poprowadzę cię do twego Pana, a ty okażesz bojaźń Bożą."

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٢٠﴾

I pokazał mu znak największy,

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

Lecz on uznał to za kłamstwo i zbuntował się.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿٢٢﴾

Następnie odwrócił się plecami, działając pośpiesznie.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

I zebrał lud, i obwieścił,

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٤﴾

Mówiąc: "Ja jestem waszym panem najwyższym!"

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾

Wtedy Bóg dosięgną go karą w życiu ostatecznym i pierwszym.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿٢٦﴾

Zaprawdę, w tym jest przykład pouczający dla tego, kto jest bogobojny.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾

Czy was trudniej było stworzyć, czy niebo, które On zbudował?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾

Wzniósł On wysoko jego sklepienie i ukształtował je harmonijnie.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾

On zaciemnił jego noc i On wyprowadził światłość poranną.

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾

Następnie rozpostarł ziemię.

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿٣١﴾

Wyprowadził z niej wodę i pastwiska jej.

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿٣٢﴾

I On utwierdził solidnie góry -

مَتَـٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ﴿٣٣﴾

Na pożytek wam i waszych trzód.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٣٤﴾

Lecz kiedy przyjdzie bardzo wielkie nieszczęście,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾

W tym Dniu przypomni sobie człowiek, nad czym się trudził;

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾

I pokazany będzie ogień piekielny temu, kto potrafi widzieć.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾

Wtedy, dla tego, kto się zbuntował

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿٣٨﴾

I wolał życie tego świata,

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٣٩﴾

Zaprawdę, dla niego miejscem schronienia będzie ogień piekielny.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿٤٠﴾

Lecz dla tego, kto się lękał stawienia się przed swoim Panem i powstrzymywał duszę od namiętności,

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٤١﴾

To, zaprawdę, dla niego Ogród będzie miejscem schronienia!

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿٤٢﴾

Będą cię pytać o Godzinę: "Kiedyż nadejdzie?"

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾

Jak możesz wspominać o niej?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾

Do twojego Pana należy jej ostateczny termin.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿٤٥﴾

Ty jesteś tylko ostrzegającym dla tego, kto się obawia.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾

W Dniu, kiedy oni zobaczą ową Godzinę - to wyda im się, jakby trwali tylko jeden wieczór lub jeden ranek.

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١﴾

Zachmurzył się i odwrócił,

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿٢﴾

Bo przyszedł do niego niewidomy.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿٣﴾

Skąd możesz wiedzieć? może on się oczyści

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿٤﴾

Albo pomyśli o napomnieniu i to przypomnienie przyniesie mu korzyść.

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿٥﴾

Jeśli kto jest bogaty,

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿٦﴾

To ty się nim interesujesz;

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿٧﴾

A mało się troszczysz o to, iż on się nie oczyszcza.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿٨﴾

Lecz od tego, kto przychodzi do ciebie przepełniony gorliwością

وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿٩﴾

I jest pełen bojaźni

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿١٠﴾

- ty się odsuwasz.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿١١﴾

Ależ nie! To jest przecież napomnienie;

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾

- I kto zechce; to je sobie przypomni! -

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿١٣﴾

Ono jest na czcigodnych kartach,

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿١٤﴾

Wyniosłych i oczyszczonych

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿١٥﴾

Przez ręce pisarzy,

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿١٦﴾

Szlachetnych, sprawiedliwych.

قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿١٧﴾

Niech zginie człowiek! Jakże on jest niewdzięczny!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿١٨﴾

Z czego On go stworzył?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿١٩﴾

On go stworzył z kropli spermy i wyznaczył jego los;

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿٢٠﴾

następnie uczynił jego drogę łatwą.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿٢١﴾

Potem On sprowadza jego śmierć i każe pochować go w grobie.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿٢٢﴾

Potem On wskrzesi go, kiedy zechce.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿٢٣﴾

Ależ nie! On nie wypełnia tego, co Bóg mu nakazał.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾

Niech spojrzy człowiek na swe pożywienie!

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿٢٥﴾

Jak wylaliśmy wodę obficie,

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿٢٦﴾

Potem spowodowaliśmy popękanie ziemi

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿٢٧﴾

I sprawiliśmy, iż wyrosły na niej ziarna,

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿٢٨﴾

Winna latorośl i trzcina cukrowa,

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿٢٩﴾

Drzewa oliwne i drzewa palmowe,

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿٣٠﴾

I ogrody bujnie rosnące,

وَفَـٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿٣١﴾

I owoce, i pastwiska

مَّتَـٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ﴿٣٢﴾

- to na używanie dla was i dla waszych trzód.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾

A kiedy przyjdzie huk ogłuszający,

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾

W tym Dniu, kiedy człowiek będzie uciekał od swego brata,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾

Od swojej matki i od swojego ojca,

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾

Od swojej towarzyszki i od swoich synów

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿٣٧﴾

- tego Dnia każdy człowiek będzie zajęty tylko swoją sprawą!

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿٣٨﴾

Tego Dnia będą twarze jaśniejące,

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿٣٩﴾

Uśmiechnięte i rozradowane.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿٤٠﴾

Tego Dnia będą twarze pokryte pyłem,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾

Okryte ciemnością.

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾

Ci zaś to niewierni i rozpustnicy.

إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿١﴾

Kiedy słońce będzie spowite ciemnością

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿٢﴾

I kiedy gwiazdy będą zamglone;

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿٣﴾

Kiedy góry będą z miejsca poruszone;

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿٤﴾

Kiedy wielbłądzice w dziesiątym miesiącu będą całkowicie opuszczone;

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿٥﴾

Kiedy dzikie zwierzęta będą zebrane;

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿٦﴾

Kiedy morza będą wzburzone;

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿٧﴾

Kiedy dusze zostaną w pary złączone;

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿٨﴾

Kiedy żywcem pogrzebana będzie zapytana,

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿٩﴾

Za jaki grzech została zamordowana;

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿١٠﴾

Kiedy karty księgi zostaną rozpostarte;

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿١١﴾

Kiedy niebo zostanie rozsunięte;

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿١٢﴾

Kiedy ogień piekielny będzie rozpalony;

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿١٣﴾

Kiedy Ogród będzie przybliżony -

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿١٤﴾

Wtedy dowie się dusza, co sobie przygotowała.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿١٥﴾

Lecz nie! Przysięgam na planety,

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿١٦﴾

Wędrujące i znikające;

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿١٧﴾

Na noc, kiedy ciemność zapada;

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾

Na poranek, kiedy zaczyna oddychać!

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿١٩﴾

To, zaprawdę, słowo Posłańca szlachetnego,

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿٢٠﴾

Posiadającego moc u Władcy Tronu, zdecydowanego

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿٢١﴾

Słuchanego, ponadto godnego zaufania!

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿٢٢﴾

Wasz towarzysz nie jest opętany!

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢٣﴾

Z pewnością on zobaczył go na jasnym horyzoncie!

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿٢٤﴾

On nie skąpi tego, co skryte.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَـٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿٢٥﴾

Nie jest to słowo szatana przeklętego.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿٢٦﴾

Dokąd więc idziecie?

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٧﴾

To jest tylko napomnienie dla światów,

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿٢٨﴾

Dla tych spośród was, którzy chcą iść prosto.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٩﴾

Lecz wy nie będziecie chcieli, jeśli nie zechce Bóg, Pan światów!

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ﴿١﴾

Kiedy niebo rozdzieli się

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ﴿٢﴾

I kiedy gwiazdy zostaną rozproszone;

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿٣﴾

Kiedy morza się wzburzą

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿٤﴾

I kiedy groby zostaną wywrócone,

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿٥﴾

Wtedy każda dusza się dowie, co sobie przygotowała i co zaniedbała.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ﴿٦﴾

O człowieku! Cóż ciebie zwiodło względem twego Pana, Szlachetnego?

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾

Tego, który ciebie stworzył i ukształtował cię harmonijnie, i wymierzył proporcjonalnie

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾

- ułożył cię w takiej postaci, w jakiej chciał?

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿٩﴾

Otóż wręcz przeciwnie! Za kłamstwo uważają Sąd!

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ ﴿١٠﴾

Zaprawdę, nad wami są stróże

كِرَامًۭا كَـٰتِبِينَ ﴿١١﴾

Szlachetni, którzy zapisują;

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿١٢﴾

Oni wiedzą, co wy czynicie!

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ﴿١٣﴾

Zaprawdę, sprawiedliwi będą w szczęśliwości!

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ﴿١٤﴾

Zaprawdę, grzesznicy będą w ogniu piekielnym!

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿١٥﴾

Oni będą się tam palić w Dniu Sądu

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ﴿١٦﴾

I nie będą mogli oddalić się od niego.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٧﴾

A co ciebie pouczy, co to jest Dzień Sądu?

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٨﴾

I jeszcze raz: co ciebie pouczy, co to Dzień Sądu?

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ﴿١٩﴾

Tego Dnia żadna dusza nie będzie w stanie nic pomóc innej duszy. Rozkaz, tego Dnia, będzie należeć do Boga!

وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿١﴾

Biada oszustom!

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿٢﴾

Tym, którzy kiedy otrzymują, domagają się od ludzi pełnej miary;

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿٣﴾

A kiedy mierzą lub ważą dla nich, to przyczyniają się do ich straty.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿٤﴾

Czyż oni nie myślą, iż będą wskrzeszeni

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿٥﴾

Dnia wielkiego,

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٦﴾

Dnia, kiedy ludzie staną przed Panem światów?

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿٧﴾

Wcale nie! Zaprawdę, księga ludzi występnych znajduje się w Sidżdżinie!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿٨﴾

A co ciebie pouczy, co to jest Sidżdżin?

كِتَـٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿٩﴾

To jest księga zapisana.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾

Biada tego Dnia tym, którzy pomawiają o kłamstwo;

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾

Tym, którzy uważają za kłamstwo Dzień Sądu!

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾

Za kłamstwo uważa go tylko każdy człowiek występny, grzeszny.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾

Kiedy mu recytują Nasze znaki, on mówi: "To są baśnie praojców!"

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿١٤﴾

Ależ nie! Przeciwnie, rdza uczynków pokryła ich serca.

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿١٥﴾

Wcale nie! Zaprawdę, oni tego Dnia będą oddzieleni od swego Pana!

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦﴾

Potem będą się palić w piekle!

ثُمَّ يُقَالُ هَـٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾

Wtedy będzie im powiedziane: "To jest to, co uważaliście za kłamstwo!"

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿١٨﴾

Wcale nie tak! Zaprawdę, księga sprawiedliwych jest w Illijjun!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿١٩﴾

A co ciebie pouczy, co to jest Illijjun?

كِتَـٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿٢٠﴾

To jest księga zapisana.

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢١﴾

Będą świadkami jej owi blisko dopuszczeni.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿٢٢﴾

Zaprawdę, sprawiedliwi zaznają szczęśliwości;

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿٢٣﴾

Spoczywając na łożach, będą spoglądać;

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿٢٤﴾

Na ich twarzach poznasz blask szczęśliwości.

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿٢٥﴾

Będą pojeni winem szlachetnym, pieczętowanym;

خِتَـٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَـٰفِسُونَ ﴿٢٦﴾

Pieczęcią jego będzie piżmo - niech się starają pragnący tego, współzawodnicząc pilnie w staraniach -

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿٢٧﴾

A domieszką jego będzie woda z Tasnim

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢٨﴾

- źródła, z którego pić będą owi blisko dopuszczeni.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿٢٩﴾

Zaprawdę, ci, którzy zgrzeszyli, naśmiewali się z tych, którzy uwierzyli;

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿٣٠﴾

Kiedy przechodzili mimo nich, wymieniali między sobą spojrzenia;

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿٣١﴾

A kiedy powracali do swoich domowników, stroili żarty.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿٣٢﴾

A kiedy ich widzieli, mówili: "Zaprawdę, oni są zbłąkani!"

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَـٰفِظِينَ ﴿٣٣﴾

Lecz oni nie zostali posłani, aby być ich stróżami.

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿٣٤﴾

Jednak dzisiaj ci, którzy uwierzyli, śmieją się z niewiernych;

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿٣٥﴾

Spoczywając na łożach, spoglądają.

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿٣٦﴾

Czyż niewierni zostali wynagrodzeni za to, co czynili?

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ﴿١﴾

Kiedy niebo się rozerwie

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿٢﴾

I będzie posłuszne swojemu Panu, a tak uczynić należy;

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿٣﴾

Kiedy ziemia będzie wyrównana

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿٤﴾

I wyrzuci to, co jest w niej, i stanie się opustoszała,

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿٥﴾

Będzie posłuszna swojemu Panu, a tak czynić należy;

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَـٰقِيهِ ﴿٦﴾

Wtedy, o człowieku! zwrócisz się do swego Pana całkowicie i spotkasz Go.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴿٧﴾

I ten, który otrzyma swoją księgę w rękę prawą,

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا ﴿٨﴾

Będzie obliczany rachunkiem lekkim

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا ﴿٩﴾

I zwróci się do swojej rodziny uradowany.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ﴿١٠﴾

A ten, kto otrzyma księgę spoza swoich pleców,

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا ﴿١١﴾

Będzie wzywał swego unicestwienia,

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ﴿١٢﴾

Kiedy się będzie palił w ogniu.

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴿١٣﴾

Był on na łonie swojej rodziny uradowany

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿١٤﴾

I sądził, że już nie powróci.

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا ﴿١٥﴾

Wręcz przeciwnie! Zaprawdę, Pan obserwował go doskonale!

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴿١٦﴾

O nie! Przysięgam na zmierzch

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿١٧﴾

I na noc, i na to, co ona osłania;

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴿١٨﴾

I na księżyc, kiedy jest w pełni!

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ ﴿١٩﴾

-będziecie wstępować warstwa po warstwie!

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٢٠﴾

Dlaczego zatem oni nie wierzą?

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ﴿٢١﴾

I kiedy im recytują Koran, oni nie wybijają pokłonów?

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ﴿٢٢﴾

Co więcej! Ci, którzy nie wierzą, mówią, że to kłamstwo!

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿٢٣﴾

Lecz Bóg wie najlepiej, co oni ukrywają.

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٢٤﴾

Więc obwieszczaj im karę bolesną,

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ﴿٢٥﴾

Pomijając tych, którzy uwierzyli i pełnili dobre dzieła; dla nich będzie nagroda nieustanna!

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْبُرُوجِ ﴿١﴾

Na niebo ozdobione konstelacjami!

وَٱلْيَوْمِ ٱلْمَوْعُودِ ﴿٢﴾

Na Dzień przyobiecany!

وَشَاهِدٍۢ وَمَشْهُودٍۢ ﴿٣﴾

Na świadka i na to, czemu on daje świadectwo!

قُتِلَ أَصْحَـٰبُ ٱلْأُخْدُودِ ﴿٤﴾

Zabici zostali Ludzie Rowu

ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلْوَقُودِ ﴿٥﴾

- a ogień ciągle podsycany

إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌۭ ﴿٦﴾

Gdy oni siedzieli wokół niego

وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِٱلْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌۭ ﴿٧﴾

- świadkowie tego, co czyniono wiernym.

وَمَا نَقَمُوا۟ مِنْهُمْ إِلَّآ أَن يُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ ﴿٨﴾

Oni zemścili się na nich tylko dlatego, że uwierzyli w Boga, Potężnego, Godnego Chwały,

ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ ﴿٩﴾

Do którego należy królestwo niebios i ziemi. I Bóg jest świadkiem każdej rzeczy!

إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُوا۟ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا۟ فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ ٱلْحَرِيقِ ﴿١٠﴾

Zaprawdę, dla tych, którzy poddawali próbie wierzących i wierzące, a potem się nie nawrócili - dla nich będzie kara Gehenny; i dla nich będzie kara ognia palącego.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ جَنَّـٰتٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْكَبِيرُ ﴿١١﴾

Zaprawdę, dla tych, którzy uwierzyli i którzy pełnili dobre dzieła - dla nich będą Ogrody, gdzie w dole płyną strumyki. To jest wielkie osiągnięcie!

إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ﴿١٢﴾

Zaprawdę, surowość twego Pana jest straszna!

إِنَّهُۥ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ ﴿١٣﴾

Oto On stwarza po raz pierwszy i powtarza stworzenie!

وَهُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلْوَدُودُ ﴿١٤﴾

On - Przebaczający, Miłościwy!

ذُو ٱلْعَرْشِ ٱلْمَجِيدُ ﴿١٥﴾

On - Władca Tronu Godnego Chwały!

فَعَّالٌۭ لِّمَا يُرِيدُ ﴿١٦﴾

On czyni to, co chce!

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْجُنُودِ ﴿١٧﴾

Czy doszło do ciebie opowiadanie o wojskach,

فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ ﴿١٨﴾

O Faraonie i o ludzie Samud?

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى تَكْذِيبٍۢ ﴿١٩﴾

Lecz ci, którzy nie wierzą, zaprzeczają prawdzie,

وَٱللَّهُ مِن وَرَآئِهِم مُّحِيطٌۢ ﴿٢٠﴾

A Bóg otacza ich niewidzialny.

بَلْ هُوَ قُرْءَانٌۭ مَّجِيدٌۭ ﴿٢١﴾

To zaś jest Koran godny chwały

فِى لَوْحٍۢ مَّحْفُوظٍۭ ﴿٢٢﴾

- na tablicy strzeżonej!

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ﴿١﴾

Na niebo i na gwiazdę nocną!

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ﴿٢﴾

A co ciebie pouczy, co to jest gwiazda nocna?

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ﴿٣﴾

To jest gwiazda przenikająca.

إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ ﴿٤﴾

Każda dusza ma nad sobą stróża!

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ مِمَّ خُلِقَ ﴿٥﴾

Niech więc rozważy człowiek, z czego on został stworzony!

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ ﴿٦﴾

Został stworzony z cieczy wytryskającej,

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ﴿٧﴾

Która wychodzi spomiędzy lędźwi i żeber.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ ﴿٨﴾

Zaprawdę, On jest władny sprowadzić go

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ﴿٩﴾

W Dniu, kiedy będą badane skryte myśli.

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ ﴿١٠﴾

Nie będzie on miał wówczas ani siły, ani pomocnika!

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ﴿١١﴾

Na niebo, które włada powrotem!

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ﴿١٢﴾

Na ziemię posiadającą rozpadliny!

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ ﴿١٣﴾

Zaprawdę, to jest słowo rozstrzygające,

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ﴿١٤﴾

Nie żadna zabawa!

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا ﴿١٥﴾

Zaprawdę, oni zamyślają podstęp!

وَأَكِيدُ كَيْدًۭا ﴿١٦﴾

I Ja zamyślam podstęp!

فَمَهِّلِ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ﴿١٧﴾

Daj więc nieco wytchnienia niewiernym; daj im jeszcze chwilę zwłoki!