อ่านฮิซบ์ 59 ของอัลกุรอาน

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿١﴾

พวกเขาต่างถามกันถึงเรื่องอะไร ?

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٢﴾

(ถาม) ถึงข่าวอันยิ่งใหญ่สำคัญ

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿٣﴾

ซึ่งเป็นข่าวที่พวกเขาขัดแย้งกันอยู่

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٤﴾

เปล่าเลย พวกเขาจะได้รู้

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٥﴾

แล้วก็เปล่าเลย พวกเขาจะได้รู้

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًۭا ﴿٦﴾

เรามิได้ทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบดอกหรือ ?

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ﴿٧﴾

และมิได้ให้เทือกเขาเป็นหลักตรึงไว้ดอกหรือ ?

وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ﴿٨﴾

และเราได้บังเกิดพวกเจ้าให้เป็นคู่ครองกัน

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ﴿٩﴾

และเราได้ทำให้การนอนของพวกเจ้าเป็นการพักผ่อน

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ﴿١٠﴾

และเราได้ทำให้กลางคืนคล้ายเครื่องปกปิดร่างกาย

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ﴿١١﴾

และเราได้ทำให้กลางวันเป็นที่แสวงหาเครื่องยังชีพ

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ﴿١٢﴾

และเราได้สร้างไว้เหนือพวกเจ้าสิ่งที่แข็งแรงทั้งเจ็ด (ชั้นฟ้า)

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ﴿١٣﴾

และเราได้ทำให้มีดวงประทีปหนึ่งที่มีแสงสว่างจ้า

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ﴿١٤﴾

และเราได้หลั่งน้ำลงมาอย่างมากมายมากเมฆฝน

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ﴿١٥﴾

เพื่อว่าเราจะให้งอกเงยด้วยน้ำนั้นซึ่งเมล็ดพืช และพืชผัก

وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا ﴿١٦﴾

และบรรดาเรือกสวนอันหนาแน่น

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًۭا ﴿١٧﴾

แท้จริงวันแห่งการตัดสินนั้นเป็นเวลาที่ถูกกำหนดไว้

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ﴿١٨﴾

วันที่แตรจะถูกเป่า แล้วพวกเจ้าก็จะมากันเป็นหมู่ ๆ

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ﴿١٩﴾

และชั้นฟ้าจะถูกเปิดออก แล้วก็จะมีประตูหลายบาน

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿٢٠﴾

และเทือกเขาจะถูกให้เคลื่อนออกไปแล้วก็กลายเป็นภาพลวง

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ﴿٢١﴾

แท้จริงนรกญะฮันนัมนั้นเป็นที่สอดส่อง

لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابًۭا ﴿٢٢﴾

เป็นที่กลับไปสำหรับบรรดาผู้ละเมิด

لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ﴿٢٣﴾

พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นเป็นเวลานาน

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾

พวกเขาจะไม่ได้ลิ้มรสความเย็นและเครื่องดื่มใด ๆ ในนรกนั้น

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ﴿٢٥﴾

นอกจากน้ำเดือด และน้ำเลือดน้ำหนองเท่านั้น

جَزَآءًۭ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾

ทั้งนี้เป็นการตอบแทนอย่างคู่ควร

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ﴿٢٧﴾

เพราะพวกเขามิได้หวังว่าจะมีการชำระสอบสวน

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كِذَّابًۭا ﴿٢٨﴾

และพวกเขาปฏิเสธสัญญาณต่าง ๆ ของเราอย่างสิ้นเชิง

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًۭا ﴿٢٩﴾

และทุก ๆ สิ่งนั้นเราได้จารึกมันไว้อย่างครบถ้วนในบันทึก

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾

ดังนั้น พวกเจ้าจงลิ้มรส (การลงโทษ) เถิด เราจะไม่เพิ่มอันใดแก่พวกเจ้านอกจากการทรมานเท่านั้น

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿٣١﴾

แท้จริงสำหรับบรรดาผู้ยำเกรงนั้น จะได้รับชัยชนะ

حَدَآئِقَ وَأَعْنَـٰبًۭا ﴿٣٢﴾

เรือกสวนหลากหลายและองุ่น

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ﴿٣٣﴾

และบรรดาสาววัยรุ่นที่มีอายุคราวเดียวกัน

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ﴿٣٤﴾

และแก้วที่มีเครื่องดื่มเต็มเปี่ยม

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ﴿٣٥﴾

ในสวนสวรรค์นั้นพวกเขาจะไม่ได้ยินคำพูดไร้สาระและคำกล่าวเท็จ

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ﴿٣٦﴾

ทั้งนี้เป็นการตอบแทนจากพระเจ้าของเจ้าเป็นการประทานให้อย่างพอเพียง

رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ﴿٣٧﴾

พระเจ้าแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง คือพระผู้ทรงกรุณาปรานี พวกเขาไม่มีอำนาจที่จะกล่าวคำพูดใด ๆ ต่อพระองค์

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ﴿٣٨﴾

วันซึ่งญิบริลและมะลาอิกะฮฺจะยืนเป็นแถวเดียวกัน พวกเขาจะไม่พูด นอกจากผู้ที่พระผู้ทรงกรุณาปรานีทรงอนุญาตให้แก่เขาและเขาจะพูดแต่สิ่งที่ถูกต้องเท่านั้น

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿٣٩﴾

นั่นคือวันแห่งความจริง ดังนั้นผู้ใดประสงค์ก็ให้เขายึดทางกลับไปสู่พระเจ้าของเขาเถิด

إِنَّآ أَنذَرْنَـٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ﴿٤٠﴾

แท้จริงเราได้เตือนพวกเจ้าแล้วถึงการลงโทษอันใกล้ วันที่มนุษย์จะมองไปยังสิ่งที่สองมือของเขาได้ประกอบไว้ และผู้ปฏิเสธศรัทธาจะกล่าวว่า โอ้..ถ้าฉันเป็นฝุ่นดินเสียก็จะดี

وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًۭا ﴿١﴾

ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ผู้ฉุดกระชาก (วิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา) อย่างแรง

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًۭا ﴿٢﴾

ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ผู้ชัก (วิญญาณของผู้ศรัทธา) อย่างแผ่วเบา

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًۭا ﴿٣﴾

ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ที่แหวกว่ายในท้องนภากาศ

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًۭا ﴿٤﴾

แล้วพวกเขา (มะลาอิกะฮฺ) ผู้รีบรุดหน้าไปอย่างว่องไว

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ﴿٥﴾

แล้วพวกเขา (มะลาอิกะฮฺ) ผู้บริหารกิจการ

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

วันซึ่งการเป่าสังข์ครั้งแรกทำให้สั่นสะเทือน

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

การเป่าสังข์ครั้งสองจะติดตามมา

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

ในวันนั้นดวงจิตทั้งหลายจะตระหนก

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌۭ ﴿٩﴾

สายตาของพวกเขาจะละห้อย

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราจะถูกให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกกระนั้นหรือ ?

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ﴿١١﴾

เมื่อเราได้กลายเป็นกระดูกที่ผุแล้วกระนั้นหรือ ?

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ﴿١٢﴾

พวกเขากล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นการกลับไปที่ขาดทุน

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿١٣﴾

ความจริงมันเป็นเพียงเสียงก้อนครั้งเดียวเท่านั้น

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็จะออกมายังที่ราบโล่ง

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾

เรื่องราวของมูซาได้มาถึงได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ ?

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

ขณะที่พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่หว่างหุบเขาฏวาอันบริสุทธิ์

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

เจ้าจงไปหาฟิรเอานฺ เพราะเขาละเมิดฝ่าฝืน

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

แล้วจงกล่าวว่า ท่านประสงค์จะซักฟอกไหม ?

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿١٩﴾

และจะให้ฉันนำท่านไปสู่พระเจ้าของท่านไหม ? เพื่อท่านจะได้ยำเกรง

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٢٠﴾

แล้วมูซาก็แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

แต่เขาได้ปฏิเสธและดื้นดัน

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿٢٢﴾

แล้วเขาก็ผินหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٤﴾

แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระเจ้าสูงสุดของพวกท่าน

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾

ดังนั้นอัลลอฮฺจึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿٢٦﴾

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรงของอัลลอฮฺ

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾

พวกเจ้าลำบากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ ? หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ทรงสร้างมัน !

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾

พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้นแล้วทรง ทำให้มันสมบูรณ์

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾

และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างของมันออกมา

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾

และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿٣١﴾

ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿٣٢﴾

ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง

مَتَـٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ﴿٣٣﴾

ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٣٤﴾

ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾

เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾

และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾

ส่วนผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืนนั้น

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿٣٨﴾

และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٣٩﴾

ดังนั้นนรกหรือเปลวไฟคือที่พำนักของเขา

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿٤٠﴾

และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระเจ้าของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٤١﴾

ดังนั้นสวนสวรรค์ก็จะเป็นที่พำนักของเขา

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿٤٢﴾

พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮฺ) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น ?

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾

ด้วยเหตุอันใดเจ้าจึงชอบกล่าวถึงมันนัก ?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾

ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือวาระ

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿٤٥﴾

ความจริงเจ้าเป็นแต่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดหวั่นมัน (วันกิยามะฮฺ) เท่านั้น

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾

วันที่พวกเขาจะเห็นมัน (วันกิยามะฮฺ) ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้พำนักอยู่โลกนี้เว้นแต่เพียงชั่วครู่หนึ่งของยามเย็นและยามเช้าของมันเท่านั้น

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١﴾

เขา (มุฮัมมัด) ทำหน้าบึ้ง และผินหน้าไปทางอื่น

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿٢﴾

เพราะชายตาบอดมาหาเขา

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿٣﴾

และอะไรเล่าที่จะให้เจ้ารู้ หวังว่าเขาจะมาเพื่อซักฟอกจิตใจก็ได้

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿٤﴾

หรือเพื่อรับคำตักเตือน เพื่อที่คำตักเตือนนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เขา

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿٥﴾

ส่วนผู้ที่พอเพียงแล้ว

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿٦﴾

เจ้ากลับต้อนรับขับสู้

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿٧﴾

และไม่ใช่หน้าที่ของเจ้า การที่เขาไม่ซักฟอก

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿٨﴾

และส่วนผู้ที่มาหาเจ้าด้วยความพยายาม

وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿٩﴾

และเขามีความกลัวเกรง

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿١٠﴾

เจ้ากลับเมินเฉย

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿١١﴾

มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมันเป็นข้อเตือนใจ

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾

ดังนั้นผู้ใดประสงค์ก็ให้รำลึกถึงข้อเตือนใจนั้น

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿١٣﴾

ซึ่งมีอยู่ในคัมภีร์อันทรงเกียรติ

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿١٤﴾

ที่ได้รับการเทิดทูน ได้รับความบริสุทธิ์

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿١٥﴾

ด้วยมือของมลาอิกะฮฺ

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿١٦﴾

ผู้ทรงเกียรติ ทรงคุณธรรม

قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿١٧﴾

มนุษย์นั้นถูกสังหารเสียก็ดี เขาช่างเนรคุณเสียนี่กระไร

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿١٨﴾

จากสิ่งใดเล่าพระองค์ทรงบังเกิดเขามา ?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿١٩﴾

จากเชื้ออสุจิหยดหนึ่งพระองค์ทรงบังเกิดเขา แล้วก็กำหนดสภาวะแก่เขา

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿٢٠﴾

แล้วพระองค์ก็ทรงแผ้วทางให้สะดวกแก่เขา

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿٢١﴾

ต่อมาพระองค์ให้เขาตายไป แล้วให้เขาลงหลุม

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿٢٢﴾

ครั้นเมื่อพระองค์ทรงประสงค์ ก็ทรงให้เขาฟื้นคืนชีพ

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿٢٣﴾

มิใช่เช่นนั้น เขามิได้ปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้เขา

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾

มนุษย์จงพิจารณาดูอาหารของเขาซิ

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿٢٥﴾

เราได้หลั่งน้ำฝนลงมามากมายอย่างไร

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿٢٦﴾

แล้วเราได้แยกแผ่นดินออกไป

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿٢٧﴾

และเราได้ให้เมล็ดพืชงอกเงยขึ้นจากในแผ่นดิน

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿٢٨﴾

และองุ่นและพืชผัก

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿٢٩﴾

และมะกอกและอินทผลัม

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿٣٠﴾

และเรือกสวนที่หนาทึบ

وَفَـٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿٣١﴾

และผลไม้และทุ่งหญ้า

مَّتَـٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ﴿٣٢﴾

ทั้งนี้เพื่อเป็นประโยชน์แก่พวกเจ้าและสัตว์เลี้ยงของพวกเจ้า

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾

ครั้นเมื่อเสียงกัมปนาทมาถึง

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾

วันที่ผู้คนจะหนีจากพี่น้องของเขา

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾

และจากแม่ของเขา และพ่อของเขา

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾

และจากภริยาของเขา และลูก ๆ ของเขา

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿٣٧﴾

สำหรับแต่ละคนในหมู่พวกเขาในวันนั้น มีภาระพอตัวเขาอยู่แล้ว

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿٣٨﴾

หลายใบหน้าในวันนั้นแจ่มใส

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿٣٩﴾

หัวเราะดีใจร่าเริง

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿٤٠﴾

และหลายใบหน้าในวันนั้นมีฝุ่นจับ

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾

ความหม่นหมองจะปกคลุมบนใบหน้านั้น

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾

ชนเหล่านั้นคือพวกปฏิเสธศรัทธาพวกประพฤติชั่ว

إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿١﴾

เมื่อดวงอาทิตย์ถูกม้วนดับแสงลง

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿٢﴾

และเมื่อบรรดาดวงดาวร่วงหล่นลงมากระจัดกระจาย

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿٣﴾

และเมื่อบรรดาภูเขาถูกเคลื่อนย้าย

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿٤﴾

และเมื่ออูฐท้องสิบเดือนถูกทอดทิ้ง

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿٥﴾

และเมื่อสัตว์ถูกนำมารวมกัน

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿٦﴾

และเมื่อทะเลลุกเป็นไฟ

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿٧﴾

และเมื่อชีวิตทั้งหลายถูกจัดเป็นคู่

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿٨﴾

และเมื่อทารกหญิงที่ถูกฝังทั้งเป็นถูกถาม

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿٩﴾

ด้วยความผิดอันใดเขาจงถูกฆ่า

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿١٠﴾

และเมื่อบันทึกทั้งหลายถูกกางแผ่

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿١١﴾

และเมื่อชั้นฟ้าถูกเลิกออก

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿١٢﴾

และเมื่อนรกถูกจุดให้ลุกสว่างจ้า

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿١٣﴾

และเมื่อสวรรค์ถูกนำมาใกล้

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿١٤﴾

ทุกชีวิตย่อมรู้สิ่งที่ตนได้นำมา

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿١٥﴾

ข้าสาบานต่อดวงดาวที่ซ่อนตัวในเวลากลางวัน

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿١٦﴾

ที่โคจรลับดวง

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿١٧﴾

ข้าสาบานด้วยกลางคืนเมื่อมันเหือดหายไป

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾

และด้วยเวลาเช้าตรู่เมื่อมันทอแสง

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿١٩﴾

แท้จริง อัลกุรอานคือคำพูดของร่อซูล (ญิบริล) ผู้ทรงเกียรติ

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿٢٠﴾

ผู้ทรงพลัง ผู้ทรงตำแหน่งสูง ณ พระเจ้าแห่งบัลลังก์

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿٢١﴾

ผู้ใดรับการจงรักภักดี ผู้ซื่อสัตย์ ณ ที่โน้น

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿٢٢﴾

และสหาย (มุฮัมมัด) ของพวกเจ้านั้นมิใช่เป็นคนวิกลจริตแต่ประการใด

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢٣﴾

และโดยแน่นอนเขา (มุฮัมมัด) ได้เห็นเขา (ญิบริล) ณ ขอบฟ้าอย่างชัดแจ้ง

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿٢٤﴾

และเขา (มุฮัมมัด) มิใช่เป็นผู้ตระหนี่ในเรื่องเร้นลับ

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَـٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿٢٥﴾

และอัลกุรอานนี้มิใช่คำกล่าวของชัยฏอนที่ถูกสาปแช่ง

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿٢٦﴾

แล้วพวกเจ้าจะไปทางไหนเล่า

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٧﴾

อัลกุรอานนั้นมิใช่อื่นใด นอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่ประชาชาติทั้งมวล

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿٢٨﴾

สำหรับบุคคลในหมู่พวกเจ้าที่ประสงค์อยู่ในทางอันเที่ยงตรง

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٩﴾

และพวกเจ้าจะไม่สมประสงค์สิ่งใดเว้นแต่อัลลอฮฺพระเจ้าแห่งสากลโลกจะทรงประสงค์

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ﴿١﴾

เมื่อชั้นฟ้าได้แตกแยกออก

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ﴿٢﴾

และเมื่อบรรดาดวงดาวร่วงหล่นลงมากระจัดกระจาย

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ﴿٣﴾

และเมื่อทะเลถูกให้เอ่อล้น

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ﴿٤﴾

และเมื่อหลุมฝังศพถูกพลิกกลับ

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ﴿٥﴾

ทุกชีวิตจะรู้สิ่งที่ตนได้กระทำไปแล้ว และสิ่งที่ได้กระทำภายหลัง

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ﴿٦﴾

โอ้มนุษย์เอ๋ย อะไรเล่าที่ล่อลวงเจ้า (ให้หันห่าง) จากพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงเกื้อกูล

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ﴿٧﴾

ผู้ทรงบังเกิดเจ้า แล้วทรงทำให้เจ้าสมบูรณ์ แล้วก็ทรงทำให้เจ้าสมส่วน

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ﴿٨﴾

ในรูปใดที่พระองค์ทรงประสงค์ ก็จะทรงประกอบเจ้าขึ้น

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ﴿٩﴾

มิใช่เช่นนั้น แต่ว่าพวกเจ้าปฏิเสธวันแห่งการตอบแทนต่างหาก

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ ﴿١٠﴾

และแท้จริงมีผู้คุ้มกันรักษาพวกเจ้าอยู่

كِرَامًۭا كَـٰتِبِينَ ﴿١١﴾

คือ (มะลาอิกะฮฺ) ผู้ทรงเกียรติเป็นผู้บันทึก

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ﴿١٢﴾

พวกเขารู้ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ﴿١٣﴾

แท้จริงบรรดาผู้ทรงคุณธรรมนั้นจะอยู่ในความโปรดปราน

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ﴿١٤﴾

และแท้จริงบรรดาคนชั่วจะอยู่ในนรกที่ลุกโซน

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿١٥﴾

พวกเขาจะเข้าไปอยู่ในกองไฟนั้นในวันแห่งการตอบแทน

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ﴿١٦﴾

และพวกเขาจะไม่เป็นผู้ออกจากมัน (อยู่ในกองไฟตลอดไป)

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٧﴾

และอันใดเล่าทำให้เจ้ารู้ได้ว่า วันแห่งการตอบแทนนั้นคืออะไร ?

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٨﴾

แล้วอันใดเล่าทำให้เจ้ารู้ได้ว่า วันแห่งการตอบแทนนั้นคืออะไร ?

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ﴿١٩﴾

วันที่ชีวิตหนึ่งไม่มีสิทธิ์ที่จะช่วยเหลืออย่างใดแก่อีกชีวิตหนึ่งได้ และกิจการในวันนั้นเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮฺ

وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿١﴾

ความหายนะจงประสบแด่บรรดาผู้ทำให้พร่อง (ในการตวงและการชั่ง)

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿٢﴾

คือบรรดาผู้ที่เมื่อพวกเขาตวงเอาจากคนอื่นก็ตวงเอาเต็ม

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿٣﴾

และเมื่อพวกเขาตวงหรือชั่งให้คนอื่นก็ทำให้ขาด

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿٤﴾

ชนเหล่านั้นมิได้คิดบ้างหรือว่าพวกเขาจะถูกให้ฟื้นคืนชีพ

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿٥﴾

สำหรับวันอันยิ่งใหญ่

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٦﴾

วันที่มนุษย์จะยืนต่อหน้าพระเจ้าแห่งสากลโลก

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿٧﴾

มิใช่เช่นนั้น แท้จริงบันทึกของบรรดาคนชั่วนั้นอยู่ในสิจญีน

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿٨﴾

และอันใดเล่าทำให้เจ้ารู้ได้ว่าสิจญีนนั้นคืออะไร?

كِتَـٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿٩﴾

คือบันทึกที่ถูกจารึกไว้

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾

ความหายนะในวันนั้นจงประสบแด่บรรดาผู้ปฏิเสธ

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾

คือบรรดาผู้ปฏิเสธวันแห่งการตอบแทน

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾

และไม่ไม่ใครปฏิเสธวันแห่งการตอบแทนนั้น นอกจากทุกคนที่ละเมิดที่กระทำความผิด

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾

เมื่อบรรดาอายาตของเราถูกอ่านแก่เขา เขาจะกล่าวว่านี่คือนิยายเหลวไหวสมัยก่อน

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿١٤﴾

มิใช่เช่นนั้น แต่ว่าสิ่งที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้นั้นได้เป็นสนิมบนหัวใจของพวกเขา

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿١٥﴾

มิใช่เช่นนั้น แท้จริงพวกเขาในวันนั้นจะถูกกั้นจากพระเจ้าของพวกเขา

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦﴾

แล้วแท้จริงพวกเขาจะเข้าไปอยู่ในนรกที่มีเปลวไฟลุกโซน

ثُمَّ يُقَالُ هَـٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾

แล้วจะมีเสียงกล่าวขึ้นว่า นี่คือสิ่งที่พวกเจ้าได้ปฏิเสธมันไว้

كَلَّآ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿١٨﴾

มิใช่เช่นนั้น แท้จริงบันทึกของบรรดาผู้ทรงคุณธรรมอยู่ในอิลลียีนอย่างแน่นอน

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿١٩﴾

และอันใดเล่าทำให้เจ้ารู้ได้ว่าอิลลียีนคืออะไร

كِتَـٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿٢٠﴾

คือบันทึกที่ถูกจารึกไว้

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢١﴾

บรรดาผู้ที่อยู่ใกล้ชิด (มะลาอิกะฮฺ) จะเป็นผู้ดูแลรักษา

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿٢٢﴾

แท้จริงบรรดาผู้ทรงคุณธรรมจะอยู่ในความโปรดปรานอย่างแน่นอน

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿٢٣﴾

พวกเขาจะมองดูจากบนเตียง

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿٢٤﴾

เจ้าจะรู้ได้ถึงการมีความสดชื่นแห่งความสุขสำราญที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของพวกเขา

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿٢٥﴾

พวกเขาจะได้ดื่มสุราอันบริสุทธิ์ ซึ่งถูกผนึกไว้

خِتَـٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَـٰفِسُونَ ﴿٢٦﴾

ที่ใช้ผนึกมันนั้นคือชะมดเชียง และในการนี้บรรดาผู้แข่งขัน (ที่จะให้ได้มาซึ่งความสุขสำราญนี้) จงแข่งขันกันเถิด

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿٢٧﴾

ที่ใช้ผสมสุรานั้นมาจากตัสนีม

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢٨﴾

คือตาน้ำแห่งหนึ่งซึ่งบรรดาผู้ใกล้ชิด (อัลลอฮฺ) เท่านั้นจะได้ดื่มมัน

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿٢٩﴾

แท้จริงบรรดาผู้กระทำผิดนั้น เคยหัวเราะเยาะบรรดาผู้ศรัทธา

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿٣٠﴾

และเมื่อบรรดาผู้ศรัทธาเดินผ่านพวกเขาไป พวกเขาจะหลิ่วตาเย้ยหยัน

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿٣١﴾

และเมื่อพวกเขากลับไปยังพวกพ้องของพวกเขา พวกเขาก็กลับไปอย่างตลกคะนอง

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿٣٢﴾

และเมื่อพวกเขาเห็นบรรดาผู้ศรัทธาพวกเขาก็กล่าวว่า แท้จริงชนเหล่านี้เป็นผู้หลงทางแน่นอน

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَـٰفِظِينَ ﴿٣٣﴾

และพวกเขา (ผู้ปฏิเสธศรัทธา) มิได้ถูกส่งมาเพื่อเป็นผู้ปกปักรักษาผู้ศรัทธาเหล่านั้น

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿٣٤﴾

ดังนั้น วันนี้บรรดาผู้ศรัทธาก็จะหัวเราะเยาะพวกปฏิเสธศรัทธาบ้าง

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿٣٥﴾

พวกเขา (บรรดาผู้ศรัทธา) จะมองดูอยู่บนเตียง

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿٣٦﴾

บรรดาผู้ปฏิเสธจะได้รับการตอบแทนตามที่ได้ปฏิบัติมามิใช่หรือ

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ﴿١﴾

เมื่อชั้นฟ้าได้แตกแยกออก

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿٢﴾

และมันได้เชื่อฟังพระเจ้าของมันและมันจำต้องกระทำเช่นนั้น

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿٣﴾

และเมื่อแผ่นดินถูให้แผ่กว้าง

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿٤﴾

และมันได้ปลดเปลื้องสิ่งที่อยู่ในมันออกมา และมันก็ว่างเปล่า

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿٥﴾

และมันได้เชื่อฟังพระเจ้าของมัน และมันจำต้องกระทำเช่นนั้น

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَـٰقِيهِ ﴿٦﴾

โอ้มนุษย์เอ๋ย แท้จริงเจ้าต้องพากเพียรไปสู่พระเจ้าของเจ้าอย่างทรหดอดทนแล้วเจ้าจึงจะพบพระองค์

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴿٧﴾

ส่วนผู้ที่ถูกยื่นบันทึกของเขาให้ทางเบื้องขวาของเขา

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا ﴿٨﴾

เขาก็จะถูกชำระสอบสวนอย่างง่ายดาย

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا ﴿٩﴾

และเขาจะกลับไปยังครอบครัวของเขาด้วยความดีใจ

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ﴿١٠﴾

และส่วนผู้ที่ถูกยื่นบันทึกของเขาให้ทางเบื้องหลังของเขา

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا ﴿١١﴾

แล้วเขาก็จะร้องเรียกหาความหายนะ

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ﴿١٢﴾

และเขาจะเข้าไปในเปลวเพลิง

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴿١٣﴾

แท้จริงเขา (ในโลกดุนยา) เคยว่าเริงอยู่กับครอบครัวของเขา

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿١٤﴾

แท้จริงเขาคิดว่าเขาจะไม่กลับมา (หาอัลลอฮฺ) อีกเป็นอันขาด

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا ﴿١٥﴾

พึงรู้เถิดว่า แท้จริงพระเจ้าของเขาทรงสอดส่องเขาอยู่เสมอ

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴿١٦﴾

ข้าขอยืนยันการสาบานด้วยยามตะวันยอแสง

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿١٧﴾

และด้วยกลางคืนที่มันรวมให้ชุมนุมกัน

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴿١٨﴾

และด้วยดวงจันทร์เมื่อมันเต็มดวง

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ ﴿١٩﴾

แน่นอนพวกเจ้าจะต้องเผชิญกับสภาพหนึ่งหลังจากอีกสภาพหนึ่ง

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٢٠﴾

มีอะไรเกิดขึ้นแก่พวกเขา พวกเขาจึงไม่ศรัทธา

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ﴿٢١﴾

และเมื่ออัลกุรอานได้ถูกอ่านให้พวกเขาฟัง พวกเขาก็ไม่สุญูด

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ﴿٢٢﴾

แต่ตรงกันข้ามพวกปฏิเสธศรัทธานั้นพวกเขาไม่ยอมศรัทธา

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿٢٣﴾

และอัลลอฮฺทรงรู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเขาปิดปังไว้

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٢٤﴾

ดังนั้นเจ้า (มุฮัมมัด) จงแจ้งแก่พวกเขาถึงการลงโทษอันเจ็บปวด

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ﴿٢٥﴾

นอกจากบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลาย สำหรับพวกเขาจะได้รับรางวัล (การตอบแทน) อย่างไม่มีสิ้นสุด

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْبُرُوجِ ﴿١﴾

ขอสาบานด้วยชั้นฟ้าที่เกลื่อนกลาดด้วยดวงดาว

وَٱلْيَوْمِ ٱلْمَوْعُودِ ﴿٢﴾

และด้วยวันที่ถูกสัญญาไว้

وَشَاهِدٍۢ وَمَشْهُودٍۢ ﴿٣﴾

และด้วยผู้เป็นพยานและผู้ที่ถูกเป็นพยาน

قُتِلَ أَصْحَـٰبُ ٱلْأُخْدُودِ ﴿٤﴾

บรรดาเจ้าของหลุมพรางถูกสาปแช่ง

ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلْوَقُودِ ﴿٥﴾

ไฟที่เต็มไปด้วยเชื้อเพลิง

إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌۭ ﴿٦﴾

ขณะที่พวกเขานั่งอยู่ตรงหน้าไฟ

وَهُمْ عَلَىٰ مَا يَفْعَلُونَ بِٱلْمُؤْمِنِينَ شُهُودٌۭ ﴿٧﴾

และพวกเขารู้เห็นเป็นพยานต่อสิ่งที่บรรดาลูกน้องกระทำกับบรรดาผู้ศรัทธา

وَمَا نَقَمُوا۟ مِنْهُمْ إِلَّآ أَن يُؤْمِنُوا۟ بِٱللَّهِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَمِيدِ ﴿٨﴾

และพวกเขามิได้แก้แค้นเขาเหล่านั้นเว้นแต่ว่าเขาเหล่านั้นศรัทธาต่อัลลอฮฺผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ

ٱلَّذِى لَهُۥ مُلْكُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍۢ شَهِيدٌ ﴿٩﴾

ผู้ซึ่งกรรมสิทธิ์แห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นของพระองค์ และอัลลอฮฺนั้นทรงเป็นพยานต่อทุกสิ่งอย่าง

إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُوا۟ ٱلْمُؤْمِنِينَ وَٱلْمُؤْمِنَـٰتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا۟ فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ ٱلْحَرِيقِ ﴿١٠﴾

แท้จริงพวกที่ประหัตประหารบรรดาผู้ศรัทธาชายและบรรดาผู้ศรัทธาหญิง แล้วพวกเขามิได้สำนึกผิดกลับตัวนั้น พวกเขาจะได้รับการลงโทษแห่งนรกญะฮันนัม และพวกเขาจะได้รับการลงโทษแห่งการเผาไหม้

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ جَنَّـٰتٌۭ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْكَبِيرُ ﴿١١﴾

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย พวกเขาจะได้รับสวนสวรรค์หลากหลาย ณ เบื้องล่างของมันมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน นั่นคือชัยชนะอันใหญ่หลวง

إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ﴿١٢﴾

แท้จริงการลงโทษอย่างรุนแรงแห่งพระเจ้านั้นแข็งกร้าวยิ่งนัก

إِنَّهُۥ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ ﴿١٣﴾

แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงให้บังเกิดครั้งแรก และทรงให้กลับฟื้นคืนชีพขึ้นอีก

وَهُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلْوَدُودُ ﴿١٤﴾

และพระองค์ผู้ทรงอภัยโทษผู้ทรงรักใคร่ปรานี

ذُو ٱلْعَرْشِ ٱلْمَجِيدُ ﴿١٥﴾

เจ้าของบัลลังก์อันรุ่งโรจน์

فَعَّالٌۭ لِّمَا يُرِيدُ ﴿١٦﴾

ผู้ทรงกระทำอย่างเด็ดขาดตามที่พระองค์ทรงประสงค์

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْجُنُودِ ﴿١٧﴾

ได้มีเรื่องราวของไพร่พลมายังเจ้าแล้วมิใช่หรือ ?

فِرْعَوْنَ وَثَمُودَ ﴿١٨﴾

ของฟิรเอานฺและซะมูด

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ فِى تَكْذِيبٍۢ ﴿١٩﴾

ยิ่งไปกว่านั้นบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธายังไม่ยอมเชื่อ (ความจริง)

وَٱللَّهُ مِن وَرَآئِهِم مُّحِيطٌۢ ﴿٢٠﴾

และอัลลอฮฺทรงห้อมล้อมพวกเขาทุกด้าน

بَلْ هُوَ قُرْءَانٌۭ مَّجِيدٌۭ ﴿٢١﴾

มิใช่เช่นนั้นดอก ที่พวกเขาไม่ยอมเชื่อถือคือกุรอานอันรุ่งโรจน์

فِى لَوْحٍۢ مَّحْفُوظٍۭ ﴿٢٢﴾

อยู่ในแผ่นจารึกที่ถูกเก็บรักษาไว้

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ﴿١﴾

ขอสาบานด้วยชั้นฟ้า และ (ดวงดาว) ที่มาในเวลาค่ำคืน

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ﴿٢﴾

และอะไรเล่าจะทำให้เจ้ารู้ได้ว่าสิ่งที่มาในเวลาค่ำคืนนั้นคืออะไร ?

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ﴿٣﴾

คือดวงดาวที่ประกายแสง

إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ ﴿٤﴾

ไม่มีชีวิตใด (อยู่โดยลำพัง) เว้นแต่มีผู้เฝ้ารักษามัน

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ مِمَّ خُلِقَ ﴿٥﴾

ดังนั้นมนุษย์จงไตร่ตรองดูซิว่าเขาถูกบังเกิดมาจากอะไร ?

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ ﴿٦﴾

เขาถูกบังเกิดมาจากน้ำที่พุ่งออกมา

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ﴿٧﴾

มันออกมาจากกระดูกสันหลัง (ของชาย) และกระดูกหน้าอก (ของหญิง)

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ ﴿٨﴾

แท้จริงพระองค์ทรงสามารถอย่างแน่นอนที่จะให้เขากลับมาอีก (คือฟื้นคืนชีพ)

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ﴿٩﴾

วันที่สิ่งเร้นลับทั้งหลายจะถูกเปิดเผย

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ ﴿١٠﴾

ดังนั้นเขาจะไม่มีพลังใด ๆ และไม่มีผู้ช่วยเหลือใด ๆ

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ﴿١١﴾

ขอสาบานด้วยชั้นฟ้าที่หลั่งน้ำฝน

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ﴿١٢﴾

และแผ่นดินที่ปริออก (ให้เมล็ดพืชงอกเงย)

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ ﴿١٣﴾

แท้จริงอัลกุรอานนั้น คือพระดำรัสที่จำแนก (ระหว่างความจริงกลับความเท็จ)

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ﴿١٤﴾

และอัลกุรอานนั้นมิใช่เรื่องไร้สาระ

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا ﴿١٥﴾

แท้จริงพวกเขากำลังวางแผนการณ์กันอยู่

وَأَكِيدُ كَيْدًۭا ﴿١٦﴾

และข้าก็วางแผนการณ์อยู่

فَمَهِّلِ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ﴿١٧﴾

ดังนั้น เจ้า (มุฮัมมัด) จงผ่อนปรนให้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเถิด ข้าก็จะผ่อนปรนให้แก่พวกเขาระยะหนึ่ง