خواندن رکوع 389 قرآن

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿114﴾

و در حقیقت، بر موسی و هارون منت نهادیم.

وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿115﴾

و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ رهانیدیم.

وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿116﴾

و آنان را یاری دادیم تا ایشان غالب آمدند.

وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿117﴾

و آن دو را کتاب روشن دادیم.

وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿118﴾

و هر دو را به راه راست هدایت کردیم.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿119﴾

و برای آن دو در [میان‌] آیندگان [نام نیک‌] به جای گذاشتیم.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿120﴾

درود بر موسی و هارون!

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿121﴾

ما نیکوکاران را چنین پاداش می‌دهیم،

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿122﴾

زیرا آن دو از بندگان با ایمان ما بودند.

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿123﴾

و به راستی الیاس از فرستادگان [ما] بود.

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿124﴾

چون به قوم خود گفت: «آیا پروا نمی‌دارید؟

أَتَدْعُونَ بَعْلًۭا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ ﴿125﴾

آیا «بعل» را می‌پرستید و بهترین آفرینندگان را وامی‌گذارید؟!

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿126﴾

[یعنی:] خدا را که پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شماست؟!

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿127﴾

پس او را دروغگو شمردند، و قطعاً آنها [در آتش‌] احضار خواهند شد-

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿128﴾

مگر بندگان پاکدین خدا.

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿129﴾

و برای او در [میان‌] آیندگان [آوازه نیک‌] به جای گذاشتیم.

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿130﴾

درود بر پیروان الیاس!

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿131﴾

ما نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم،

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿132﴾

زیرا او از بندگان با ایمان ما بود.

وَإِنَّ لُوطًۭا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿133﴾

و در حقیقت، لوط از زمره فرستادگان بود.

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿134﴾

آنگاه که او و همه کسانش را رهانیدیم-

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿135﴾

جز پیرزنی که در میان باقی‌ماندگان [و خاکسترشدگان‌] بود-

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿136﴾

سپس دیگران را هلاک کردیم.

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿137﴾

و در حقیقت، شما بر آنان صبحگاهان

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿138﴾

و شامگاهان می‌گذرید! آیا به فکر فرو نمی‌روید؟!